Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

''Ανάμεσά σας''

  Σήμερα θα σας πάω μια εκδρομή, όχι στην εξοχή, εκπαιδευτική...Θα σας πάω μια βόλτα σε μια έκθεση ζωγραφικής. Κι αυτή όμως δεν είναι μια έκθεση όπως όλες οι άλλες...Θα έχει δύσκολες στιγμές αλλά και στιγμές χαράς κι ελπίδας...Θέλει ψυχή για να την δείτε, τα μάτια σας απλά θα ''μεταφέρουν'' συναισθήματα στην καρδιά. Είναι η έκθεση ''Ανάμεσά σας'' που διοργάνωσε η ''Πίστη''. Η Πίστη είναι σύλλογος γονέων παιδιών με νεοπλασματικές ασθένειες. Σας έχω πει αρκετά γι'αυτήν και για την συμμετοχή της ομάδας μας ''Ζωγράφοι σε δράση για τα παιδιά''  με 100 και παραπάνω έργα ζωγραφικής. Δεν θα σας κουράσω μ'αυτά, θα σας ξεναγήσω κατευθείαν μέσα στο χώρο με την ίδια σειρά που το έκανα όταν ερχόταν κάποιος φίλος εκεί:

Ξεκινάμε από τα εύκολα...είναι τα έργα που έδωσε η ομάδας μας για να πουληθούν στην έκθεση και τα χρήματα να δοθούν για υλικά ζωγραφικής και χειροτεχνίας των παιδιών...





 \







  Δεν φαίνονται όλα στις φωτογραφίες...ήταν πάρα πολλά και μερικά ήρθαν καθυστερημένα, αφού στήθηκαν όλα! Μέχρι και κάτω βάλαμε αρκετά για να χωρέσουν! Ο κόσμος πραγματικά έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και τα περισσότερα έργα έχουν πουληθεί (είναι σε πολύ καλές τιμές και είναι κι ο σκοπός που ευαισθητοποιεί). Μας έστειλαν έργα απ΄όλη την Ελλάδα, όπως κάθε φορά που χρειάζεται και είναι και πολλά από την γειτονιά μας.

Θα συνεχίσουμε με τα έργα μαθητών σχολείων του Π.Φαλήρου. Δόθηκαν θέματα σχετικά με την πνεύμα της έκθεσης και τα παιδιά ζωγράφισαν ό,τι φαντάστηκαν. Τα χρώματά τους χαρούμενα και φωτεινά,γεμάτα ελπίδα!





  Και σιγά σιγά να περάσουμε στα έργα των παιδιών που είναι αφιερωμένη η έκθεση. Των παιδιών που αγωνίστηκαν και νίκησαν, που συνεχίζουν να παλεύουν και να ελπίζουν. Στο Τ.Α.Ο (τμήμα παιδικής αιματολογίας-ογκολογίας) λειτουργεί εργαστήρι ζωγραφικής. Με την ευκαιρία να σας υπενθυμίσω πως όποιος ενδιαφέρεται να πηγαίνει εθελοντικά να ζωγραφίζει με τα παιδιά μπορεί να επικοινωνήσει με την ''Πίστη''.

Ας δούμε μερικά έργα των μικρών μας φίλων:









  Η καρδιά βρίσκεται σε πολλά έργα των παιδιών...σύμβολο ή καλύτερα πίστη στη ζωή...Κάθε έργο έχει κάτι να πει,κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο...

  Τώρα πρέπει να ανεβούμε μια σκάλα...μια πραγματική  και μία συμβολική. Μια σκάλα παραπάνω σε δύναμη,σε συγκίνηση,σ'ελπίδα, μια σκάλα που θα μας δυσκολέψει, θα μας κόψει ίσως τα πόδια στα μισά, αλλά όταν θα την κατεβούμε το βήμα μας θα είναι ελαφρύ και η καρδιά μας πιο γεμάτη. Θα σας δείξω πρώτα μερικά  έργα ενός νέου παιδιού που βγήκε νικητής μετά από δύο περίπου χρόνια πάλης με το ''θηρίο'', του Ηρακλή, που τώρα, μετά από επιτυχημένη μεταμόσχευση, μπορεί και αντικρίζει ξανά τη ζωή μ'ένα χαμόγελο και απίστευτη ενέργεια. Εδώ κι ένα χρόνο προσφέρει εθελοντικά στην ''Πίστη'' κάνοντας μαθήματα ζωγραφικής στα παιδιά του Τ.Α.Ο. Είναι κι αυτός που πήρε όλη την έκθεση πάνω του...Πρώτα δουλεύοντας με τα παιδιά στο νοσοκομείο. Τον γνώρισα το Σάββατο που στήθηκε η έκθεση. Μ'ένα χιούμορ απόλαυση, ένα σφυράκι στο χέρι και μια χούφτα καρφιά, έβγαλε την περισσότερη δουλειά απ'όλους. Χωρίς αυτόν η έκθεση δεν θα ήταν η ίδια...Πάμε να δούμε την πορεία του μέσα από τις δημιουργίες του:

Εδώ είναι μια κατασκευή δική του...δεν θα την καταλάβετε από την φωτογραφία καλά. Να σας πω μόνο πως είναι μια κούκλα και επάνω και δίπλα βρίσκονται διάφορα αντικείμενα που σ'εμάς ίσως κάποια είναι άγνωστα, κάποια ίσως τρομακτικά, σ'όσους περνούν όμως το κατώφλι τέτοιων χώρων είναι εξαιρετικά οικεία...τα αντικείμενα της καθημερινότητάς τους...



Αυτά είναι κάποια από τα έργα του Ηρακλή, αυτά που έφτιαχνε στη διάρκεια της νοσηλείας και θεραπείας του.



