Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ζωγραφική πάει θέατρο


   Η σημερινή ανάρτηση αφορά κάτι τελείως διαφορετικό απ' όσα σας έχω δείξει μέχρι τώρα. Είναι ένας ξεχωριστό κεφάλαιο στην τέχνη με το οποίο κι εγώ ασχολούμαι για πρώτη φορά. Πρόκειται για τη σκηνογραφία. Δεν θα πω πως είμαι σκηνογράφος φυσικά, γιατί αυτό απαιτεί πολύ μεγάλη εμπειρία και πολλές και διαφορετικές γνώσεις. 
  Πριν χρόνια πέρα από τη ζωγραφική ασχολήθηκα και με έναν άλλον κλάδο. Σπούδασα σχέδιο μόδας και ιστορία κοστουμιού. Για το κεφάλαιο αυτό μπορεί να κάνω κάποια άλλη ανάρτηση στο μέλλον και να σας δείξω τι σχεδίαζα την δεκαετία του '90! Ένα κομμάτι λοιπόν της σκηνογραφίας είναι και τα κοστούμια. Το άλλο είναι τα ίδια τα σκηνικά. Χρειάζεται να γνωρίζεις αρκετά πράγματα και τεχνικά αλλά και ιστορικά για να στήσεις ένα σκηνικό. 
 Στην συγκεκριμένη περίπτωση  ανέλαβα να φτιάξω ένα σκηνικό ως ζωγράφος περισσότερο. Πρόκειται για μία σχολική παράσταση που θα ανέβει στο τέλος του Ιουνίου στο  ''Ευριπίδειο'' θέατρο Σαλαμίνας (είναι για τις 24 Ιουνίου και θα σας δώσω στο μέλλον όλες τις λεπτομέρειες αν θελήσει κάποιος να έρθει να δει τα παιδιά. Τέτοιες προσπάθειες πρέπει να τις ενθαρρύνουμε όλοι μας!) . Το έργο είναι η ''Μαντάμ Σουσού'' του Δημήτρη Ψαθά. Ξεκίνησα να φτιάχνω τα σκηνικά το Σ/Κ που πέρασε και θα συνεχίσω το επόμενο γιατί πρέπει να δουλεύω στη Σαλαμίνα. 
  Όλο το έργο θα ζωγραφιστεί σε 16 ξύλινα πλαίσια. Στα πρώτα 8 θα φτιάξω τη  φτωχογειτονιά του Κολωνού (Βούθουλας) που βρισκόταν αρχικά το σπίτι της πρωταγωνίστριας. Στο δεύτερο σκηνικό  θα ζωγραφίσω το σπίτι της Μαντάμ Σουσού στο Κολωνάκι. Η δουλειά είναι αρκετά μεγάλη αν σκεφθεί κανείς πως είναι δύο σκηνικά μήκους 11 μέτρων  το κάθε ένα και στο ύψος ξεπερνούν τα 2. Υπάρχει και το προβληματάκι της απόστασης  αλλά πιστεύω πως όλα θα είναι έτοιμα στην ώρα τους. Ήδη ολοκλήρωσα το 1/3 δουλεύοντας (ασταμάτητα!!!) αυτές τις δύο ημέρες.
  Θα σας δώσω ένα μικρό δείγμα μόνο και θα υπάρξει και συνέχεια το επόμενο Σ/Κ. Ολόκληρο το σκηνικό θα μου επιτρέψετε να σας το δείξω μετά την παράσταση για να κρατήσουμε αμείωτο το ενδιαφέρον όσων θα την δουν:










Σχόλια

  1. Ωραίο το δείγμα , εγώ θα περιμένω και ολόκληρο το σκηνικό. Πράγματι είναι αξιέπαινη η προσπάθεια των παιδιών. Περιμένουμε και φωτογραφίες από την παράσταση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Mαρία,από το μικρό δείγμα φαίνεται η υπέροχη δουλειά σου!Φαντάζομαι τα μικρά μπροστά σ΄ολόκληρο το σκηνικό-καλή τους επιτυχία!
    Φιλιά!
    eleni-noprogram

