Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δώρα για του μικρούς μας φίλους.

  Έχετε καταλάβει όσοι μου κάνατε την τιμή να ξεφυλλίσετε τις σελίδες του blog μου, πως ασχολούμαι με αρκετά διαφορετικά πράγματα (η αλήθεια είναι πως υπάρχουν κι άλλα που φτιάχνω, όπως κοσμήματα, αλλά δεν έχω προλάβει να τα παρουσιάσω όλα). Πραγματικά μου αρέσουν πολλά  είδη σ' ότι αφορά στην ζωγραφική και θέλω να δοκιμάζω πάντα καινούριες ιδέες.
   Δεν ανήκω σίγουρα σ αυτούς τους καλλιτέχνες που ειδικεύονται σε ένα είδος, φτιάχνουν μόνο πίνακες ή τοιχογραφίες ή ασχολούνται με την παιδική ζωγραφική αποκλειστικά.  Κάθε δουλειά είναι για μένα μια νέα πρόκληση, ένας νέος δρόμος που μου δίνει ενέργεια και με συναρπάζει μέχρι τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί και να γίνει κομμάτι μου. Δεν θεωρώ πως μειώνεται η αξία του δημιουργού όταν το έργο του είναι πάνω σε μια ταμπέλα σε κάποιο κατάστημα ή σ ένα κουτάκι για κοριτσίστικα κοσμήματα, ή σε μια λαμπάδα. Γι' αυτό θα βλέπετε συχνά τέτοιες δουλειές μου και ελπίζω να τις αγαπήσετε.
   Μια ωραία ιδέα ήταν τα ξύλινα ζωγραφιστά ρολόγια που θα δείτε παρακάτω. Τα συγκεκριμένα δόθηκαν ως δώρο σε παιδικό πάρτι γενεθλίων. Το ροζ, με την άμαξα - κολοκύθα από την σταχτοπούτα, για τα κοριτσάκια και ο αγαπημένος μου μικρός πρίγκιπας για τα αγοράκια.
  Είναι μια πρωτότυπη ιδέα για δωράκι και θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη για το μικρό παραλήπτη αν ζωγραφιστεί με το αγαπημένο του θέμα.






Σχόλια

  1. ΞΕΤΡΕΛΑΘΗΚΑΑΑΑ!!!Ειναι πραγματικα υπεροχα,φτιαγμενα με πολυ γουστο!!!Θαυμασια δουλεια εκανες!!!μπραααβο σου!!!
    πολλα φιλιιαααΧ2 και καλη εβδομαδαααα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. apisteuto blog!!!!teleia aisthitikh-super themata!eilikrina apo ta kalitera blog poy exw dei!!!!!!!!!!!synexise etsi!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πάρα πολύ όμορφη δουλειά...Καλώς βρεθήκαμε λοιπόν...!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Perception of reality

Επιστρέφω μετά από αρκετούς μήνες, η αλήθεια είναι πως τώρα συνειδητοποίησα πόσους, με αφορμή την έκθεση που θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα και για την οποία χαίρομαι ιδιαίτερα. Πολλοί οι λόγοι που με κάνουν να νιώθω έτσι και δεν σκοπεύω να σας τους κρύψω.   Αρχικά να πω πως πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από την προηγούμενή μου ατομική έκθεση στην Αθήνα. Αρκετά για να νιώσω την ανάγκη να δείξω την δουλειά μου και πάλι εδώ στην βάση μου, χωρίς να νιώθω πως κουράζω, πως επαναλαμβάνομαι, πως ''μπουκώνω'' με αυτά που εγώ αγαπώ όσους θα θελήσουν να με τιμήσουν με την παρουσία τους. Πέρασε ο καιρός και νέα έργα δημιουργήθηκαν, με άλλη οπτική γωνία, με άλλη ψυχολογία, με άλλη γνώση... με τα ίδια όμως υλικά, τ'αγαπημένα μου μολύβια που όχι μόνο παραμένουν στην κορυφή των επιλογών μου αλλά όσο περνάει ο καιρός και τα γνωρίζω καλύτερα, τόσο περισσότερο τ'αγαπώ και τα απολαμβάνω.     Ο επόμενος λόγος αλλά ίσως και ο πιο σημαντικός, που χαίρομαι ξεχωριστά, είναι ...

Μάθημα: Σκίαση 2ο μέρος

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.   Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα).    Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ . Εσείς μπορείτε να χ...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...