Σας είπα και πριν πως η καρδιά δεσπόζει σ'αυτήν την έκθεση...







Κι ένας πίνακας λίγο διαφορετικός...


 Γιατί άραγε; Ας διαβάσουμε το χαρτάκι στον τοίχο:

 


Ηρακλή μου σ'ευχαριστούμε πολύ!

  Θα συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα έργα του ορόφου. Όπως σε κάθε μάχη δεν υπάρχουν μόνο νικητές...κι αυτή η μάχη είναι κι άνιση μερικές φορές. Αυτά που θα δούμε εδώ και που θα σας πω δεν είναι εύκολα. Σβήνω και γράφω συνέχεια, αναλύω και μετά διαβάζω και διαγράφω...Είναι γιατί δεν υπάρχουν λόγια πάντα για να πεις κάτι. Είναι οι ζωγραφιές των παιδιών που δεν τα κατάφεραν ή μάλλον τα κατάφεραν πολύ καλά αλλά ο εχθρός ήταν πολύ πιο σκληρός. Επίσης κι έργα γονιών που πάλεψαν μαζί με τα παιδιά τους, γονιών απελπισμένων που άντλησαν δύναμη από τα ίδια και στάθηκαν όρθιοι και στέκονται ακόμη. Πιστέψτε με όμως αυτά τα έργα που θα δείτε έχουν ελπίδα, έχουν μηνύματα, έχουν δύναμη, ναι δύναμη είναι η σωστή λέξη:

Για τη διευκόλυνση στη χορηγία των φαρμάκων, για αιμοληψίες και για πολλά ακόμη, στα παιδιά χρησιμοποιείται ένας μόνιμος καθετήρας που μένει ανοιχτός κι ονομάζεται hickman. Αναπόσπαστο κομμάτι του σώματός τους, μαθαίνουν να ζούνε μ'αυτό και πολύ συχνά το αποτυπώνουν στις ζωγραφιές τους, όπως επίσης και το χώρο του νοσοκομείου κι όλα τα αντικείμενα.







Αυτός ο πίνακας πόσους συμβολισμούς μπορεί να έχει...εκείνη η φιγούρα του γιατρού με τα φτερά αγγέλου...σκέφτομαι...πόσο βαθιά ανόητοι είμαστε όσοι κυνηγάμε τα πλούτη και τη δόξα...άπειρες σκέψεις από τόσο απλά σχήματα...






Και έργα γονιών αφιερωμένα στα παιδιά τους...ό,τι και να πω ανοησία θα είναι...κοιτάξτε τα μόνο.














Κι αυτός ο πίνακας αφιερωμένος στον Προκόπη (από τον μπαμπά ενός άλλου παιδιού),ένα αγόρι που έφυγε πριν λίγους μήνες,την ώρα που ξεκινούσε η οργάνωση γι΄αυτήν εδώ την έκθεση. Η μητέρα του, από τα ενεργά μέλη του συλλόγου,έστεκε όλες τις ημέρες εκεί δυνατή, προσφέροντας με την ψυχή και τα χέρια της...που αλλού μπορούσε να ήταν άλλωστε, παρά δίπλα του... 

''Το ταξίδι του Προκόπη''



Κι εδώ είναι τα έργα του Προκόπη μας...του άρεσαν τα καράβια ή έτσι έβλεπε τη ζωή...ένα ταξίδι...Γραμμές καθαρές σαν με χάρακα τραβηγμένες και μηνύματα για μας...παντού μηνύματα για αφύπνιση, για προσφορά...όχι για κείνον πια, μα για τ' άλλα παιδιά αυτά που αγωνίζονται και αυτά που θ'αγωνιστούν.




















  Ήταν κι άλλα πολλά...αυτά όμως θεωρώ πως φτάνουν για να νιώσετε λίγο ό,τι ένιωσαν όσοι ήρθαν. Δυσκολεύτηκα σε πολλά σημεία και ίσως να μην είπα όσα ήθελα και να έκανα και λάθη...Ελπίζω να απέφυγα τον δραματικό τόνο (δεν το ήθελα αυτό με τίποτα) κι αν δεν το έκανα σε κάποια σημεία συχωρέστε με, ίσως να μη γινόταν. Οι μέρες αυτές να σας πω πως είχαν πολλές δραστηριότητες.Τραγούδια, κλόουν, θεατρικά, μουσική ,πολλή ζωγραφική, συζητήσεις κι άλλα πολλά για μικρούς και μεγάλους. Το κλίμα ήταν χαρούμενο, υπήρχαν και αρκετές στιγμές συγκίνησης βέβαια, αλλά γρήγορα πάλι άλλαζε. 
  Σήμερα έπεσε η αυλαία. Οι δραστηριότητες της ''Πίστης'' συνεχίζονται βέβαια κι εμείς όπου και με όποιον τρόπο μπορούμε θα παραβρεθούμε. 
  Λίγο πριν φύγω απόψε από τον Φλοίσβο άκουσα πως ο Προκόπης έγραψε κι ένα τραγούδι που υπάρχει η σκέψη να μελοποιηθεί και να παρουσιαστεί σε κάποια άλλη εκδήλωση. Ζήτησα να το ακούσω...το άκουσα από κάποια δοκιμαστική εγγραφή...ίσως η πιο δύσκολη στιγμή...αφορμή να βγει όλη η ένταση των ημερών...λύτρωση το λέω εγώ...αν το φτιάξουν ίσως σας το δείξω...θα δούμε.
  Κλείνοντας να ζητήσω να ξαναδιαβάσουμε όλοι και να σκεφτούμε μια δεύτερη φορά τα μηνύματα του μικρού μας φίλου.  Μη τα προσπεράσουμε,είναι εκεί για μας...

