πνοές τέχνης - Μαρία Βιλλιώτη

  Μια έκθεση τελείωσε, με πολύ καλά αποτελέσματα κατά κοινή ομολογία, αφήνοντας τις καλύτερες εντυπώσεις και δίνοντάς μας δύναμη κι ελπίδα ανέλπιστη, σε μια περίοδο που η μιζέρια και η γκρίνια πρωτοστατούν.   Τέλειωσε και η δράση με τους κουμπαράδες στην Πάτρα, επίσης με αποτελέσματα εξαιρετικά και αποδεικνύοντας γι'άλλη μια φορά την ασύλληπτη δύναμη του διαδικτύου     Δ ιαβάζοντας μια σχετική ανάρτηση πριν λίγες ημέρες, μπήκα κι εγώ στον προβληματισμό του ''γιατί προσφέρουμε'', τι είναι αυτό που μας οδηγεί στη ''φιλανθρωπία''... και πραγματικά πιστεύω πως οι λόγοι δεν είναι ίδιοι για όλους.   Ακόμα και για τον ίδιο μας τον εαυτό ίσως να μη γνωρίζουμε τι είναι αυτό που  ενεργοποιεί τους μηχανισμούς και τον οδηγεί σε τέτοιες ''ενάρετες'' πράξεις. ΄Ωχου θα μου πείτε, άσε να χαρούμε την επιτυχία βρε παιδί μου... παντού πρέπει να κάνουμε αναλύσεις; Δεν θα διαφωνήσω, απλά ήθελα να πω πως η ''καλή πράξη'' από μόνη τη...

  Τον Πειραιά νόμιζα πως τον γνώριζα καλά, όμως ποτέ δεν είχα προσέξει αυτό το πανέμορφο κτήριο, το παλιό ταχυδρομείο, που έχει μετατραπεί σ' έναν υπέροχο εκθεσιακό χώρο, την Πινακοθήκη Πειραιά!    Εδώ, λοιπόν, από την Τρίτη, φιλοξενούνται τα έργα των μελών της ''Τεχνόσφαιρας'', έργα 51 καλλιτεχνών που πραγματικά αναδεικνύονται με τον καλύτερο τρόπο.    Ο ''πολύπαθος'' Πειραιάς μας, (να μη σας εξηγήσω γιατί... είναι γνωστά τα βασανιστήρια που έχει περάσει τα τελευταία χρόνια, που για μεγάλο διάστημα τον είχαν καταντήσει έναν τεράστιο σκουπιδότοπο και όχι μόνο...), έχει, εκτός από μεγάλη ιστορία, πολλές όμορφες γωνιές, πολλά ενδιαφέροντα σημεία και πάνω απ'όλα έχει άρωμα, άρωμα μιας Ελλάδας που όλοι αναζητούμε και νοσταλγούμε, τον τελευταίο καιρό.    Μια βόλτα στα στενά του, στα μαγαζάκια του (όσα αντιστέκονται), σε χαλαρώνει και σε μεταφέρει σ'άλλες εποχές. Συνδυάστε μια τέτοια βόλτα και μια επίσκεψη σ'αυτήν την ξεχωριστή έκθεση! ...

  Σήμερα έχουμε να πούμε πολλά. Ας ξεκινήσω μ'ευχές, όπως επιβάλλεται τούτες τις μέρες. Χρόνια πολλά, χρόνια δημιουργικά, γεμάτα χαρές αλλά και λύπες (γίνεται ζωή χωρίς αυτές;) τόσες, όσες μπορούμε ν'αντέξουμε μόνο! Χαμογελάμε και προχωράμε, προσπαθούμε να ζήσουμε τη ζωή που μας χαρίστηκε, όχι απλά να την περπατήσουμε.    Η κάθε στιγμή μας είναι μία και μοναδική, δεν γυρίζει πίσω... τα 'χουμε ξαναπεί. Ας απολαύσουμε, λοιπόν, όσα έχουμε, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε όσα αγαπάμε, ας αγαπήσουμε όσο μπορούμε...    Αυτός ο μήνας από δω και πέρα έχει πολλά καλλιτεχνικά για μένα. Πρώτα πρώτα μια έκθεση. Και μάλιστα σ' έναν αγαπημένο τόπο... στον Πειραιά! Ο Σύλλογος Ελλήνων Εικαστικών και Πολιτισμικών Δημιουργιών, ''Τεχνόσφαιρα'', διοργανώνει την 6η Εικαστική Έκθεση στην Πινακοθήκη Πειραιά, από Τρίτη 14/5 έως Κυριακή 19/5. Συμμετέχω μ' ένα νέο έργο μου, που φτιάχτηκε ειδικά για τη συγκεκριμένη έκθεση... Χρωματιστά μολύβια και soft pastels σε ξύλο ...

