πνοές τέχνης - Μαρία Βιλλιώτη

  Ήρθε η στιγμή να σας παρουσιάσω το πορτρέτο της Μαρίας μας , που ήταν η νικήτρια στην κλήρωση που έκανα πριν λίγες ημέρες.  Graphite pencils on paper   Τρεις φωτογραφίες ήρθαν στα χέρια μου (λίγο θολούτσικες, λίγο μακρινές... χαχα) και συνδυάστηκαν  ώστε να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Δούλεψα παίρνοντας, αλλά και αφαιρώντας στοιχεία απ' όλες. Το αν τα κατάφερα, θα μας το πει το Μαράκι κι όσοι τη γνωρίζουν προσωπικά. Εγώ να την ευχαριστήσω και να πω πως μόνο θετικά στοιχεία μου 'βγαλε όσο διάστημα ήμασταν ''παρέα''.   Σας εύχομαι να'χετε μια όμορφη εβδομάδα!!!

   Η μέρα έφυγε... η κλήρωση έρχεται... Θα γίνει άμεσα και σχεδόν ζωντανά. Κάποια πράγματα είχαν ετοιμαστεί από πριν (και βιάστηκαν να βγουν στη ροή...χαχα) και στη συνέχεια περίμενα να κλείσουν τα σχόλια για να ξεκινήσει η διαδικασία.      Οι συμμετοχές έφτασαν τις 48. Δεν εξαίρεσα κανέναν, διότι κανείς δεν είχε καλό επιχείρημα για να το κάνω... χαχα. Όλοι, λοιπόν, θα πάρετε το ρίσκο!!! Το όλο εγχείρημα θα ακολουθήσει τις τελευταίες μεθόδους της τεχνολογίας... ειλικρινά θα εντυπωσιαστείτε! Ξεκινάμε...  Όλα τα ονόματα γράφτηκαν σε χαρτάκια, διπλώθηκαν στα τέσσερα και μπήκαν μέσα σ'αυτό το μεγάλο πλαστικό δοχείο!!! Εντυπωσιακό;     Ένα μικρό-τρυφερό χεράκι (μην σας κάνει εντύπωση η ώρα... δεν κοιμάται λέμε!!!), άρχισε να κατευθύνεται προς τον πάτο του δοχείου, άρπαξε ένα χαρτάκι (ρωτώντας συνεχώς... γιατί να πιάθω το χατάκι;;; γιατί να πιάθω ο χατάκι;;; γιατί να πιάθω το χατάκι;;;) και ...  ...the winner...

   Πριν δυο χρόνια, τέτοιες μέρες, ξεκίνησα αυτό εδώ το blog. Σιγά το σπουδαίο θα μου πείτε... Μα δεν το λέω για σπουδαίο, απλά ψάχνω μια αφορμή να σας κάνω ένα δωράκι. Και τι άλλο θα μπορούσα να σας χαρίσω παρά μια ζωγραφιά και συγκεκριμένα ένα πορτρέτο, ασπρόμαυρο αυτή τη φορά! Έχω δυο, τρία έτοιμα και λέω να σας τα δώσω...χαχαχα... Όχι βρε, το δικό σας πορτρέτο θα φτιάξω, ή αν δεν θέλετε το δικό σας, ενός αγαπημένου σας προσώπου. Και όπως είπε μια φίλη, μη φοβάστε... αν κερδίσετε και δεν με εμπιστεύεστε, θα φτιάξω το πορτρέτο της πεθερά σας... χαχαχα...    Ας σοβαρευτούμε όμως γιατί τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Τι εννοώ... Για να είστε ο ''τυχερός'' θα πρέπει να ακολουθήσετε κάποιους κανόνες. Ξεκινάμε! Πρώτα πρέπει να αφήσετε εδώ ένα σχόλιο (καλό!) έως και την 25η Μαρτίου (όχι τυχαία η επιλογή, εδώ μιλάμε για ισάξιες επετείους!), έπειτα πρέπει να περιμένετε την κλήρωση που θα γίνει την επομένη (εκτός απροόπτου... έχει γίνει η ατάκα μου τελευτα...

''Συνήθως γελάς! Με τα μάτια σου να λάμπουν.. Όμως διάλεξα αυτή την έκφραση. Είναι οι ώρες που συλλογίζεσαι και θέτεις τους στόχους σου! Όταν έχεις δώσει το χέρι στα κουμάντα σου παίρνεις αυτή την έκφραση σίγουρη πια πως έχεις νικήσει! Είκοσι επτά χρονών και ξέρεις από τα δεκατέσσερα τι θα πει δουλειά.. σπουδές παράλληλα και αγώνας. Δυνατή! Αυτόνομη! Άξια! Με πείρα και λογική που εντυπωσιάζει… Θυμώνεις και με βρίζεις όταν στο λέω.. Να είσαι γερή καρδούλα μου.. εκεί στις φορτοεκφορτώσεις του γκαζάδικου.. στις φουρτούνες.. και στην αναμονή να σμίξεις με τον αγαπημένο σου. Με τη φόρμα της δουλειάς σε είδα… Με το γέλιο σου.. Με το μάλωμα σου… που έχεις δίκιο τις περισσότερες φορές! Όσο μου λείπει ο γιός μου.. μου λείπεις και εσύ! Ας ακούγεται υπερβολικό.. είναι η αλήθεια μου! Σε λατρεύω! Αν ποτέ δω τα μάτια σου να συννεφιάσουν και φταίει το «καμάρι» μου θα με βρει απέναντι του!''   Αυτά δεν είναι δικά μου λόγια...είναι τα λόγια της  Αν...

