Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τελευταίο επεισόδιο ''τοιχογραφία σε κρεβατοκάμαρα''

  Τελική ευθεία  για την κρεβατοκάμαρα . Άλλα τρία τελαράκια έγιναν τεχνοτροπία ίδια με την αρχική και τοποθετήθηκαν σε τρία τυχαία σημεία του τοίχου. Στη συνέχεια το μέρος του λουλουδιού που έκρυψαν,  το ζωγράφισα ξανά από πάνω κι έτσι έχουμε ένα τρισδιάστατο αποτέλεσμα:










  Φεύγουμε τώρα και δεν κοιτάζουμε τίποτα γύρω μας γιατί ποιος ξέρει τι άλλο θα σκεφτούμε. Να ετοιμαστεί το σπίτι, να γίνει ο γάμος γιατί θα είμαστε με τα πινέλα στο χέρι στην εκκλησία και μετά είμαστε ελεύθεροι να αφήσουμε την φαντασία μας ξανά να καλπάσει...Τις ευχές μου και την αγάπη μου.

Σχόλια

  1. Πολύ εμπνευσμένο!!! Υπέροχο το αποτέλεσμα!!! Με το καλό!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πολύ όμορφο,λιτό,καλαίσθητο και κομψό!
    Καλό μήνα!Φιλιά!
    eleni-noprogram

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. υπεροχοο!! τυχεροι οποιοι εχουν αυτην την κρεβοτοκαμαρα! να ειναι καλα και να την χαιρονται :) καλημερα καλο μηνα και καλο καλοκαιρι να εχουμε :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το τελευταίο επεισόδιο ευτυχώς τελείωσε έγκαιρα.Με happy end. Καλό σου μήνα με δημιουργία και έμπνευση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΠΡΑΒΟΟΟΟ!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φανταστική ιδέα και μη σου πω ότι θα το κάνω κι εγώ,είμαι λίγο ζηλιάρα ε; χα χα
    Καλό μήνα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Θαυμάσια δουλειά μπράβο Μαρία μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Perception of reality

Επιστρέφω μετά από αρκετούς μήνες, η αλήθεια είναι πως τώρα συνειδητοποίησα πόσους, με αφορμή την έκθεση που θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα και για την οποία χαίρομαι ιδιαίτερα. Πολλοί οι λόγοι που με κάνουν να νιώθω έτσι και δεν σκοπεύω να σας τους κρύψω.   Αρχικά να πω πως πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από την προηγούμενή μου ατομική έκθεση στην Αθήνα. Αρκετά για να νιώσω την ανάγκη να δείξω την δουλειά μου και πάλι εδώ στην βάση μου, χωρίς να νιώθω πως κουράζω, πως επαναλαμβάνομαι, πως ''μπουκώνω'' με αυτά που εγώ αγαπώ όσους θα θελήσουν να με τιμήσουν με την παρουσία τους. Πέρασε ο καιρός και νέα έργα δημιουργήθηκαν, με άλλη οπτική γωνία, με άλλη ψυχολογία, με άλλη γνώση... με τα ίδια όμως υλικά, τ'αγαπημένα μου μολύβια που όχι μόνο παραμένουν στην κορυφή των επιλογών μου αλλά όσο περνάει ο καιρός και τα γνωρίζω καλύτερα, τόσο περισσότερο τ'αγαπώ και τα απολαμβάνω.     Ο επόμενος λόγος αλλά ίσως και ο πιο σημαντικός, που χαίρομαι ξεχωριστά, είναι ...

Μάθημα: Σκίαση 2ο μέρος

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.   Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα).    Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ . Εσείς μπορείτε να χ...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...