  Το πρώτο σεμινάριο στην Θεσσαλονίκη τελείωσε, εγώ επέστρεψα και ήρθε η ώρα του απολογισμού και των εντυπώσεων. Πρώτα πρώτα να μιλήσω για την Ανθούλα και το φιλόξενο κι όμορφο εργαστήρι της. ''χρώματα και παραμύθια''   Τα ''χρώματα και παραμύθια'', που σε λίγο καιρό θα'χουν τη δική τους αναφορά στο διαδίκτυο , είναι ένας όμορφος, ζεστός, άκρως εικαστικός χώρος, διακοσμημένος  με την καλαισθησία και την αυθεντικότητα της πρωταγωνίστριας.    Μαθήματα ζωγραφικής, αγιογραφίας, χειροτεχνιών και άλλα πολλά, γεμίζουν τις μέρες, τις ώρες και τις καρδιές, όσων περνούν το μαγικό αυτό κατώφλι . Όσο για την ίδια την Ανθούλα, είναι από τους ανθρώπους που αξίζει κανείς να γνωρίσει... δεν θα πω τίποτε άλλο, όσοι την ξέρουν κατανοούν ακριβώς αυτό που λέω. Ένα ευχαριστώ δεν φτάνει γι'αυτή τη γυναίκα.    Να πάμε τώρα στα του σεμιναρίου.  Κεφαλάκι δεν σαλεύει!!!   Τα κορίτσια μου, τα περισσότερα, ήρθαν με μια συστολή κ...

  Ήρθε η στιγμή να σας παρουσιάσω το πορτρέτο της Μαρίας μας , που ήταν η νικήτρια στην κλήρωση που έκανα πριν λίγες ημέρες.  Graphite pencils on paper   Τρεις φωτογραφίες ήρθαν στα χέρια μου (λίγο θολούτσικες, λίγο μακρινές... χαχα) και συνδυάστηκαν  ώστε να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Δούλεψα παίρνοντας, αλλά και αφαιρώντας στοιχεία απ' όλες. Το αν τα κατάφερα, θα μας το πει το Μαράκι κι όσοι τη γνωρίζουν προσωπικά. Εγώ να την ευχαριστήσω και να πω πως μόνο θετικά στοιχεία μου 'βγαλε όσο διάστημα ήμασταν ''παρέα''.   Σας εύχομαι να'χετε μια όμορφη εβδομάδα!!!

  Ένας από τους λόγους που αγαπώ τα μολύβια και περισσότερο τα χρωματιστά, είναι οι απίστευτες δυνατότητες που έχουν. Ενώ όλοι πιστεύουν πως είναι το πιο απλό υλικό για ζωγραφική, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Υπάρχουν τόσα πολλά διαφορετικής ποιότητας και σύνθεσης, μολύβια και τόσες διαφορετικές επιφάνειες για να τα δοκιμάσεις, που όσο κι να νομίζεις πως τα γνώρισες όλα, τόσα περισσότερα ανακαλύπτεις και εκπλήσσεσαι!    Ατελείωτες ποικιλίες χαρτιών και άλλων επιφανειών, όπως αυτές της Ampersand που σας έχω δείξει αρκετές φορές. Κάθε συνδυασμός μολυβιών και βάσης, ένα ξεχωριστό αποτέλεσμα, ένα διαφορετικό ταξίδι.    Για τον ζωγράφο που ασχολείται με τα χρωματιστά μολύβια, κάθε νέα επιφάνεια είναι μια πρόκληση. Παρακολουθώντας διάφορα ξένα sites, blogs και  foroums πριν λίγο καιρό, έμαθα για κάτι νέο, τουλάχιστον προς εμένα. Το χαρτί suede!!! Ω!!! Καστόρινο; Τι εννοούν; Άρχισα να το ψάχνω. Πρόκειται για ένα υλικό που η υφή του είναι ακριβώς όπ...

  Είναι καιρός που το σχεδιάζω στο μυαλό μου, αλλά συνέβαιναν και συμβαίνουν τόσα, που μόνο σε αναβολές οδηγούσαν. Όμως έχω μάθει, εδώ στου δρόμου μου τα μισά (που λέει και ο ποιητής), πως ποτέ δεν βρίσκονται οι ιδανικές συνθήκες από μόνες τους για να κάνεις κάτι. Απλά πρέπει να το αποφασίζεις και τότε όλα μαγικά έρχονται και μπαίνουν στη θέση τους, ώστε η ιδέα να γίνει πραγματικότητα.    Αιτίες κι αφορμές για να αναβάλουμε πράγματα είναι πολύ εύκολο να βρούμε. Όπως όμως σας έχω ξαναπεί, η ζωή είναι μία, ο χρόνος δεν μας χαρίζεται, όσα θέλουμε και αγαπάμε πρέπει να προσπαθούμε να τα κάνουμε τώρα!  Το αποφάσισα λοιπόν και σας το ανακοινώνω:  Έρχομαι!!!  ...χαχα... Μη τρομάζετε...    Πως θα σας φαινόταν αν σ'ένα Σ/Κ  μαθαίνατε να φτιάχνετε πορτρέτα; Δεν το πιστεύετε; Καθαρίζοντας προχθές το πατάρι μου βρήκα ένα λυχνάρι μ'ένα τζίνι μέσα... χαχαχα.  Θα σας ξεμπερδέψω μη μου αγχώνεστε...   Σοβαρεύομαι και σας λέω π...