 Η ώρα της κλήρωσης έφθασε! Υπενθυμίζω για όσους δεν είδαν την προηγούμενη ανάρτηση πως το δώρο είναι ένα πορτραίτο είτε εκείνου που θα κληρωθεί, είτε κάποιου αγαπημένου του προσώπου.    Πριν ξεκινήσω να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά για τη συμμετοχή σας και τον ενθουσιασμό σας, χωρίς καν να ξέρετε ποιο θα ήταν το δώρο... Επιθυμίες ,γλειψίματα και απειλές (αυτές ήταν κρυφές χαχα) δεν με επηρέασαν στο ελάχιστο...οπότε η διαδικασία θα είναι αδιάβλητη...Αν το δώρο μου φάνηκε υπερβολικό, να σας καθησυχάσω λέγοντας σας πως θα φοράτε μπούρκα...οπότε τι είναι ένα μαύρο μαντίλι και δυο μάτια; Αυτό είναι κάτι ανάλογο με την ομπρέλα πάνω από σχήματα...για όσες θυμούνται...   Η πραγματικότητα όμως είναι πως δεν σας έχω κάνει μέχρι τώρα κανένα δώρο (και μη περιμένετε κι άλλο σύντομα) και ήθελα να είναι κάτι προσωπικό κι όχι γενικό. Παρ'όλα αυτά πολύ εκτίμησα πως θα αρκούσασταν στο ...πινέλο!!! Και μια διευκρίνηση ...δεν πρόκειται να μου ποζάρετε... θα είχε βέβαια το ε...

 Έφθασε η μέρα που θα σας ανακοινώσω τον νικητή αλλά και το δώρο του!!! Η δυνατότητα συμμετοχής σταματάει από την στιγμή που κάνω αυτήν την ανάρτηση (τελευταία συμμετοχή η gianna). Μένει μόνο η διαδικασία. Θα αρχίσω με το δώρο και  προς το βράδυ (του Σαββάτου) θα γίνει και η κλήρωση...θα σας παιδέψω λίγο για να το διασκεδάσουμε.   Λοιπόν, ο νικητής θα έχει την μοναδική τιμή να του δωρίσω το πρώτο μου επαγγελματικό ....................................................................... ΠΙΝΕΛΟ!!!   Φυσικά θα έχει την υπογραφή μου και θα συνοδεύεται και με πιστοποιητικό γνησιότητας!!! Πως σας φαίνεται; Δεν ξετρελαθήκατε; Εγώ έχω ενθουσιαστεί τόσο που από την χαρά μου ...δε βρίσκω το πινέλο!!! Χαχα...δεν είστε εντάξει...άσχημο δώρο είναι;  Οκ ξεκαβαλάω και σας λέω πως το δώρο (αλήθεια τώρα) θα είναι ένα............................................................ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ!!!   Ένα πορτραίτο αυτού που θα κερδίσε...

''    Αυτή είναι η πρώτη μου προσπάθεια να παρουσιάσω την δουλειά μου μέσα από το διαδίκτυο. Αν και πολλοί πιστεύουν (ίσως κι εγώ στο παρελθόν), πως τεχνολογία και τέχνη δεν παντρεύονται, οφείλω να παραδεχτώ πως το διαδίκτυο μου δίνει πολλές λύσεις για την δουλειά μου, μου επιτρέπει να παρακολουθήσω διεθνείς καλλιτέχνες, να δω έργα τους και να μάθω πράγματα που διαφορετικά θα ήταν σχεδόν αδύνατο. Είναι ένα απίστευτο εργαλείο που οι άνθρωποι της γενιάς μου θα το κοιτάζουμε πάντα με θαυμασμό. Σκοπός μου είναι μέσα απ’ αυτό το μέσο να παρουσιάσω τις δικές μου δημιουργίες και να μοιραστώ ιδέες και γνώσεις με όσους βρουν ενδιαφέρον σε όσα θα ακολουθήσουν .΄΄     Με αυτό το μήνυμα, πριν ένα χρόνο ακριβώς, σας καλωσόριζα στο blog μου. Τώρα μετά από τόσες αναρτήσεις, σχόλια, συζητήσεις, γνωριμίες, έχω να πω πως εδώ μέσα υπάρχει ένας κόσμος που μόνο όσοι τον ζουν μπορούν να τον αντιληφθούν. Δεν είναι εικονικός όπως λένε ορισμένοι...έχει ανθρώπους πραγματικού...