Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το κατάστημα "Aurelia"

  Η επιλογή κάποιου θέματος στη διακόσμηση ενός επαγγελματικού χώρου είναι μια πολύ καλή επιλογή για τον επιχειρηματία που επιδιώκει πραγματικά να ξεχωρίσει, που τον ενδιαφέρει η αισθητική των πραγμάτων και που δεν θέλει ο χώρος του να είναι ένα τυποποιημένο αντίγραφο.
   Θα σας παρουσιάσω ένα κατάστημα ρούχων που πραγματικά είναι ξεχωριστό.  Η Μάνια πήρε ένα νεραϊδοπαραμύθι και το ζωντάνεψε φτιάχνοντας ένα μαγαζί πραγματικό στολίδι. Η αρχική ιδέα ήταν δική της και μου ζήτησε να αναλάβω την πραγματοποίησή του σε ό,τι αφορά στο εικαστικό κομμάτι. Το όνομα του παραμυθιού και του καταστήματος ''Aurelia''. Η "Aurelia" δεν μοιάζει με κανένα άλλο.  Θα προσπαθήσω να το περιγράψω πριν δείτε τις φωτογραφίες. Αρχικά φτιάξαμε μια ξύλινη ταμπέλα ζωγραφισμένη στο χέρι με την ονομασία του μαγαζιού. Στο εσωτερικό κατασκευάστηκε ένα ξύλινο δεντρόσπιτο στο οποίο επάνω ζωγράφισα λουλούδια του δάσους. Στη κεντρική κολόνα έγινε τεχνοτροπία και ζωγραφική επίσης με λουλούδια. Ένας ξύλινος πίνακας με την νεράιδα συμπληρώνει την εσωτερική διακόσμηση. Στην βιτρίνα τοποθετήθηκε μια κατασκευή από 5 ξύλινα παραδοσιακά πατζούρια που επάνω ζωγράφισα το νεραϊδοδάσος. Τέλος, φτιάξαμε ένα βιβλίο με το παραμύθι και το τοποθετήσαμε σε ένα αναλόγιο. Όλος ο χώρος, τα έπιπλα, τα μικροαντικείμενα, διάφορα άλλα διακοσμητικά που τοποθετήθηκαν, είναι σε απόλυτη αρμονία με όλο το σκηνικό και όταν μπαίνεις στο κατάστημα δεν ξέρεις που να πρωτοκοιτάξεις. Στην όλη επιτυχία του μαγαζιού, φυσικά, συντελούν πάνω απ' όλα τα εξαιρετικά ρούχα και αξεσουάρ που προσφέρει.
   Χαίρομαι, πραγματικά, όταν μου δίνεται η ευκαιρία να συνεργαστώ με ανθρώπους που διαθέτουν φαντασία, ανθρώπους που ονειρεύονται, που ψάχνουν το διαφορετικό.











Σχόλια

  1. εξαιρετικη δουλεια! τι ομορφο να μπαινεις σε ενα μαγαζι και να ανοιγει η καρδια σου!σιγουρα θα θες να ξανα πας!και οπως λες ειναι πολυ ομορφο οι ανθρωποι να εχουν φαντασια και να θελουν να κανουν κατι διαφορετικο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Perception of reality

Επιστρέφω μετά από αρκετούς μήνες, η αλήθεια είναι πως τώρα συνειδητοποίησα πόσους, με αφορμή την έκθεση που θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα και για την οποία χαίρομαι ιδιαίτερα. Πολλοί οι λόγοι που με κάνουν να νιώθω έτσι και δεν σκοπεύω να σας τους κρύψω.   Αρχικά να πω πως πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από την προηγούμενή μου ατομική έκθεση στην Αθήνα. Αρκετά για να νιώσω την ανάγκη να δείξω την δουλειά μου και πάλι εδώ στην βάση μου, χωρίς να νιώθω πως κουράζω, πως επαναλαμβάνομαι, πως ''μπουκώνω'' με αυτά που εγώ αγαπώ όσους θα θελήσουν να με τιμήσουν με την παρουσία τους. Πέρασε ο καιρός και νέα έργα δημιουργήθηκαν, με άλλη οπτική γωνία, με άλλη ψυχολογία, με άλλη γνώση... με τα ίδια όμως υλικά, τ'αγαπημένα μου μολύβια που όχι μόνο παραμένουν στην κορυφή των επιλογών μου αλλά όσο περνάει ο καιρός και τα γνωρίζω καλύτερα, τόσο περισσότερο τ'αγαπώ και τα απολαμβάνω.     Ο επόμενος λόγος αλλά ίσως και ο πιο σημαντικός, που χαίρομαι ξεχωριστά, είναι ...

Μάθημα: Σκίαση 2ο μέρος

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.   Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα).    Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ . Εσείς μπορείτε να χ...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...