82 σχόλια:

  1. Ή ανάρτησή σου με συγκίνησε περισσότερο και από την επίσκεψη στην εκθεση. Ισως επειδή κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες δεν τις ήξερα. Θα δώσω ενα μεγάλο μπράβο σε όλα τα παιδιά, όχι τόσο για τα εργα τους αλλά πιο πολύ για τον αγώνα τους. Είτε νικούν είτε χάνουν μας δίνουν ενα μάθημα ζωής. Νομίζω ότι θα πρέπει κάθε μέρα να κοιτώ την ανάρτηση σου και νομίζω ότι δεν θα πρέπει να ξαναγκρινιάξω στην ζωή μου ποτέ. Η υγεία είναι μεγάλο αγαθό και δώρο (αν και εγώ ειδικά το ξέρω αρκετά καλά) αλλά όταν πρόκειται για παιδιά είναι το μεγαλύτερο. Μαρία μου μπράβο και σε όλους εσάς για την βοηθειά σας και τις προσπάθειές σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Μαρίνα μου...ήθελα κάποιον να εξηγεί.Μάθημα που δεν πρέπει να ξεχνάμε στιγμή...Όταν βλέπεις ψυχούλες να υπομένουν με δύναμη και χωρίς να παραπονιούνται,για τι πράγμα αξίζει να γκρινιάξεις;Ας το έχουμε παράδειγμα όλοι μας!

      Διαγραφή
  2. ΜΑΡΙΑ μου τι ΑΝΑΡΤΗΣΗ!!!!!!!!!!....έδωσες αυτό ακριβώς το νόημα που ΄ηθελες να δώσεις...με συγκίνήση... με την δυναμη των παιδιών να πρωτοστατεί....και με το δώσιμο..των συναισθηματων....αναρτηση που ρουφίχτηκε το διαβασμα της μέχρι το μεδούλι .....και γέμισε την καρδιά συναίσθημα...όμορφο....και ξεχωριστό!!!!αποψε ανέβαλα για αυριο αυτό που ήθελα να κάνω στο μπλοκ μου...γιατί μετα απο αυτο που διαβασα...δεν ήθελα να χαλάσω αυτό που ένιωσα... να εισαι καλά που το μοιραστηκες μαζίμας...σε ευχαριστουμε πολύ...σε φιιλώωωωωωωω!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είμαι κι εγώ πολύ φορτισμένη,ειδικά απόψε που έκλεισε η έκθεση... κι εκείνο το τραγούδι Ρούλα μου...είναι και η κούραση απ'όλα...θα τα πούμε αύριο καλύτερα με όλους.Σε φιλώ ''παραμυθού'' μου.

      Διαγραφή
  3. Απίστευτη η ανάρτησή σου. Συγκινήθηκα πολύ. Ήθελα να μπορούσα να είχα έρθει στην έκθεση αυτή...Φιλιά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προσπάθησα να μεταφέρω όσα περισσότερα μπορούσα...Ήταν μια ξεχωριστή έκθεση πραγματικά.

      Διαγραφή
  4. Αισθάνομαι πολύ τυχερή που μπόρεσα και έκανα και εγώ αυτή την εκπαιδευτική εκδρομή!!!!!! Αισθάνομαι πολύ τυχερή που μπόρεσα και είδα από κοντά τα έργα αυτών των παιδιών!!!! Αισθάνομαι τυχερή που γνώρισα τον νικητή Ηρακλή... λυπάμαι που απόψε έφυγα νωρίς και δεν άκουσα το τραγούδι του Προκόπη!!!! Πραγματικά ήταν ένα μάθημα ζωής!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, εγώ είχα την τύχη να το ακούσω...να 'μαι τώρα άυπνη όλο το βράδυ...Αν το μελοποιήσουν όπως λένε (ήρθε ένα παιδί μουσικός για να το συζητήσουν,είναι κι άλλο ένα τραγούδι που έγραψε ο Γιώργος,πολύ όμορφο κι αυτό),θα το ακούσεις και θα το συζητήσουμε τότε.Θα ήθελα να τον είχα γνωρίσει...πρέπει να ήταν ξεχωριστό παιδί...και ποιο δεν είναι...Καλό μήνα κι από δω Βικούλα.

      Διαγραφή
  5. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΑ ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΣ.ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ.....ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΗΝ πΟΔΗΛΆΤΙΣΣΑ ΟΤΙ ΟΝΤΟΣ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑ ΖΩΗΣ!!!!!!!ΦΙΛΙΑ.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Γιώτα μου γι'όλους όσους γκρινιάζουμε καθημερινά για το παραμικρό...Να'σαι καλά.

      Διαγραφή
  6. Μαράκι μου, με γειά την αλλαγή, υπέροχη!!!σ'ευχαριστούμε για την ενημέρωση!!!Τα έργα των παιδιών πολύ συγκινητικά!!!Εύχομαι να γίνουν γρήγορα καλά τα αστεράκια!!!Μακάρι να πουλήθηκαν όλα, για να μπορέσουν να αγοράσουν τα υλικά ζωγραφικής που χρειάζονται!!
    Μπράβο σου για την προσωπική σου βοήθεια, πλην των άλλων Μαρία μου!!!Είσαι αστέρι γλυκιά μου! φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ Φανούλα...σου έστειλα ενημέρωση με λεπτομέρειες.Ευχαριστούμε για τη συμμετοχή!

