Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

''Πατρότητα''

  Είναι κάποια πρόσωπα που δεν τα ξέρεις από πάντα...που δεν ήταν μαζί σου από τα πρώτα χρόνια της ζωής σου, που ήρθαν αργότερα, ίσως και πολύ αργότερα. Μα τ' αγαπάς το ίδιο δυνατά σαν τ'άλλα, αυτά που γνωρίζεις όλη σου τη ζωή, όπως η μαμά σου, ο μπαμπάς σου, τ'αδέρφια σου. Μπορεί να τ'αγαπήσεις και περισσότερο... λες και η αγάπη μπορεί να μετρηθεί...ίσως τα αγαπάς διαφορετικά ή πιο δυνατά ,δεν ξέρω. 
  Έρχονται ξαφνικά και αλλάζουν τα πάντα, αλλιώς ήσουν πριν, άλλες συνήθειες, άλλη καθημερινότητα. Δε λέω πως είναι καλύτερα, ούτε χειρότερα...απλά διαφορετικά. Και τώρα αυτοί οι νέοι επισκέπτες γίνονται η οικογένειά σου. Δεν συμβαίνει έτσι πάντοτε, λέω για όταν γίνεται έτσι.       
  Για μένα αυτά είναι τα ''νέα'' πρόσωπα στη ζωή μου. Αυτό το μικρό έφερε νέα συναισθήματα...πρωτόγνωρα, που δεν μοιάζουν με τίποτε άλλο. Αισθήματα χωρίς αμφιβολίες, δεδομένα, απόλυτα. Έφερε μαζί όμως και άγχη, αγωνίες...άλλαξε τις προτεραιότητες χωρίς δεύτερη σκέψη. Τα πρώτα νικούν τα δεύτερα, τα κάνουν πιο ήπια. Όχι δεν τα νοιώθω μόνη μου όλα αυτά, τα μοιράζομαι. Δεν πιστεύω πως μου ανήκει, δεν είμαι εγώ κάτι περισσότερο από ό,τι είναι εκείνος γι'αυτόν . Καμιά φορά πιστεύω και το αντίθετο, δεν ξέρω γιατί. Είναι τόσο ''ένα'' ...δε φαίνεται;






  Ο πίνακας είναι ζωγραφισμένο με Σινική μελάνη σε επιφάνεια claybord και με την τεχνική του ''κόκκου''. Για την τεχνική δείτε την ετικέτα ''Σινική μελάνη''. 
  Δείτε και την εξέλιξή του:
