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μαρία, μου άνοιξες την όρεξη να το δω ολόκληρο!!!!Καλή συνέχεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καταπληκτικό!!!!!!!Θα αλλάζει δηλαδή το σκηνικό; Τι ξύλινα πλαίσια είναι αυτά;; Κι εγώ θέλω να αναλάβω του χρόνου σχολική πάράσταση, αλλά με αγχώνει πολύ το θέμα των σκηνικών, και πώς το χρηματοδοτείς το όλο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ηρθα από την "καραμέλα"..
    Ευχαριστώ που σε γνώρισα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εχω επισκεφτεί το Ευριπίδειο πολλές φορές και καταλαβαίνω αυτό που λες για πολύ δουλειά είναι μεγάλος ο χώρος αλλά αφού πρόκειται για σχολείο νομίζω ότι αξίζει ον κόπο η κούραση.Από τα δείγματα φαίνεται ότι η δουλειά σου είναι τέλεια!
    Χίλια μπράβο!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Καλως σε βρηκα!!!καταπληκτικη δουλεια οντως!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χαίρομαι αφάνταστα που σε γνώρισα, υπέροχα χρώματα , υπέροχη δουλειά φίλη μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μάθημα: Ελεύθερο σχέδιο Νο 1...

  Σήμερα θα μιλήσουμε για σκίαση...Θ' αρχίσουμε από τα πολύ βασικά και απλά, που αν τα γνωρίζουμε θα μας βοηθήσουν να κάνουμε σκίαση σε οποιοδήποτε αντικείμενο, ακόμη και σε πρόσωπο. Θα σας δείξω πως σκιάζουμε απλά γεωμετρικά στερεά. Όλα τα αντικείμενα γύρω μας μοιάζουν με κάποιο από αυτά ή είναι συνδυασμός δύο ή περισσοτέρων.    Κανονικά η πρώτη επαφή με το θέμα γίνεται χρησιμοποιώντας μολύβι...εδώ όμως θα πάμε κατευθείαν στο χρώμα. Δυο λόγοι με οδήγησαν σ' αυτό. Ο ένας πως οι περισσότεροι ίσως έχετε κάνει σκίαση με μολύβι κάποια στιγμή και ίσως σας φανεί βαρετό, ο δεύτερος πως τόσα χρόνια κάνοντας ελεύθερο σχέδιο σε φροντιστηριακό επίπεδο βαρέθηκα τ' άχρωμα σχέδια (δυστυχώς δεν έμενε ποτέ χρόνος να ξεφύγουμε από τα των εξετάσεων και περιοριζόμασταν στο μολύβι...η τυπικότητα των πανελλαδικών δεν αφήνει περιθώρια για κάτι περισσότερο ή διαφορετικό, ένα από τα βασικά και πολλά προβλήματα της ανύπαρκτης παιδείας μας). Τώρα όμως δικό μας είναι το μάθημα, δική μας και η α...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...

Έκθεση με συρτάρια; Πλάκα με κάνεις;

  Όλες αυτές τις ημέρες διαβάζετε πολλά σχετικά με την έκθεση, βλέπετε φωτογραφίες, βίντεο, γραμμένα λόγια χαράς και συγκίνησης. Τι παραπάνω να σας πω εγώ; Το δικό μου ταξίδι...την δική μου εκδοχή ίσως. Για μας που ήρθαμε από μακριά ήταν κάτι σαν πενταήμερη σε λιγότερες ημέρες... Λίγος ύπνος...όλη μέρα με κόσμο...τρέξιμο να τα δούμε όλα, να τα προλάβουμε...    Πρώτα να σας πως πως η έκθεση ήταν εκπληκτική...Από κοντά τα συρτάρια ήταν ακόμη πιο όμορφα...έργα τέχνης! Ο κόσμος ενθουσιάστηκε πραγματικά...εντυπωσιάστηκε για την ακρίβεια! Η Ρένα μας αξίζει πολλά κι ένα μπράβο δεν είναι αρκετό. Έκανε το ένα θαύμα πίσω από το άλλο ώστε να γίνει πραγματικότητα κάτι που φάνταζε σαν όνειρο! Μαζί της τα κορίτσια του βορρά που βοήθησαν κι έδωσαν ψυχή σ'αυτό. Εμείς πήγαμε επισκέπτες...τα βρήκαμε όλα έτοιμα. Ευχαριστούμε πολύ για όλα!   Αυτά όσο αφορά στην έκθεση. Το ταξίδι όμως αυτό είχε κι έναν άλλο σκοπό για μένα και για όλους...το σμίξιμο, την συνάντηση, την ...