      Διαγραφή
  7. Μαρία μου ήταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία και ένα μάθημα ζωής!
    Δεν μπόρεσα να πιστέψω πόση δύναμη ψυχής χρειάζονται τα παιδιά μας να παλέψουν...
    Συγκινήθηκα..

    Να είστε καλά για τη βοήθεια σας και εσύ και η Ποδηλάτισσα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αντιγόνη μου είναι τόσο άδικο να μπαίνουν παιδιά σ'αυτόν τον αγώνα!Εκτός από μας είναι και άλλοι που βοηθούν από τη γειτονιά μας...μόνο που είναι μακριά και δεν μπορούν να παραβρίσκονται,στέλνουν όμως έργα τους και βοηθούν όπως μπορούν.Εμείς που είμαστε στην Αθήνα έχουμε και την ευκαιρία να συμμετέχουμε περισσότερο.

      Διαγραφή
  8. ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΤΤΑ!Η ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΚΥΡΙΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΟΥ!ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ!ΤΑ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ!ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!ΦΙΛΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου έτσι είναι γι'αυτό έβαλα τόσες εικόνες...ό,τι και να σας έλεγα δεν θα μπορούσαν να περιγράψουν κανέναν πίνακα.Φιλιά στη Β.Ελλάδα μας!

      Διαγραφή
  9. Μαρία μου, νομίζω πως τα λόγια μου φαντάζουν τοσοδούλικα μπροστά σε τόση γενναιότητα!
    Είναι τόσο σημαντικό το έργο όλων σας! Και ακόμη πιο σημαντικά τα μηνύματα...
    Φιλιά και ευχές σε όλους τους μικρούς ήρωες που μας ανοίγουν τα μάτια με τρόπο μοναδικό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι Λίτσα μου από τα παιδιά πρέπει να παίρνουμε παραδείγματα σε όλα!Φιλιά πολλά.

      Διαγραφή
  10. Μαρία μου, σ ευχαριστώ για την κατατοπιστική , μα κυρίως συγκινητική ξενάγησή σου !!!!! Σε κάνει ν αλλάξεις τρόπο σκέψεις και προτεραιότητες !!! Μπράβο σ εσένα και σ όλα τα παιδιά για την ενεργό συμμετοχή σας, μπράβο που δουλέψατε σκληρά και για μας τους απόντες,μπράβο στον Ηρακλή για όσα κάνει , μπράβο στους γονείς για τη δύναμή τους, μπράβο στα παιδιά για τον αγώνα τους!!!!! Η απυσία του Προκόπη, που όλοι αγαπήσαμε από τα μηνύματά του, ας είναι η τελευταία !!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μακάρι Χρύσα μου...Σ'ευχαριστώ πολύ για όλη τη βοήθεια!

      Διαγραφή
  11. Ανώνυμος 11:40 = Χρύσα.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!!!!!!!!
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ!!!!!!!!
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΟΡΦΗ ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ.......Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΜΕ ΑΙΣΙΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΒΙΩΝΟΥΝ ΤΩΡΑ...
    ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ , ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ............

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να'σαι καλά Εφούλα...τα παιδιά είναι πιο δυνατά από μας μερικές φορές!Ας μη χρειάζεται να το αποδεικνύουν!

      Διαγραφή
  13. ΜΑΡΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΟ ΣΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΚΕΙ......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ιωάννα μου σας το είχα υποσχεθεί.Κι εγώ σας ευχαριστώ για τη συμμετοχή και τη στήριξη!

      Διαγραφή
  14. Καπου καπου πρεπει να διαβαζουμε και τετοιες αναρτησης για να ξυπναμε απο τον λήθαργο μας!!

    Μπραβο στην πρωτοβουλια για την έκθεση και συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιααααα και ελπιζω να βγουν νικητες απο την μαχη που δινουν!

    Καλό μήνα!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστούμε Τζένη...τα παιδιά είναι η ελπίδα μας.Όταν δίνουν τέτοιους άνισους αγώνες πρέπει να στεκόμαστε όσο πιο κοντά τους γίνεται.Καλό μήνα και σε σένα.

      Διαγραφή
  15. Συγκλονιστική ανάρτηση Μαρία μου, δεν έχω λόγια να πω...
    Θαυμάζω τόσο αυτούς τους γονείς, αυτά τα παιδιά που αγωνίζονται...κι εμείς με το παραμικρό σκύβουμε το κεφάλι και μας παίρνει από κάτω. Τι να πω;
    Να είστε καλά κι εσεις, κανατε κάτι τόσο σπουδαίο, μπραβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Όταν συμβαίνει Νίκη δεν υπάρχουν πολλές επιλογές,πρέπει να αγωνιστείς...Πρέπει να μάθουμε να γκρινιάζουμε λιγότερο και να προσπαθούμε περισσότερο.Ευχαριστούμε για τη στήριξη και τα καλά σου λόγια.

      Διαγραφή
  16. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    Όταν ξεχειλίζει το συναίσθημα και η συγκίνηση,
    δεν υπάρχουν λέξεις .....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστούμε Αθηνά και για τη συμμετοχή σου αλλά και για όλη τη στήριξη που μας προσφέρεις.Να'σαι καλά κορίτσι μου.

