Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι δηµοσιογράφοι του µέλλοντος


  Εχθές, 26/4/2011, η εφημερίδα ''ΤΑ ΝΕΑ'', ανακοίνωσε τα φετινά βραβεία για τις σχολικές εφημερίδες. Στην κατηγορία '' ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ'' βραβεύτηκε η δική μας εφημερίδα. Συγχαρητήρια στην Κα Παπαδά και τους μαθητές της . Ίσως και η εικονογράφηση να έβαλε ένα μικρό λιθαράκι στην όλη προσπάθεια. Και πάλι μπράβο στα παιδιά.
  Ακολουθεί το κείμενο από την παρουσίαση στην εφημερίδα και για όσους  θέλουν να διαθέσουν λίγο περισσότερο χρόνο αξίζει να μεταβούν στο σύνδεσμο http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4628138  και να δουν όλες τις βραβευμένες εφημερίδες των παιδιών. Τέτοιες προσπάθειες είναι που μας δίνουν ελπίδα. Συγχωρέστε με αν γίνομαι κουραστική, αλλά δεν θα σταματήσω να λέω πως τα γράμματα και οι τέχνες είναι το φως για το μέλλον του κόσμου. Οι Έλληνες δεν έπρεπε να το ξεχάσουν ποτέ αυτό:


ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΛΟΓΗ ΘΕΜΑΤΩΝ «ΤΑ ΧΡΥΣΑ ΠΕΝΑΚΙΑ», Δηµοτ. Σχολείο Παλουκίων Σαλαµίνας
Οι µαθητές της τελευταίας τάξης του σχολείου Παλουκίων Σαλαµίνας απέδειξαν ότι µπορούν επάξια να στελεχώσουν και την πιο απαιτητική εφηµερίδα. Κι επειδή εφηµερίδα σηµαίνει επικαιρότητα, οι µικροί δηµοσιογράφοι δεν θα µπορούσαν να µην ασχοληθούν µε τα όσα συνέβησαν στην Ιαπωνία τον περασµένο µήνα. Γνωρίζουν, όµως, παράλληλα πως για να κερδίσουν το αναγνωστικό κοινό, θα πρέπει να ρίξουν το βάρος και στην εικονογράφηση. Ετσι, παρουσιάζουν ιστορίες µε τον Καραγκιόζη αλλά και την Ελληνική Επανάσταση σε µορφή...

κόµικς.





Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Perception of reality

Επιστρέφω μετά από αρκετούς μήνες, η αλήθεια είναι πως τώρα συνειδητοποίησα πόσους, με αφορμή την έκθεση που θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα και για την οποία χαίρομαι ιδιαίτερα. Πολλοί οι λόγοι που με κάνουν να νιώθω έτσι και δεν σκοπεύω να σας τους κρύψω.   Αρχικά να πω πως πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από την προηγούμενή μου ατομική έκθεση στην Αθήνα. Αρκετά για να νιώσω την ανάγκη να δείξω την δουλειά μου και πάλι εδώ στην βάση μου, χωρίς να νιώθω πως κουράζω, πως επαναλαμβάνομαι, πως ''μπουκώνω'' με αυτά που εγώ αγαπώ όσους θα θελήσουν να με τιμήσουν με την παρουσία τους. Πέρασε ο καιρός και νέα έργα δημιουργήθηκαν, με άλλη οπτική γωνία, με άλλη ψυχολογία, με άλλη γνώση... με τα ίδια όμως υλικά, τ'αγαπημένα μου μολύβια που όχι μόνο παραμένουν στην κορυφή των επιλογών μου αλλά όσο περνάει ο καιρός και τα γνωρίζω καλύτερα, τόσο περισσότερο τ'αγαπώ και τα απολαμβάνω.     Ο επόμενος λόγος αλλά ίσως και ο πιο σημαντικός, που χαίρομαι ξεχωριστά, είναι ...

Μάθημα: Σκίαση 2ο μέρος

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.   Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα).    Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ . Εσείς μπορείτε να χ...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...