πνοές τέχνης - Μαρία Βιλλιώτη

  Δύσκολες μέρες...Τι να γράψει κανείς τέτοιες ώρες. Η ιστορία της χώρας μας γεμίζει μαύρες σελίδες. Δεν έχουμε δει τα χειρότερα δυστυχώς. Όλα έχουν δρομολογηθεί και τίποτα δεν μπορεί να τους σταματήσει. Δεν ξέρω πως μπορούν να κοιτάνε στα μάτια τα παιδιά τους όλοι αυτοί. Πως θα κοιτάζουμε εμείς τα δικά μας όταν θα πρέπει να τους εξηγήσουμε. Πώς αφήσαμε να γίνει όλο αυτό; Πώς κοιμηθήκαμε τόσα χρόνια ήσυχοι στα ανατομικά μας στρώματα; Πόσο ατομιστές είμαστε και πόσο ηλίθιοι που δεν καταλαβαίναμε πως όλα γυρνάνε πίσω σε μας; Ποιος είναι αυτός που την επόμενη φορά που θα βρεθεί στις κάλπες θα τους ψηφίσει; Πως γίνεται να έχουν ακόμη διψήφιο ποσοστό στις δημοσκοπήσεις; Είναι και η αποχή θα μου πεις. Δεν την υπολογίζουν όμως. Όταν ψηφίζεις υπολογίζεται η ψήφος σου. Δεν πρέπει να απέχουμε. Αυτό τους ευνοεί. Θα ξυπνήσουμε άραγε οριστικά ή είναι προσωρινή η αφύπνιση;  Σε  καμιά δεκαριά χρόνια μπορεί να έχουμε απαντήσεις.    Παρατηρώ πως μες σ'αυτ...

  Εχθές το βράδυ έγινε η παράσταση των παιδιών του 3ου Γυμνασίου Σαλαμίνας. Πρώτα πρώτα να πω πως   όλα πήγαν καλά και χωρίς τεχνικά προβλήματα τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερό το εαυτό.    Το ''Ευριπίδειο"" θέατρο είναι για την Σαλαμίνα ένα πραγματικό στολίδι. Είναι ανοιχτό σαν αρχαίο θέατρο, πέτρινο και σε μια θέση εξαιρετική. Είναι χτισμένο πάνω σε λόφο κι έχει θέα στον κόλπο του νησιού. Με μόνο μειονέκτημα τα λίγο άβολα καθίσματα (φεύγεις με μια μικρή καμπουρίτσα!), τα τελευταία χρόνια δίνει πνοή στα καλοκαίρια του νησιού , αφού εκτός από τις τοπικές εκδηλώσεις σχολείων και άλλων τοπικών φορέων, φιλοξενεί  θεατρικά έργα μεγάλων θιάσων και συναυλίες  γνωστών καλλιτεχνών. Πάρτε μία γεύση από το θεατράκι:   Από την Σαλαμίνα έφυγα σχεδόν αμέσως μετά  τα μαθητικά χρόνια. Κάθε φορά που επιστρέφω συναντώ μέρη και ανθρώπους έντονα δεμένους με τη ζωή μου κι αυτό βγάζει μια γλυκιά νοσταλγία.  Τι  διαπίστωσα ,λοιπόν, αυτή τη φορά που ήρθ...

  Τα σκηνικά  ολοκληρώθηκαν! Την προηγούμενη εβδομάδα ξέχασα να βγάλω φωτογραφίες κι έτσι δεν είχα τίποτα καινούριο να σας δείξω. Θα δείτε  κάποια μέρη πάλι γιατί ολόκληρα θα σας τα παρουσιάσω μετά την παράσταση. Την Παρασκευή λοιπόν, 24/06 και στις 8.30μμ στο ''Ευριπίδειο'' θέατρο Σαλαμίνας , τα παιδιά του 3ου Γυμνάσιου Σαλαμίνας θα ανεβάσουν το θεατρικό έργο '' Μαντάμ Σουσού'' του Δ.Ψαθά. Όποιοι μπορέσετε να παρευρεθείτε  θα ήταν μεγάλη μας χαρά.    Ένα μεγάλο μπράβο πρώτα στα παιδιά που έχουν προσπαθήσει πολύ όλον αυτόν τον καιρό και το δεύτερο μπράβο στις καθηγήτριες τους Κατερίνα Ψαράκη και Ειρήνη Παπαδά, που αφιέρωσαν πολλές ώρες πέραν του ωραρίου τους για να στηθεί όλη αυτή η παράσταση. Τα παιδιά μας είναι η μόνη ελπίδα και μόνο με σωστή παιδεία θα μπορέσουν να ξανακερδίσουν τις χαμένες αξίες της ζωής. Παιδεία βέβαια δεν παίρνουμε μόνο απ'τα σχολεία, ούτε μόνο από τα μαθήματα. Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να τις επικροτούμε και να τις ...

