Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προσωπογραφίες παιδιών

 

 Άλλο ένα έργο με την τεχνική του κόκκου. Πρόκειται για μια προσωπογραφία που έφτιαξα δοκιμάζοντας λευκή σινική μελάνη σε σκούρο καφέ φόντο. Αυτό που είναι ξεχωριστό με τη λευκή μελάνη είναι πως ζωγραφίζεις ανάποδα. Στην κανονική τεχνική ( με μαύρη μελάνη ) πυκνώνεις τον κόκκο για να δώσεις τους πιο σκουρόχρωμους τόνους. Εδώ πυκνώνεις τον κόκκο στα πιο φωτεινά σημεία. Ήταν περίεργο στην αρχή και δεν μπορούσα να καταλάβω τι ακριβώς έπρεπε να κάνω. Είναι κάτι σαν το αρνητικό στη φωτογραφία.
  Η συγκεκριμένη τεχνική δεν γνωρίζω να έχει χρησιμοποιηθεί ξανά. Ίσως να έχω και την πρωτιά. Γενικότερα η χρήση του κόκκου με τη σινική μελάνη και τον ραπιδογράφο χρησιμοποιείται για σκίαση συμπληρωματικά και δύσκολα εξ ολοκλήρου σ' ένα ζωγραφικό έργο. Για όσους θέλουν να δοκιμάσουν να αναφέρω πως οι ραπιδογράφοι και η μελάνη που δουλεύω είναι της εταιρείας rotring http://www.rotring.com/. Όσοι από εσάς κάνατε ποτέ γραμμικό σχέδιο θα τους γνωρίζετε. Δίνω πάντα στοιχεία για τις μάρκες των υλικών γιατί είναι πολύ σημαντικό, όπως έχω ξαναπεί, να έχει κάποιος τα σωστά και να μπορεί να αποφύγει τους πειραματισμούς και τις σπατάλες. Οι μαθητές μου θα γελάνε αν διαβάσουν αυτά που γράφω γιατί αστειεύονται μαζί μου πως οι εταιρείες αυτές είναι σπόνσορές μου. Σκεφτείτε όλοι αυτοί οι κολοσσοί  να περίμεναν από  εμένα να τους  προωθήσω !!!
  Πέρα από την τεχνική ας μιλήσουμε λίγο για το θέμα. Τα παιδικά πρόσωπα έχουν για μένα μεγάλο ενδιαφέρον. Η ιστορία του συγκεκριμένου χάνεται κάπου στη Ρωσία και αρκετές δεκαετίες πριν. Δεν γνωρίζω κάτι περισσότερο. Η φωτογραφία βρέθηκε στο οικογενειακό άλμπουμ κάποιων φίλων και μου έκανε εντύπωση το τόσο ανοιχτό χρώμα των ματιών, τα κατάξανθα, σχεδόν λευκά, μαλλιά  μα πάνω απ' όλα το αινιγματικό βλέμμα αυτού του παιδιού. Λατρεύω τις παλιές φωτογραφίες. Είναι στιγμές από διαδρομές ανθρώπων και τόπων και κρύβουν ιστορίες που ίσως να μη μάθουμε ποτέ.




                                                                                                 

Σχόλια

  1. είναι πολύ όμορφο καλή μου Μαρία και έτσι όπως το περιγράφεις πρέπει να έχει και μεγάλο βαθμό δυσκολίας για να το δημιουργήσεις! Υπάρχει κάποιος οδηγός ή απλά δημιουργείς εσύ εξ αρχής το πρόσωπο με τον ραπιδογράφο? γιατί έχεις πετύχει τέλεια την έκφραση του παιδιού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ! ΤΑ ΕΡΓΑ ΣΟΥ ΜΑΣ ΚΟΙΤΟΥΝ ΚΑΤΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ!!! ΕΓΩ Η ΠΑΠΑΦΟΥΡΙΑ ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΤΟΣΗ ΩΡΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΟΥ ΕΚΦΡΑΣΩ ΤΙ ΕΝΙΩΣΑ ΜΕ ΤΑ ΠΟΡΤΡΑΙΤΑ ΤΩΝ ΑΘΩΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ,ΤΟΣΗ ΩΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ,ΜΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΙΑ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Perception of reality

Επιστρέφω μετά από αρκετούς μήνες, η αλήθεια είναι πως τώρα συνειδητοποίησα πόσους, με αφορμή την έκθεση που θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα και για την οποία χαίρομαι ιδιαίτερα. Πολλοί οι λόγοι που με κάνουν να νιώθω έτσι και δεν σκοπεύω να σας τους κρύψω.   Αρχικά να πω πως πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από την προηγούμενή μου ατομική έκθεση στην Αθήνα. Αρκετά για να νιώσω την ανάγκη να δείξω την δουλειά μου και πάλι εδώ στην βάση μου, χωρίς να νιώθω πως κουράζω, πως επαναλαμβάνομαι, πως ''μπουκώνω'' με αυτά που εγώ αγαπώ όσους θα θελήσουν να με τιμήσουν με την παρουσία τους. Πέρασε ο καιρός και νέα έργα δημιουργήθηκαν, με άλλη οπτική γωνία, με άλλη ψυχολογία, με άλλη γνώση... με τα ίδια όμως υλικά, τ'αγαπημένα μου μολύβια που όχι μόνο παραμένουν στην κορυφή των επιλογών μου αλλά όσο περνάει ο καιρός και τα γνωρίζω καλύτερα, τόσο περισσότερο τ'αγαπώ και τα απολαμβάνω.     Ο επόμενος λόγος αλλά ίσως και ο πιο σημαντικός, που χαίρομαι ξεχωριστά, είναι ...

Μάθημα: Σκίαση 2ο μέρος

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.   Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα).    Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ . Εσείς μπορείτε να χ...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...