      Διαγραφή
  17. Αισθάνομαι ότι ό,τι και να πω θα είναι λίγο, μπροστά στη δύναμη της ψυχής αυτών των παιδιών και των γονιών τους! Μαρία μπράβο για το έργο σου και για την ανάρτηση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να'σαι καλά Βέφα μου.Προσφέρει ο καθένας όπως μπορεί...δεν χρειάζεται πάντα να δίνουμε χρήματα,υπάρχουν πολλοί τρόποι να δώσουμε...Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  18. Ευχαριστώ, Μαρία.....
    Η παρουσίαση, το κείμενό σου............
    Συγκλονίστηκα, δεν θα πω τίποτε άλλο, ο Προκόπης... ο Ηρακλής.... οι γονείς... Το μόνο που μου "βγαίνει".... Κουράγιο, ο Θεός μαζί σας!!!!
    Κλαίω και εύχομαι για ό,τι καλύτερο... μακάρι να μπορούσα να "έδινα" κάτι...
    Τι να θέλουν από μένα!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μμμ...κάτι μπορεί να θέλουν κι από σένα...Φιλία μου όλοι μπορούν με κάποιο τρόπο να προσφέρουν.Δεν μου αρέσει όταν σε ακούω να μιλάς έτσι...δεν νομίζω και δεν θέλω να σκεφτώ καν πως το πιστεύεις...Ακόμη και δυο καλά λόγια στήριξης είναι πολύτιμα,αλλά εσύ μπορείς πολλά περισσότερα,το ξέρω.Μη με κάνεις να σε μαλώνω...Θα σε ενημερώνω για όλες τις δραστηριότητες της δικής μας ομάδας και μαζί θα βρίσκουμε τον τρόπο.Φιλιά πολλά...Σ'ευχαριστώ.

      Διαγραφή
  19. Καλο και ευλογημένο μηνα Μαρία μου...

    τι να πω...έχω ζήση προσωπικά τέτοιους αγώνες...από όλες τις πλευρές...ασθενών,γονιών,ομάδες για βοήθεια...
    πας να δώσεις(νομίζεις!)και παίρνεις...
    με συγκίνησες...μου θύμισες...να είσαι καλά...
    να έχεις δύναμη να είσαι κοντά τους...
    Μακάρι όλα τα παιδιά...όλου του κόσμου...νικητές να βγαίνουν...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μικρή η βοήθεια η δική μου Έλενα...εδώ ήταν μια συνεργασία της ομάδας μας και ίσως ακολουθήσουν και κάποιες στο μέλλον.Υπάρχουν άνθρωποι που προσφέρουν καθημερινά.Να'σαι καλά για τις ευχές σου.

      Διαγραφή
  20. Μαρία,ένα μεγάλο μπράβο για την πρωτοβουλία σας!
    Πολύ σκληρό να χάνεται ένα αγγελούδι,με συγκίνηση τα γνωρίζουμε μέσα από τα έργα τους,που βγάζουν όσα βιώνουν.
    Παλιότερα ένα αγοράκι πολύ κοντά μας πάλεψε χρόνια,βγήκε νικητής και τώρα πια φοιτητής αντιμετωπίζει με χαμόγελο το μέλλον.
    Καλό σου μήνα!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Βλέπω πολλούς που βγαίνουν νικητές γι΄αυτό πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι πάντα Ελένη μου. Ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σου.Κάθε προσφορά στην ομάδα μας πολύτιμη.

      Διαγραφή
  21. Γειά σου Μαράκι....δεν έχω λόγια...συγκινήθηκα πάρα πολύ
    εύχομαι δύναμη και πίστη kai
    συγχαρητήρια για αυτή την ανάρτηση,μακάρι να μπουν όλοι να τα δουν.Φιλιά σε όλους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ο λόγος που έκανα αυτή την ανάρτηση Κρίστα μου ήταν αυτός ακριβώς.Να μπορέσουν να δουν αυτή την έκθεση όσοι περισσότεροι γίνεται.Ευχαριστώ για την ενθάρρυνση.

      Διαγραφή
  22. Απαντήσεις
    1. Ναι...τα λόγια απλά διεκπεραιώνουν τη διαδικασία...Όλο το νόημα είναι στις εικόνες.

      Διαγραφή
  23. Συγκινήθηκα απεριόριστα με αυτή την ανάρτηση... λυπάμαι που αυτή τη φορά δεν μπόρεσα να βρίσκομαι κοντά σας...
    ελπίζω την επόμενη!!
    Φοβερή δουλειά έχετε κάνει όλοι!! μπράβο σας!! πολλά μπράβο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαριέλα μου στον εθελοντισμό πρέπει να προσφέρουμε όσο κι όταν μπορούμε.Αν πιεζόμαστε θα κουραστούμε και το αποτέλεσμα θα είναι αρνητικό.Δεν μπορούμε να συμμετέχουμε όλοι σε όλα.Γι'αυτό θέλουμε η ομάδα να μεγαλώσει ώστε πάντα να υπάρχουν κάποιοι διαθέσιμοι.Σίγουρα θα έχουμε κι άλλες ευκαιρίες και ξέρω πως θα είσαι μαζί μας...

      Διαγραφή
  24. Θέλω να σου γράψω σχόλιο, μα δεν βρίσκω τίποτα να γράψω. Δεν υπάρχουν λόγια, το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να προσπαθήσω να θυμάμαι αυτή την ανάρτηση κάθε μέρα, κάθε ώρα, να αντικαταστήσω τη μιζέρια για τα μικρά καθημερινά, με την αισιοδοξία και τα μηνύματα που μας πέρασες. Ευχαριστώ, φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολλές φορές δεν είχα κι εγώ τι να γράψω και πως να το γράψω,φτιάχνοντας αυτήν την ανάρτηση...Να'ξερες τι ιστορίες είδα κι άκουσα Αννούλα...τι μαθήματα πήρα...ένα είναι σίγουρο,πως μετά από αυτό σκέφτομαι αλλιώς...ήθελα να σας το δείξω με κάποιο τρόπο...

