Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τοιχογραφία σε 3 ''επεισόδια''

  Όπως είχα προαναφέρει στην ανάρτηση "ένα σπίτι ζωγραφιά", για να ολοκληρωθεί το  θέμα στην κρεβατοκάμαρα έφτιαξα 3 πίνακες 40x40 για τον τοίχο δίπλα στη ζωγραφιά. Έβαψα το φόντο με τον ίδιο τρόπο που έφτιαξα την τεχνοτροπία και επάνω ζωγράφισα το ίδιο λουλούδι σε συνέχεια του μεγάλου θέματος, μοιάζοντας έτσι σαν κομμάτια του.
  Όμως το έργο δε σταμάτησε εδώ όπως είχε σχεδιαστεί από την αρχή. Όταν πήγα να τοποθετήσω τους πίνακες είχα μαζί μου την  ανιψιά μου που είναι 12 ετών. Είχε λοιπόν την εντύπωση πως θα τους τοποθετούσαμε πάνω στον ήδη ζωγραφισμένο τοίχο!!! Λάθος εντύπωση αλλά εκπληκτική ιδέα! Οι συγκεκριμένοι δεν μπορούν να μπουν γιατί δεν έγιναν με αυτή τη λογική και τα λουλούδια δεν θα ταιριάξουν. Όμως θα φτιάξω 3 καινούριους που θα πατήσουν ακριβώς στο σχέδιο κι έτσι θα δίνουν την εντύπωση πως ο τοίχος βγαίνει προς τα έξω. Πάλι από την αρχή, τελάρα - ζωγραφική - τοποθέτηση. Πιστεύω πως  αξίζει να περιμένουμε λίγο ακόμη. Την άλλη εβδομάδα θα δείτε το οριστικό ( ελπίζω..) αποτέλεσμα.
  Να σημειώσω πως τα παιδιά έχουν πολύ μεγαλύτερη φαντασία από εμάς και αξίζουν την προσοχή μας πολύ περισσότερο απ' όσο τους τη δίνουμε. 
  Δείτε, λοιπόν, τη δεύτερη φάση  του έργου:





Σχόλια

  1. Να γιατί χρειάζεται να την παίρνεις μαζί σου την μικρή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το δωμάτιο είναι απίθανο και η ιδέα της μικρής ανιψιάς σου πολύύύ΄καλή!!! Φυσικά περιμένω να δω το τελικό.
    Μου έδωσες ιδέα και για το δικό μου υπνοδωμάτιο..χμμμ...θα μελετήσω τις δυνατότητες που έχω.
    Καλή δύναμη και καλή συνέχεια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πολυ όμορφο!θέλει πολύ υπομονή ναι!απο αυτην έχουμε!χρόνο δεν εχουμε Μαρία μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Perception of reality

Επιστρέφω μετά από αρκετούς μήνες, η αλήθεια είναι πως τώρα συνειδητοποίησα πόσους, με αφορμή την έκθεση που θα ξεκινήσει την επόμενη εβδομάδα και για την οποία χαίρομαι ιδιαίτερα. Πολλοί οι λόγοι που με κάνουν να νιώθω έτσι και δεν σκοπεύω να σας τους κρύψω.   Αρχικά να πω πως πέρασαν σχεδόν 4 χρόνια από την προηγούμενή μου ατομική έκθεση στην Αθήνα. Αρκετά για να νιώσω την ανάγκη να δείξω την δουλειά μου και πάλι εδώ στην βάση μου, χωρίς να νιώθω πως κουράζω, πως επαναλαμβάνομαι, πως ''μπουκώνω'' με αυτά που εγώ αγαπώ όσους θα θελήσουν να με τιμήσουν με την παρουσία τους. Πέρασε ο καιρός και νέα έργα δημιουργήθηκαν, με άλλη οπτική γωνία, με άλλη ψυχολογία, με άλλη γνώση... με τα ίδια όμως υλικά, τ'αγαπημένα μου μολύβια που όχι μόνο παραμένουν στην κορυφή των επιλογών μου αλλά όσο περνάει ο καιρός και τα γνωρίζω καλύτερα, τόσο περισσότερο τ'αγαπώ και τα απολαμβάνω.     Ο επόμενος λόγος αλλά ίσως και ο πιο σημαντικός, που χαίρομαι ξεχωριστά, είναι ...

Μάθημα: Σκίαση 2ο μέρος

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.   Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα).    Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ . Εσείς μπορείτε να χ...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...