πνοές τέχνης - Μαρία Βιλλιώτη

''Συνήθως γελάς! Με τα μάτια σου να λάμπουν.. Όμως διάλεξα αυτή την έκφραση. Είναι οι ώρες που συλλογίζεσαι και θέτεις τους στόχους σου! Όταν έχεις δώσει το χέρι στα κουμάντα σου παίρνεις αυτή την έκφραση σίγουρη πια πως έχεις νικήσει! Είκοσι επτά χρονών και ξέρεις από τα δεκατέσσερα τι θα πει δουλειά.. σπουδές παράλληλα και αγώνας. Δυνατή! Αυτόνομη! Άξια! Με πείρα και λογική που εντυπωσιάζει… Θυμώνεις και με βρίζεις όταν στο λέω.. Να είσαι γερή καρδούλα μου.. εκεί στις φορτοεκφορτώσεις του γκαζάδικου.. στις φουρτούνες.. και στην αναμονή να σμίξεις με τον αγαπημένο σου. Με τη φόρμα της δουλειάς σε είδα… Με το γέλιο σου.. Με το μάλωμα σου… που έχεις δίκιο τις περισσότερες φορές! Όσο μου λείπει ο γιός μου.. μου λείπεις και εσύ! Ας ακούγεται υπερβολικό.. είναι η αλήθεια μου! Σε λατρεύω! Αν ποτέ δω τα μάτια σου να συννεφιάσουν και φταίει το «καμάρι» μου θα με βρει απέναντι του!''   Αυτά δεν είναι δικά μου λόγια...είναι τα λόγια της  Αν...

  Όλες αυτές τις ημέρες διαβάζετε πολλά σχετικά με την έκθεση, βλέπετε φωτογραφίες, βίντεο, γραμμένα λόγια χαράς και συγκίνησης. Τι παραπάνω να σας πω εγώ; Το δικό μου ταξίδι...την δική μου εκδοχή ίσως. Για μας που ήρθαμε από μακριά ήταν κάτι σαν πενταήμερη σε λιγότερες ημέρες... Λίγος ύπνος...όλη μέρα με κόσμο...τρέξιμο να τα δούμε όλα, να τα προλάβουμε...    Πρώτα να σας πως πως η έκθεση ήταν εκπληκτική...Από κοντά τα συρτάρια ήταν ακόμη πιο όμορφα...έργα τέχνης! Ο κόσμος ενθουσιάστηκε πραγματικά...εντυπωσιάστηκε για την ακρίβεια! Η Ρένα μας αξίζει πολλά κι ένα μπράβο δεν είναι αρκετό. Έκανε το ένα θαύμα πίσω από το άλλο ώστε να γίνει πραγματικότητα κάτι που φάνταζε σαν όνειρο! Μαζί της τα κορίτσια του βορρά που βοήθησαν κι έδωσαν ψυχή σ'αυτό. Εμείς πήγαμε επισκέπτες...τα βρήκαμε όλα έτοιμα. Ευχαριστούμε πολύ για όλα!   Αυτά όσο αφορά στην έκθεση. Το ταξίδι όμως αυτό είχε κι έναν άλλο σκοπό για μένα και για όλους...το σμίξιμο, την συνάντηση, την ...

  Η έκθεση της Π.Ε.Λ.Τ ξεκίνησε την Δευτέρα και θα συνεχιστεί μέχρι και την Τρίτη 22/5. Θα σας δείξω μερικές φωτογραφίες της έκθεσης και θα σας προτείνω εάν βρείτε τον χρόνο να την επισκεφθείτε:  Δυο ξανθιές προσπαθούν να καταλάβουν την τέχνη!!! Πόσες ελπίδες έχουν; Εδώ θα δείτε όλες τις πληροφορίες για την έκθεση   Αυτά τα λίγα και να σας χαιρετήσω κι εγώ με τη σειρά μου. Ραντεβού στην Θεσσαλονίκη για την έκθεση των συρταριών. Τώρα θα μου πείτε που πας βρε με το ένα και μοναδικό σου συρταράκι; Πλάκα έχει...μόνο εγώ θα ανέβω από τόσο μακριά με ένα μόνο !!! Τώρα το συνειδητοποιώ... Φιλιά πολλά...δεν θα λείψω δα και χρόνια...δυο μερούλες μόνο. Υ.Γ. Οι ξανθιές της φωτογραφίας μη παρεξηγηθούν...εγώ τουλάχιστον που αποτελώ το 1/2 (η κοντή), δεν θα με παρεξηγήσω.