      Διαγραφή
  25. Πολύ μεγάλο γολγοθά έχουν αυτές οι ψυχές Μαρία μου...και όμως βρίσκουν την δύναμη !!!!!
    Μπράβο σας κορίτσια που αφιερώνετε από τον λιγοστό χρόνο σας σε τέτοιες προσπάθειες...και αναρτήσεις!!!!καλησπέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δεν έχουν επιλογή παρά να είναι δυνατοί Μία μου.Το σημαντικό είναι να κρατάς τις δυνάμεις σου για τα σημαντικά...όταν για το παραμικρό που μας συμβαίνει αγχωνόμαστε και γκρινιάζουμε,γινόμαστε μικροί κι ασήμαντοι.

      Διαγραφή
  26. Δεν νομίζω ότι έχουμε να πούμε κάτι εμείς τα είπε όλα ο Προκόπης!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ρένα μου είναι πολύ σημαντικό να ενημερωθεί ο κόσμος για τον μυελό των οστών.Οι εννιά στις δέκα περιπτώσεις παιδικού και εφηβικού καρκίνου, είναι λευχαιμία...κάθε μορφής...η περίπτωση να βρεθεί συμβατός δότης μία στο εκατομμύριο!Καταλαβαίνουμε πως όσο περισσότεροι άνθρωποι είναι δότες τόσο πιο πολλές οι πιθανότητες.Είναι απλό κι ανώδυνο.Η στιγμή που σου ανακοινώνουν πως μπορείς να σώσεις κάποιον άνθρωπο,μαγική...Δεν είμαι δότης,το σκεφτόμουν και ποτέ δεν το έκανα.Ενημερώθηκα εκεί αυτές τις ημέρες.Τώρα πια δεν έχω παρά μόνο λόγους για να το κάνω.Όποιος θέλει περισσότερες πληροφορίες να τον ενημερώσω ευχαρίστως.Ο Ηρακλής ζει χάρη σε κάποιον δότη...Ο Προκόπης δεν τα κατάφερε...

      Διαγραφή
  27. Ήταν σίγουρο πως θα παρέλειπα κάτι από τα σημαντικά σ'αυτήν την ανάρτηση...Ήθελα να πω τόσα για τα παιδιά, που είναι και το ζητούμενο και άφησα απέξω την ''Πίστη''.Θέλω να ξέρετε πως γίνεται πολλή δουλειά σ'αυτόν το σύλλογο.Υπάρχει μεγάλη υποστήριξη και μεταξύ των γονέων αλλά και από ειδικούς ψυχολόγους.Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονται καθημερινά στους χώρους του νοσοκομείου και μιλάνε με τα παιδιά και τους γονείς συνεχώς.Δεν μπορεί κανείς να τα βγάλει πέρα μόνος του σε τέτοιες περιπτώσεις...το πιο σωστό είναι να μοιράζεται τις αγωνίες του και τους φόβους του με τους ειδικούς αλλά και με όσους βιώνουν παρόμοιες καταστάσεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Γειά σου αγαπημένη μου Μαρία!!! Αυτή η ανάρτηση ήταν όντως γεμάτη δυνατά συναισθήματα και ένα μεγάλο μάθημα !!! Η ξενάγησή σου μέσα απο εδώ με έκανε να νιώσω σα να ήμουν για λίγο εκεί!! Έπρεπε να είχα έρθει μία άλλη μέρα αλλά όλο αγχωμένη είμαι τώρα τελευταία..χωρίς σοβαρό λόγο τελικά.. Θα ήταν δυνατό μάθημα για'μένα άν και μέσα απο αυτή σου την ανάρτηση κατάλαβα πολλά!!! Γίνομαι πολλές φορές μικρή και ασήμαντη και γκρινιάζω για τελείως ασήμαντα πράγματα...πόσο δίκιο έχεις!!
    Σε ευχαριστώ πολύ που τα μοιράστηκες μαζί μας τόσο αναλυτικά και θα ήθελα κι εγώ να μάθω πληροφορίες για το μυελό των οστών!
    Αγκαλιές και φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μυρσίνη μου όλοι το ίδιο κάνουμε...λέμε δε θα ξαναγκρινιάξουμε και μετά το ξεχνάμε...Τούτο εδώ το μάθημα όμως ήταν δυνατό.Γι'αυτό το κατέγραψα,για να μπορούμε να το ξαναδιαβάζουμε...Νομίζω πως προσωπικά έκανα ένα βήμα παραπέρα,να δω αλλιώς πολλά πράγματα.Και δεν είναι μόνο το προφανές...πως ''κοίτα τι περνάνε αυτοί οι άνθρωποι κι εγώ που έχω την υγεία μου...'' κλπ.Είναι και το πως αντιμετωπίζεις μια τέτοια κατάσταση.Συνειδητοποίησα πως το να βρεθείς ''απέναντι''είναι θέμα δευτερολέπτων...κι εκεί πρέπει να έχεις έτοιμες τις αποσκευές σου και να έχεις εφοδιαστεί τα απαραίτητα για να μη βρεθείς χαμένος και απελπισμένος στο πουθενά...Δεν είσαι ποτέ έτοιμος θα μου πεις για κάτι τέτοιο...κι όμως όταν πας πολύ κοντά στο πρόβλημα και το γνωρίζεις από πριν ίσως να μη φαντάζει τόσο τρομακτικό.Εύχομαι σε κανέναν άνθρωπο να μη χρειαστεί να το μάθει αυτό.Θα σε ενημερώσω για τα υπόλοιπα.Τα φιλιά μου.

      Διαγραφή
  29. Ο τελευταίος πίνακας του μικρού Προκόπη , τα λεει ολα!
    Ένας άγγελος που κατέβηκε στην γη να μας διδάξει !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ισχύει Μαριάννα μου αυτό που λέμε,πως όλα τελικά γίνονται για κάποιο λόγο; Ίσως...δεν ξέρω...Πάντως σίγουρα όταν γίνεται κάτι έχει κάτι να μας διδάξει...