Σχόλια

  1. Ωραία δουλειά!!!!
    Να έχεις ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΑΠΛΑ ΜΑΓΕΥΤΙΚΑ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΙ ΟΛΑ ΣΟΥ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ.ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΡΙΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μαρία μου τι Όμορφος πίνακας!
    Εχεις αποτυπώσει όλα σου τα συναισθήματα, όλη σου την αγάπη γι'αυτούς!
    Είναι σα να τους βλέπουμε με τα δικά σου μάτια!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. τι να πω Μαρία μου...σε ευχαριστώ που με έκανες κοινωνό αυτού του θαύματος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. πολύ όμορφο!να χαίρεσαι το αγγελούδι σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Σε ευχαριστώ που μοιράστηκες τον πίνακα και τα συναισθήματα σου μαζί μας!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΔΟΥΛΕΙΑ....ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΑΠΟΤΥΠΩΜΕΝΑ ΠΑΝΩ ΤΟΥ....ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Υπέροχος Μαρία...τόσο τρυφερός.Είναι σαν να απαθανάτισες μια σκηνή, με σχεδόν φωτογραφική ακρίβεια, μα ταυτόχρονα με μια βουβή συγκίνηση...Να είσαι ευτυχισμένη μαζί τους....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Πολύ όμορφος, πολύ ζωντανός, γεμάτος αγάπη και τρυφερότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Γεματος τρυφερά αισθήματα πίνακας..μας τα μετάδωσες ακριβώς όπως επρεπε...να νιώσουμε και εμείς ότι ένιωσες ζωγραφίζωντας τον ....να χαίρεσαι ότι αγαπάς ΜΑΡΙΑ μου...φιλακια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Πού πάω, η γυναίκαααααααα....
    Ξέρω πολύ καλά που πάω... να "κατεβάσω" την ανάρτησή μου!!!!
    Υποκλίνομαι στο έργο σου!!!! Τι άλλο να πω...
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ΜΑΡΙΑ ΜΟΥ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ!!!!!!!
    ΤΑ ΜΟΝΤΕΛΛΑ ΣΟΥ ΣΚΙΖΟΥΝ! ΕΙΔΙΚΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΟΜΟΡΦΟΣ ΜΙΚΡΟΥΛΗΣ ΜΕ ΤΟ ΕΞΥΠΝΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΜΜΕΝΟ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΔΩ!!!!!!
    ΝΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΦΙΛΗΣΕΙΣ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Καταπληκτική δουλειά!! Αχ και να είχα το ταλέντο σου!! Μπράβο κορίτσι μου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. wow!!!!Ναι,νέα πρόσωπα αλλάζουν τη ζωή μας.Ειδικά τα παιδιά μας,ειδικά αυτά.Από μικρή μου έμαθαν πως η μητρότητα και η πατρότητα είναι ενα χάος,και δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ικανοί για αυτό.Οταν απέκτησα το δικό μου παιδί,πίστεψα και λέω δυνατά πως είναι αγνή ευτυχία!!!!Συμβουλη...να λατρεύουμε τα ΠΑΙΔΙΑ μας.Τέλειο το έργο σου,έγραψες πάλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Δεν νομίζω ότι μπορώ να βρώ λόγια για να περιγράψω αυτό που βλέπω!!!!! Τι να πω........... τα είπες όλα εσύ!!!! Μια ευχή μέσα από την καρδιά μου "να είσατε πάντα μαζί, με υγεία και αγάπη". Είμαι πολύ χαρούμενη με αυτό που είδα!!! Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. εξειρετικη δουλεια!Υμνος στην πατροτητα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Πώς να περιγράψεις τη δουλειά σου-πάντα άψογο αποτέλεσμα!
    Ξεχωριστό το θέμα και η τεχνική σου!
    Φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Η ευαισθησία που βγάζεις είναι απερίγραπτη!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Μαρία μου, απίθανος πίνακας!!!να χαίρεσαι και το αστεράκι σου!!Πολύ δύσκολη τεχνική, αλλά εσύ είσαι άριστη στα δύσκολα!!!φιλάκια και φίλησέ μου την έξυπνη φατσούλα σου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια,για τις ευχές, για την αγάπη σας και την υποστήριξη όλων σας.Μέσα από τα παιδιά μας γινόμαστε ή μάλλον οφείλουμε να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι.Και παιδιά μας δεν είναι μόνο αυτά που γεννάμε...Τα παιδιά δεν μας ανήκουν,δεν πρέπει να τα πνίγουμε αλλά να τα μαθαίνουμε να κολυμπάνε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Και φυσικά εμείς οι μαμάδες δεν είμαστε πιο σημαντικές από τους μπαμπάδες.Ας τους δώσουμε χρόνο με τα παιδιά.Ας μη τρέχουμε να τους ξεπεράσουμε όταν χρειάζονται κάτι τα παιδιά μας.Μπορούν το ίδιο καλά αν τους δείξουμε κι αν τους επιτρέψουμε.Δεν είμαστε ανταγωνιστές με τους μπαμπάδες αλλά συνοδοιπόροι και αγαπάμε το ίδιο δυνατά τ'αγγελούδια μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Δεν έχω ξαναδεί τόσο τρυφερό έργο που να απεικονίζει παιδί και πατερα! Ως τώρα ήταν πάντα η μάνα δίπλα στο παιδί, μ'αυτό τον πίνακα όμως νομίζω ότι τοποθετείς σωστά στο "ύψος" τους και τους μπαμπάδες που είναι μερικές φορές πιο τρυφεροί και ευαίσθητοι από τις γυναίκες, λατρεύουν και λιώνουν για τα παιδιά τους και τα δίνουν όλα γι'αυτά!!! Είμαι τυχερή που ξέρω δύο σαν και αυτούς που περιέγραψα: τον μπαμπά μου και τον άντρα μου, τους δύο άντρες της ζωής μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Είσαι εκπληκτική ζωγράφος. Και το σπουδαίο είναι ότι καταφέρνεις να αποδώσεις τα συναισθήματα σου στους πινακές σου.. Αυτην την τεχνική που περιγράφεις πρωτη φορα την ακούω. Τελίκα οι τεχνικες στην ζωγραφική είναι άπειρες.

    Η σχέση πατέρας και παιδιού είναι εξίσου μοναδική!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. γι'αυτο μου αρεσει το καρβουνο..το μαυρο ασπρο το μολυβι..ειναι πολυ δυσκολο να βγαλεις την τοσο τρυφεροτητα και να μην πηραξεις την αγνοτητα που βγαζει το προσωπο ενος παιδιου..ειναι πανεμορφο αυτο που κανεις..νασαι καλα..καλο σου βραδυ..πολλα φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Μαρία πρόσεχε γιατί μ'αυτά που κάνεις στο τέλος θα περιμένουμε και θαυματα!!! Μα είναι τόσο ωραίος και αυτός ο πίνακάς σου...! Φιλάκια πολλά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Άψογο !!!! Τρυφερό !!!! Υπέροχο !!!
    Ευχαριστούμε που μοιράζεσαι μαζί μας τα συναισθήματά σου και τα έργα σου !
    Καλώς σε βρήκα Μαρία !

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. υπέροχη η εφαρμογή της τεχνικής, υπέροχος και ο πίνακας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Εξαιρετικό θέμα, μου αρέσει πολύ και η τεχνική σου!
    Πολύ ιδιαίτερα τα συναισθήματα που περιγράφεις.... έτσι είναι όπως τα λες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Μαράκι μου, άν προλαβαίνεις (λόγω της έκθεσής σου), πέρνα από το blog μου, να πάρεις ένα βραβείο!!! φιλάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μάθημα: Ελεύθερο σχέδιο Νο 1...