     Η σημερινή ανάρτηση αφορά κάτι τελείως διαφορετικό απ' όσα σας έχω δείξει μέχρι τώρα. Είναι ένας ξεχωριστό κεφάλαιο στην τέχνη με το οποίο κι εγώ ασχολούμαι για πρώτη φορά. Πρόκειται για τη σκηνογραφία. Δεν θα πω πως είμαι σκηνογράφος φυσικά, γιατί αυτό απαιτεί πολύ μεγάλη εμπειρία και πολλές και διαφορετικές γνώσεις.    Πριν χρόνια πέρα από τη ζωγραφική ασχολήθηκα και με έναν άλλον κλάδο. Σπούδασα σχέδιο μόδας και ιστορία κοστουμιού. Για το κεφάλαιο αυτό μπορεί να κάνω κάποια άλλη ανάρτηση στο μέλλον και να σας δείξω τι σχεδίαζα την δεκαετία του '90! Ένα κομμάτι λοιπόν της σκηνογραφίας είναι και τα κοστούμια. Το άλλο είναι τα ίδια τα σκηνικά. Χρειάζεται να γνωρίζεις αρκετά πράγματα και τεχνικά αλλά και ιστορικά για να στήσεις ένα σκηνικό.   Στην συγκεκριμένη περίπτωση  ανέλαβα να φτιάξω ένα σκηνικό ως ζωγράφος περισσότερο. Πρόκειται για μία σχολική παράσταση που θα ανέβει στο τέλος του Ιουνίου στο  ''Ευριπίδειο'' θέατρο Σαλαμίνας ...

  Τελική ευθεία  για την κρεβατοκάμαρα . Άλλα τρία τελαράκια έγιναν τεχνοτροπία ίδια με την αρχική και τοποθετήθηκαν σε τρία τυχαία σημεία του τοίχου. Στη συνέχεια το μέρος του λουλουδιού που έκρυψαν,   το ζωγράφισα ξανά από πάνω κι έτσι έχουμε ένα τρισδιάστατο αποτέλεσμα:   Φεύγουμε τώρα και δεν κοιτάζουμε τίποτα γύρω μας γιατί ποιος ξέρει τι άλλο θα σκεφτούμε. Να ετοιμαστεί το σπίτι, να γίνει ο γάμος γιατί θα είμαστε με τα πινέλα στο χέρι στην εκκλησία και μετά είμαστε ελεύθεροι να αφήσουμε την φαντασία μας ξανά να καλπάσει...Τις ευχές μου και την αγάπη μου.

  Μπήκε το καλοκαιράκι για τα καλά. Καιρός να βγούμε από τα σπίτια μας που όσο κι αν τα στολίζουμε δεν αντικαθιστούν την ομορφιά της φύσης. Τώρα θα μου πείτε που να τη βρούμε τη φύση εμείς στα αστικά κέντρα; Για μας υπάρχουν οι ''πλατείες''. Μια χαρά είναι και όπως βλέπω έχουν και πολύ καλό κόσμο τελευταία...   Και μετά το ''επαναστατικό'' μου μήνυμα στο καλλιτεχνικό δελτίο. Αυτό το πλασματάκι που θα δείτε, αγαπάει πολύ το νερό. Επίσης αγαπάει πολύ το παιχνίδι (τι πιο φυσικό). Όταν αυτά τα δύο συνδυάζονται ,καταλαβαίνετε πως εμείς οι αποκαμωμένοι γονείς "τα βλέπουμε όλα''! Εγώ λοιπόν, για να αποφύγω το τρέξιμο, παίρνω τη φωτογραφική μου μηχανή και κάνω τον καλλιτέχνη. Απ' αυτό προκύπτουν πολλά ωραία πράγματα.    Μια τέτοια εικόνα από το περασμένο καλοκαίρι, διάλεξα για να δοκιμάσω την δεύτερη επιφάνεια για χρωματιστά μολύβια που σας είχα αναφέρει στην παρουσίαση της ''Αναστασίας'' . Ονομάζεται pastelbord και είναι τ...

  Όπως είχα προαναφέρει στην ανάρτηση "ένα σπίτι ζωγραφιά", για να ολοκληρωθεί το  θέμα στην κρεβατοκάμαρα έφτιαξα 3 πίνακες 40x40 για τον τοίχο δίπλα στη ζωγραφιά. Έβαψα το φόντο με τον ίδιο τρόπο που έφτιαξα την τεχνοτροπία και επάνω ζωγράφισα το ίδιο λουλούδι σε συνέχεια του μεγάλου θέματος, μοιάζοντας έτσι σαν κομμάτια του.   Όμως το έργο δε σταμάτησε εδώ όπως είχε σχεδιαστεί από την αρχή. Όταν πήγα να τοποθετήσω τους πίνακες είχα μαζί μου την  ανιψιά μου που είναι 12 ετών. Είχε λοιπόν την εντύπωση πως θα τους τοποθετούσαμε πάνω στον ήδη ζωγραφισμένο τοίχο!!! Λάθος εντύπωση αλλά εκπληκτική ιδέα! Οι συγκεκριμένοι δεν μπορούν να μπουν γιατί δεν έγιναν με αυτή τη λογική και τα λουλούδια δεν θα ταιριάξουν. Όμως θα φτιάξω 3 καινούριους που θα πατήσουν ακριβώς στο σχέδιο κι έτσι θα δίνουν την εντύπωση πως ο τοίχος βγαίνει προς τα έξω. Πάλι από την αρχή, τελάρα - ζωγραφική - τοποθέτηση. Πιστεύω πως  αξίζει να περιμένουμε λίγο ακόμη. Την άλλη εβδ...