      Διαγραφή
  30. Μαρία μου σ'ευχαριστώ γι' αυτά που είδα και κι γι' αυτά που διάβασα. Σ'ευχαριστώ που ήσουν εκεί και έδωσες αυτά που μπόρεσες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Να'σαι καλά Κατερίνα...ήμουν τυχερή γιατί ήμουν κοντά και ασχολήθηκα λίγο περισσότερο...όχι πως έκανα κάτι φοβερό,εγώ περισσότερο ωφελήθηκα κι αυτή είναι η αλήθεια.

      Διαγραφή
  31. !!!!..............!!!!
    kαλο μηνα!....
    καλημερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Ξαναδιάβασα την ανάρτηση ζωής....ξανασυγκινήθηκα....ξαναδάκρυσα.....ξαναείδα τις φωτογραφίες πιο προσεκτικά.....Αυτός ο Προκόπης !!!!!! Σε μια από τις ζωγραφιές του, έχει δυο ανθρωπάκια κίτρινα, (στο επάνω μέρος της σελίδας )και γράφει ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ....Το πρώτο χωρίς μαλλιά, το δεύτερο με μαλλιά!!! Φαντάζομαι την καθημερινή του αγωνία για το αν βρέθηκε δότης....Δυστυχώς, όχι για τον Προκόπη...Υπάρχουν όμως πολλοί Προκόπηδες..... Το μήνυμα απο αυτήν ανάρτηση, ας μη μείνει επιφανειακό και μόνο πώς μπορούμε να απαλύνουμε τον πόνο κάποιων που είναι πολύ κοντά στο θάνατο , ειδικά παιδιών, αλλά να τα απομακρύνουμε από αυτήν τη μοιραία εξέλιξη με το να γίνουμε όλοι δότες αίματος.....μυελού των οστών.....οργάνων σώματος....Μαρία, το έργο σπουδαίο...μας αφυπνίζεις !!!!Μπράβο !!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αχ και να σ'είχα εδώ βρε Χρύσα...Όσα λες είναι σωστά,δεν χρειάζεται οίκτος...μόνο ν' απλώσουμε ένα χέρι ο καθένας...

      Διαγραφή
  33. Πολλά μπράβο...σε όλους !!!!!!!!!!!!!!!!!!Ενα επίσης πολύ μεγάλο μπράβο, σε εσένα που την ανάρτησες!!!!!!!!!Ασ αφήσουμε τη μιζέρια της ύλης και ας πάρουμε μαθήματα, από τις άφθαρτες πανάξιες , ψυχούλες!!!!!!!!!!!!!!ΤΑ ΣΕΒΗ ΜΟΠΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σ'ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σου...αυτό είναι το μήνυμα...

      Διαγραφή
  34. Με συγκίνησες αφάνταστα..ήταν σαν να ήμουν εκεί..πρώτα γι' αυτό θα σε ευχαριστήσω ...μα πάνω απόλα θα σε φιλήσω γλυκά γιατί μου έδωσες την ευκαιρία να συμετάσχω με μία τόσο μικρή προσφορά..όπως σου είπα και στο μέιλ θα είμαι πάντα στη διάθεση σου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Στη διάθεση της ομάδας Αχτίδα μου...για ό,τι γίνεται ενημερώνουμε και τη σελίδα μας στο facebook αλλά κι από εδώ όσοι έχουμε blog.Σ'ευχαριστούμε πολύ για την προσφορά σου...χαρά μας που είσαι μαζί μας!

      Διαγραφή
  35. Δασκάλα..πέρασα να σου δώσω ένα φιλάκι..καληνύχτα να έχεις και καλό ξημέρωμα....πολύ μου αρέσει η καινούρια εμφάνιση του blog σου..χαζεύω τις ζωγραφιές..φιλιά :ο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  36. Τα εργα των παιδιων και των γονιων με συγκινησαν βαθυτατα.Δεν εχω λογια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Τι να πω συγκινησες!!Θαυμαζω αυτα τα παιδια θαυμαζω και σενα!!Με κανεισ να θελω να γινω καλυτερος ανθρωπος!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Πολύ συγκινητική η ανάρτησή σου.Δεν έχω λόγια...Συγχαρητήρια για το έργο σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Αρετή,Κατρίνα,Σπυριδούλα...σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας...εμείς και ειδικά εγώ δεν έχω κάνει κάτι σπουδαίο γ'αυτά τα παιδιά...αντίθετα πήρα απ'αυτά μέσα από αυτή την έκθεση...ήταν κάτι που ήθελα να το μοιραστώ...τα φιλιά μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. Μαρία μου η ανάρτησή σου αυτή με συγκίνησε και νιώθω πραγματικά πως τα λόγια είναι πολύ μικρά για να τη σχολιάσω... Άφησα να περάσουν μερικά λεπτά για να μπορέσω να γράψω έστω δυο κουβέντες!! Και τί να πω δηλαδή;! Τα έργα των παιδιών και των γονιών τους τα είπαν όλα... Θα ανατρέχω σε αυτή κάθε φορά που νιώθω οτι τα επουσιώδη κυριαρχούν στο μυαλό μου, για να βρίσκω την ισορροπία μου και σε ευχαριστώ ειλικρινά γι' αυτό!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ειρήνη μου δεν διαφέρουν οι αντιδράσεις μας...κι εγώ κοιτώντας τους πίνακες ξανά και ξανά, έκανα μεγάλη προσπάθεια να βρω τα λόγια να τους περιγράψω...Επίσης πολλές φορές ευχήθηκα να μη χρειαζόταν να το κάνω όλο αυτό...να μην υπήρχε η αιτία...Σε φιλώ.

