Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις... Λιμάνι ... Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει... Μιλάω για...
ΕΛΑΧΕ Ο ΚΛΗΡΟΣ ΣΕ ΜΕΝΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΣΧΟΛΙΟ; ΟΧΙ ,ΟΧΙ,ΠΟΤΕ!ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΛΜΗΣΕΙ ,ΕΓΩ; ΕΔΩ ΜΙΛΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ.ΕΜΕΙΣ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜαρία μου κάθομαι και χαζεύω τις αναρτήσεις σου!! Τι ωραία έργα!! Θα προσπαθήσω την αλλη εβδομάδα να ερθω στην εκθεση στο Παλαιο Φάληρο. Θα ερθω με το τράμ, μερικές στάσεις από την Γλυφάδα είναι!! Φιλάκια!!
ΑπάντησηΔιαγραφή