πνοές τέχνης - Μαρία Βιλλιώτη

  Ένα παγωμένο πρωινό ο Χανς κατηφόριζε τον δρόμο από το σπίτι του, σ' ένα μικρό χωριό στα νότια της Γερμανίας, φορτωμένος το σακίδιό του και προορισμό το στρατόπεδο όπου θα συναντούσε τους υπόλοιπους στρατιώτες και να ξεκινήσουν το μακρινό τους ταξίδι προς το άγνωστο. Ήταν λίγο πριν τα μέσα του προηγούμενου αιώνα και μόλις είχε γίνει η αρχή του πιο καταστροφικού πολέμου των νεότερων χρόνων της ιστορία του κόσμου...του Β'παγκοσμίου πολέμου. Κανείς ωστόσο,τότε, δεν είχε φανταστεί τις διαστάσεις που θα 'παιρνε. Τα συναισθήματά του κοντράρονταν, αγωνία, φόβος από τη μία, έξαψη και απίστευτη ενέργεια που αντλούνταν απ'όσα είχε ακούσει και διδαχθεί στις ναζιστικές νεολαίες, από την άλλη. Που πήγαινε; Θα γυρνούσε ποτέ πίσω; Για ποιο λόγο θα πολεμούσε; Το μυαλό του μπλεγμένο και η καρδιά του φοβισμένη.    Στο σακίδιό του προσπάθησε να βάλει όσα θεωρούσε απαραίτητα. Ανάμεσα στις χοντρές κάλτσες και τα σουγιαδάκια του, έχωσε μερικά σωληνάρια χρώματα ζωγραφικής και δυο πινέ...

Ο πανδαμάτωρ χρόνος  Να μιλήσουμε λίγο για τον ''χρόνο''; Ο χρόνος κανονικά δεν υπάρχει. Οι άνθρωποι τον επινόησαν κι αρχίζοντας να τον μετρούν, μαζί ήρθε και το άγχος στη ζωή τους!  Όσο πιο νέος είσαι τόσο πιο αργά κυλά... Μεγαλώνοντας έχεις την αίσθηση πως περνά πολύ πιο γρήγορα. Πότε ήσουν παιδί, πότε βρέθηκες να κυνηγάς τα δικά σου ανθρωπάκια... πότε μεγάλωσαν και δεν ξέρεις που βρίσκονται... Εγώ είμαι στο μεσαίο στάδιο ακόμη... με χρονοκαθυστέρηση...χαχα...    Όλο και πιο συχνά με πιάνω να θυμάμαι τον εαυτό μου παιδί. Πως αντιδρούσα, τι μου άρεσε, πως ένιωθα... κι ενώ η μνήμη ασθενεί σ' ό,τι αφορά το κοντινό παρελθόν, αυτά τα πρώτα χρόνια είναι πιο έντονα χαραγμένα στο νου και την καρδιά. Οι μνήμες μου όλο και πιο ξεκάθαρες, οι εικόνες δε, έντονες κι απίστευτα χρωματιστές!    Το μόνο μου παράπονο είναι πως έχω ελάχιστες φωτογραφίες από την παιδική μου ηλικία...(βλέπετε ο Μάκης δεν μας καταδεχόταν όλες...), διότι, λέει η μαμά, στα δικά μου χρ...

 Κάθε χρόνο η ένωση ζωγράφων με χρωματιστά μολύβια της Αγγλίας ( UKCPS ), διοργανώνει μια διεθνή έκθεση. Για φέτος είναι αυτή: 11th Annual International Open Exhibition  Sponsored by Derwent 6th October-25 November 2012 Nuneaton Art Gallery  Πέρυσι, θα θυμάστε κάποιοι, είχα στείλει δύο έργα μου . Φέτος έχω κάνει αίτηση για τέσσερα. Προς το τέλος του Αυγούστου θα ξέρω εάν έχουν εγκριθεί όλα ή κάποια. Και τα τέσσερα έχουν θέμα το ''παιδί''. Σήμερα θα σας δείξω ένα από αυτά. Το μοντέλο γνωστό...  Χρωματιστά μολύβια σε χαρτί bristol      Στην Αγγλία έχω κάνει αρκετές προσπάθειες τα τελευταία δύο χρόνια, όχι γιατί έχω κάποιον ιδιαίτερο δεσμό με την χώρα αλλά πρώτον λόγω της γλώσσας (είναι πολύ δύσκολο να παλεύεις με μια γλώσσα που δεν γνωρίζεις καθόλου...οπότε αρκετές χώρες που μ'ενδιέφεραν προς το παρόν βρίσκονται εκτός των στόχων μου) και δεύτερον γιατί εκεί γίνονται πολλές εκθέσεις, πολλοί διαγωνισμοί... εκεί είναι επίσης ...