  Σήμερα θα μιλήσουμε για σκίαση...Θ' αρχίσουμε από τα πολύ βασικά και απλά, που αν τα γνωρίζουμε θα μας βοηθήσουν να κάνουμε σκίαση σε οποιοδήποτε αντικείμενο, ακόμη και σε πρόσωπο. Θα σας δείξω πως σκιάζουμε απλά γεωμετρικά στερεά. Όλα τα αντικείμενα γύρω μας μοιάζουν με κάποιο από αυτά ή είναι συνδυασμός δύο ή περισσοτέρων.    Κανονικά η πρώτη επαφή με το θέμα γίνεται χρησιμοποιώντας μολύβι...εδώ όμως θα πάμε κατευθείαν στο χρώμα. Δυο λόγοι με οδήγησαν σ' αυτό. Ο ένας πως οι περισσότεροι ίσως έχετε κάνει σκίαση με μολύβι κάποια στιγμή και ίσως σας φανεί βαρετό, ο δεύτερος πως τόσα χρόνια κάνοντας ελεύθερο σχέδιο σε φροντιστηριακό επίπεδο βαρέθηκα τ' άχρωμα σχέδια (δυστυχώς δεν έμενε ποτέ χρόνος να ξεφύγουμε από τα των εξετάσεων και περιοριζόμασταν στο μολύβι...η τυπικότητα των πανελλαδικών δεν αφήνει περιθώρια για κάτι περισσότερο ή διαφορετικό, ένα από τα βασικά και πολλά προβλήματα της ανύπαρκτης παιδείας μας). Τώρα όμως δικό μας είναι το μάθημα, δική μας και η α...

Οι πυξίδες δείχνουν πάντα το βοριά...

 Μέρος αγαπημένο, χιλιοτραγουδισμένο, τόπος βασανιστικών αποχαιρετισμών, αλλά και ανταμωμάτων γεμάτων λαχτάρα και προσμονή. Εκεί που τα χέρια χωρίζονται, που οι αγκαλιές αδειάζουν και κόμποι υγροί πνίγουν τα λόγια...Και δίπλα άλλη σκηνή...δάκρυα αλλιώτικα, μαζί με γέλια  κι αγκαλιές που ξανασμίγουν... αντιφάσεις. Τόπος που δεν ησυχάζει ποτέ, που δεν ηρεμεί, εκεί στην άκρη της πόλης, εκεί που τελειώνουν οι δρόμοι, τα σπίτια, τα γνώριμα... κι αρχίζουν τα ταξίδια, μαζί με όνειρα, μαζί με υποσχέσεις...  Λιμάνι ...   Τα λατρεύω τα λιμάνια...ίσως γιατί φέρνουν τη θάλασσα στην πόλη. Και γιατί εκεί ξεκινά ένας άλλος κόσμος, διαφορετικός... δεν ξέρω πως είναι, προσπαθώ να φανταστώ, ξέρω μόνο πως όσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται... Δεν είναι καθόλου εύκολος, αντίθετα, σκληρός  και γεμάτος κινδύνους λένε. Έχω ακούσει, όλοι έχουμε ακούσει, ιστορίες πολλές, ζωές ολόκληρες πάνω στα σίδερα, μα ποιος στεριανός μπορεί να τις καταλάβει...   Μιλάω για...

Έκθεση με συρτάρια; Πλάκα με κάνεις;

  Όλες αυτές τις ημέρες διαβάζετε πολλά σχετικά με την έκθεση, βλέπετε φωτογραφίες, βίντεο, γραμμένα λόγια χαράς και συγκίνησης. Τι παραπάνω να σας πω εγώ; Το δικό μου ταξίδι...την δική μου εκδοχή ίσως. Για μας που ήρθαμε από μακριά ήταν κάτι σαν πενταήμερη σε λιγότερες ημέρες... Λίγος ύπνος...όλη μέρα με κόσμο...τρέξιμο να τα δούμε όλα, να τα προλάβουμε...    Πρώτα να σας πως πως η έκθεση ήταν εκπληκτική...Από κοντά τα συρτάρια ήταν ακόμη πιο όμορφα...έργα τέχνης! Ο κόσμος ενθουσιάστηκε πραγματικά...εντυπωσιάστηκε για την ακρίβεια! Η Ρένα μας αξίζει πολλά κι ένα μπράβο δεν είναι αρκετό. Έκανε το ένα θαύμα πίσω από το άλλο ώστε να γίνει πραγματικότητα κάτι που φάνταζε σαν όνειρο! Μαζί της τα κορίτσια του βορρά που βοήθησαν κι έδωσαν ψυχή σ'αυτό. Εμείς πήγαμε επισκέπτες...τα βρήκαμε όλα έτοιμα. Ευχαριστούμε πολύ για όλα!   Αυτά όσο αφορά στην έκθεση. Το ταξίδι όμως αυτό είχε κι έναν άλλο σκοπό για μένα και για όλους...το σμίξιμο, την συνάντηση, την ...