      Διαγραφή
  41. Κυρία ήρθα να πάρω δουλειά για το σπίτι.Είδα νέα ανάρτηση,αλλά...φεύ έπεσα στην παλιά! Με τιμώρησε που την είχα αφήσει ασχολίαστη.Νάξερες πόσες φορές με πέταξε απο τη φόρμα...αλλά εγω επέμενα και νάμαι!
    Σ αυτή δε χωράν αστεϊσμοί, απλά θα πω ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΤΕΤΟΙΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ.Κουράγιο σ όσες οικογένειες δοκιμάζονται και τα παιδιά που πάσχουν ας μας γίνουν παράδειγμα μαχητών.
    Τώρα περιμένω να μου έρθει ο κύβος κατακέφαλα (γιατί κύβο είδα)
    ΦΙΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το απέφευγες το ξέρω...Καλώς ήρθες κι εδώ μετά από καιρό.Θα έρθει και το άλλο μάθημα,αυτό είναι πολύ δυνατό για να φύγει έτσι εύκολα...Φιλιά Χαρούλα μου...

      Διαγραφή
  42. ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ ΓΕΙΑ ΣΟΥ!!!!!!!!
    ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ!!!!!!!!
    ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΣΥΓΚΙΝΗΜΕΝΗ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΙΠΟΤΑ!
    ΑΣ ΜΗ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΣΕ ΛΟΓΙΑ , ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!!!
    ΞΕΡΕΙΣ, ΤΗΝ ΠΡΟ[Σ]ΚΛΗΣΗ ΜΕ ΤΑ ΣΥΡΤΑΡΙΑ , ΤΗΝ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ ΤΙ ΚΑΝΕΤΕ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!!!!!
    ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΙ ΕΔΩ Η ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ!!!!!!
    ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΦΟΡΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕΙΣ Η ΝΑ ΜΟΥ ΔΩΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟ ΤΗΛ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΡΩ ΕΓΩ, ΠΕΣ ΜΟΥ!!!!!
    ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΟΣΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΕΧΩ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΟΣΤΑ, ΝΑ ΕΠΙΤΥΧΩ ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ!!!!!!
    ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ Ο,ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ!!!!!!!
    ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  43. Είναι όλα πανέμορφα!!!! Χίλια μπράβο και καλή συνέχεια σε ότι κάνεις!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  44. Εδειξες τον απαραίτητο σεβασμό και την φροντίδα. Είναι μια υπέροχη ανάρτηση.Η αγαπημένη από δω και πέρα...ίσως η καλύτερη σου!! Θα ήθελα να ήμουν εκεί μαζί σου.Να τα βλέπαμε μαζί, να κλαίγαμε μαζί, να γελάγαμε μαζί!! Σε θαυμάζω και σε εκτιμώ, σε νιώθω κοντά μου.Είμαστε μαζί με τα αγόρια και τους δείχνω τις εικόνες.Ο μικρός μου λέει ότι είναι τρομακτικά "εκεί πάνω" κι ο Άγγελος κοιτάζει ξανά και ξανά τα καραβάκια του Προκόπη....έχω καιρό να συγκινηθώ και να κλάψω τόσο πολύ! Εύχομαι στις μικρές ψυχούλες και τους γονείς, όλο το κουράγιο του κόσμου κι εύχομαι ένα μόνο ποτέ ποτέ να μην πονά κανένα μικράκι, να μην αγωνιά κανένας γονιός...Μακάρι, μακάρι να γινόταν.Να είσαι καλά κοριτσάκι μου!!! Σε ευχαριστώ για αυτό το υπέροχο και δύσκολο συναίσθημα που μου χάρισες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  45. Μαρία μου δεν έχω λόγια για τα συναισθήματα που μου δημιούργησε η ανάρτησή σου. Ο δρόμος παιδιών και γονιών είναι εξαιρετικά δύσκολος και μέσα από αυτή την προσπάθεια σίγουρα βρίσκουν διέξοδο πολύ δυνατά συναισθήματα και κυρίως οι φόβοι!
    Συγχαρητήρια σε όλους για την προσπάθεια!
    ...δύναμη και τύχη εύχομαι στους πρωταγωνιστές!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  46. Υπέροχη ανάρτηση!,
    Ευχομαι όλες οι ψυχούλες που δοκιμάζονται απο αυτην την πάθηση να γίνουν καλά και εμεις να γίνουμε καλύτεροι Άνθρωποι!!!
    Ευχομαι επίσης οι ευχές όλων μας να πιάσουν!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  47. Δυνατές εικόνες και ακόμη πιο δυνατα συναισθηματα μας χαρισε η αναρτηση σου Μαρια!Ποσο ανώφελες ειναι οι καθημερινες μας σκέψεις και τα αγχη μας...Κι εσείς οι καλλιτεχνες ποσο ευλογημενοι νιωθετε που προσφερετε σε αυτο τον αγωνα..Ας λιγοστευουν ολοενα και περισσότερο τα θυματα αυτης της νοσου, ας εχουν δύναμη να αντιμετωπίζουν το θεριό αυτο και να βγαινουν μόνο νικητες στο τέλος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  48. δύναμη ζωής,υπέροχη η έκθεση,υπέροχα τα έργα όλων!Σήμερα,μέρα που'ναι,η Παναγίτσα μας να βοηθάει όλα τα παιδάκια του κόσμου,την αγάπη και εκτίμηση μου.
    Λένα

    ΑπάντησηΔιαγραφή