 Είναι ένα κορίτσι ανάμεσά μας (της Β.Ελλάδας), που πολύ το εκτιμώ. Όχι πως δεν υπάρχουν κι άλλες πολλές, αλλά σήμερα θα μιλήσω γι'αυτήν. Θα μου πείτε πως βγάζεις συμπεράσματα εξ'αποστάσεως; Η αλήθεια είναι πως δεν την έχω γνωρίσει (ευελπιστώ να γίνει τώρα που θ'ανέβω), νομίζω όμως πως έστω και με αυτήν την επαφή που έχουμε από δω μέσα, πολλά είναι αυτά που μπορούμε να καταλάβουμε ο ένας για τον άλλον. Εκτός που είναι μια χαρά παιδί, εκτός που κάνει μια υπέροχη δουλειά, εκτός που είναι μανούλα μοναδική...εκτός που γράφει πολύ όμορφα, έχει κι ένα άλλο χάρισμα...βγάζει υπέροχες φωτογραφίες!!!    Σ'αυτό της το ταλέντο θα επικεντρωθώ περισσότερο. Αρχίζετε να καταλαβαίνετε για ποια λέω; Α, σημαντικό κι αυτό για να μην αρχίσουν οι ζήλιες....  δεν είναι ''μαθήτρια'' ...χαχα...σιγά μην έγραφα για μαθήτρια, άντε να γλιτώσω μετά! Ας το πάρει το ποτάμι λοιπόν, μιλάω για την... Κατερίνα μας   ! Σε μία ανάρτησή της απ'αυτές με τις πολλές-μεγάλες-εντυπωσιακές ...

  Χρωστάω ένα παιχνιδάκι που συνοδεύει ένα βραβείο που πήρα από τη φίλη μας την Ρένα και την ευχαριστώ πολύ. Πρέπει λέει να πω 7 πράγματα για μένα. Το 'χω ξανακάνει στο παρελθόν αλλά φαίνεται δεν σας ικανοποίησα...θέλετε κι άλλες αποκαλύψεις!!! Τα 'χω πει όλα...να δω τι θα βρω... Ας ξεκινήσουμε: 1 . Κατά καιρούς νιώθω πως κλείνει ο κύκλος των φίλων μου. Πως έχω όλους όσους χρειάζομαι και δεν θέλω άλλους. Πάντα διαψεύδομαι... 2 . Λέω σπάνια πως δεν μπορώ να κάνω ή να μάθω κάτι...παιδεύομαι ενίοτε απ'αυτό... 3 . Δεν μπορώ καθόλου τους ανθρώπους που δεν έχουν χιούμορ...δεν έχω τι να πω...πλήττω! 4 . Εκτιμώ την ειλικρίνεια αλλά όχι την αγένεια...Πολλές φορές οι πολύ ειλικρινείς γίνονται αγενείς... Είναι πως θα πεις το κάθε τι... 5 . Είμαι λίγο της τελευταίας στιγμής...κι απ'αυτό παιδεύομαι ενίοτε... 6 . Δεν κρατάω ποτέ σημειώσεις...μαζί με την αδύνατη μνήμη μου... καταλαβαίνετε τι γίνεται!!! 7 . Δεν θυμάμαι τίποτε άλλο για μένα...χαχα...πλάκα κάνω....

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...

  Αφού σας ευχηθώ χρόνια πολλά να κλείσω το θέμα της προηγούμενης ανάρτησης εκφράζοντας ένα μεγάλο ευχαριστώ προς όλους σας για την θετική σας αντίδραση και κατανόηση σε ό,τι έγινε. Να ξαναπώ πως τη ζωγραφική δεν πρέπει να τη φοβόμαστε αλλά να την αγαπάμε και τότε θα βρούμε και τρόπο να τη γνωρίσουμε   Και για να μη χανόμαστε (ως δίδυμο που μονοπωλήσαμε το διαδίκτυο τον τελευταίο καιρό) η  αναδυόμενη ζωγράφος μου έστειλε κι δύο  βραβεία στα οποία θα ανταποκριθώ ευθύς αμέσως, αφού της στείλω τη αγάπη μου (που δεν κρύβεται επίσης...) κι ένα φιλί  για την προτίμηση...   Ακόμη ένα κομμάτι του εαυτού μου θα σας αποκαλυφθεί σήμερα!!! Μη τρομάζετε είναι αρκετά χαλαρές οι ερωτησούλες που θα απαντήσω....και συνοδεύουν το πρώτο βραβείο: 1. Αγαπημένο τοπίο/εικόνα/θέα :  Αυτή της θάλασσας που ενώνεται με τον ουρανό και χάνεται ο ορίζοντας από τα μάτια σου!!! Κι αν ανατέλλει ή δύει κι ο ήλιος ακόμη καλύτερα!!! 2. Αγαπημένο ποτό του χ...