  Ένα από τα αγαπημένα μου θέματα στη ζωγραφική, όπως θα 'χετε καταλάβει,  είναι τα παιδιά. Αυτές οι αθώες φατσούλες που μπορεί να κοιτάζουν το πιο απλό πράγμα με απορία, που χαμογελούν αυθόρμητα κι αληθινά, που κάνουν γκριμάτσες απίστευτες, που τα μάτια τους είναι ο κόσμος όλος.  Εκτός από το δικό μου ''τερατάκι'', που δεν θα βαρεθώ ποτέ να ζωγραφίζω, υπάρχουν πολλά ''καθαρματάκια'' που μου κεντρίζουν το ενδιαφέρον. Βέβαια χωρίς να μου το επιτρέψουν οι γονείς τους ή και τα ίδια, εάν είναι στην κατάλληλη ηλικία, δεν προχωρώ. Τούτη τη φορά βρήκα κατευθείαν το ''παιδί'' και ζήτησα την άδεια... η οποία  και μου δόθηκε αμέσως, προς μεγάλη μου χαρά.    Για τους περισσότερους από σας είναι γνωστό το μοντέλο μου... Είναι μια ''Κυρία'' της γειτονιάς μας που όλοι αγαπάμε κι εγώ ακόμη περισσότερο απ'όταν τη γνώρισα. Δεν είναι από τους ανθρώπους που τους αρέσουν οι φιλοφρονήσεις και τα συναφή... γι'αυτό και περισ...

  Ήταν ένα μικρό κοριτσάκι που το λέγανε Κατερίνα...κι εκτός από πολύ όμορφο ήταν και λίγο ζωηρό. Μια μέρα η μαμά της, της φόρεσε ένα πολύ όμορφο φουστάνι, της χτένισε τα μαλλάκια της και μαζί με τον μπαμπά βγήκαν στην πλατεία της πόλης τους να κάνουνε τη βόλτα τους. Τον καιρό εκείνο (ε όχι και πολύ παλιά...) κυκλοφορούσαν πλανόδιοι φωτογράφοι (βλέπε ''Μάκης'' σε πιο πρόσφατη έκδοση). Οι γονείς της, λοιπόν, θέλησαν να την βγάλουν μια φωτογραφία...    Η Κατερινούλα όμως ήταν αρνητική!  Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου... τίποτα η μικρή μας ηρωίδα... Κάτσε βρε στο παγκάκι να σε βγάλει ο κύριος μια φωτογραφία... θα δεις και το πουλάκι (αυτό με το πουλάκι στις φωτογραφίσεις δεν ξέρω πως ξεκίνησε...), τίποτα το καλό μας το κορίτσι. Οι γονείς άρχισαν να απογοητεύονται... ώσπου ξαφνικά , εμφανίστηκε ένας κοπράκος...   Η Κατερινούλα αγαπούσε πολύ τα σκυλάκια και ο μόνος τρόπος να κάτσει ήσυχη λίγα δευτερόλεπτα ήταν να της βάλουν δίπλα τον σκύλο. Έτσι κι έγινε... ...

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.   Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα).    Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ . Εσείς μπορείτε να χ...

  Σας είχα πει πριν λίγο καιρό πως θα συμμετέχω σε μια έκθεση στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην πόλη Barletta. Η έκθεση με τίτλο ''ARCOBALENO DI COLORI''ανοίγει αύριο 7/6 και θα διαρκέσει έως τις 15/6. Πρόκειται για διεθνή έκθεση που έχει μακρά ιστορία στην πόλη και φέτος θα γίνει στην Γκαλερί του Θεάτρου Curci.   Η Barletta είναι μια μικρή πόλη στα νότια κι ανατολικά της χώρας, λίγο πιο βόρεια από το λιμάνι του Bari. Ένα ταξιδάκι με αφορμή τα εγκαίνια θα ήταν όνειρο...και τέτοιο θα μείνει... δυστυχώς! Έχω όμως απεσταλμένο!!! Μια καλή μου φίλη ζωγράφος που συμμετέχει κι εκείνη και είναι ήδη στην Ιταλία από τα μέσα Μαΐου , θα είναι το Σ/Κ εκεί για να δει από κοντά την έκθεση αλλά και τα έργα μας. Ελπίζω να μου στείλει αρκετές φωτογραφίες για να πάρουμε όλοι μια γεύση. Τα έργα που έστειλα είναι δύο και ήδη οι περισσότεροι τα γνωρίζετε: ''Scherzi di luce in verde'' (παιχνίδια του φωτός σε πράσινο) Χρωματιστά μολύβια σε επιφάνεια claybord 51x41 ...