Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Τα μολύβια που αγαπώ...

 Πολύ έχω τεμπελιάσει στο θέμα των αναρτήσεων και των σχολίων... θα το'χετε παρατηρήσει, ε δεν σας ξεφεύγει κι εσάς τίποτα! Έχω όμως δικαιολογία, για την ακρίβεια, έχω πολλές δικαιολογίες και όλες σοβαρές. Θα σας εξηγήσω στη συνέχεια και θα με κατανοήσετε. 
 Πρώτα πρώτα πάμε σχολείο (σταθμό πάμε αλλά τον έχουμε αναβαθμίσει!).  Όχι εγώ... το τερατάκι... κι έτσι πάνε τα ξενύχτια για όλους. Ανάγκα και οι Θεοί ...μπλα μπλα... 
Έπειτα είχαμε σεμινάρια, αφίξεις από τον βορρά,  αφίξεις από τα δυτικά... γενικώς Ελ. Βενιζέλος είχαμε γίνει αυτές τις μέρες στο ΑΤΤ  (Άντρο  Τεχνών και Τσιμπουσίων)! Για τις λεπτομέρειες μπείτε σε όποιο blog θέλετε και θα τις μάθετε... όλοι κάτι γράφουν. Να επιβεβαιώσω μόνο πως ήταν υπέροχα! Το Μαράκι μας έκανε πάλι το θαύμα του!
 Δεν τελείωσα ... έχω κι άλλα. Έχω ένα στραβοαυχενομεσομπουρδούκλωμα...που μου'χει τσακίσει τα νεύρα... και  όταν βλέπει υπολογιστή μουρλαίνεται εντελώς! 
 Δεν σας έχω καλύψει ακόμη; Ε, θα παίξω και το τελευταίο μου χαρτί... νταν νταν..............
ετοιμάζω την πρώτη μου ατομική έκθεση!!! Ουσιαστικά αυτός είναι κι ο λόγος που αργώ να εμφανιστώ. Το εργαστήρι μου έχει γίνει (ναι αυτό που καταλάβατε... αλλά θα το σώσω) παραγωγική μονάδα, μισοτελειωμένοι πίνακες... ξύλα, πριόνια, κόλλες... για να είναι όλα έτοιμα την ημέρα των εγκαινίων. 
 Την έκθεσή μου θα φιλοξενήσει το Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου για το διάστημα 1 - 5 Νοεμβρίου. 
 Θέμα τις έκθεσης... τι θα μπορούσε να είναι παρά ο τίτλος αυτής της ανάρτησης. Το σύνολο της δουλειάς μου τα τελευταία 3 χρόνια με όλη την γκάμα θεμάτων, με έναν, μοναδικό αλλά ουσιαστικό, συνδετικό κρίκο... τα μολύβια μου! 




 Θα περιλαμβάνονται έργα που έχω παρουσιάσει, μερικά έργα που ανήκουν ήδη αλλά θα μου κάνουν την τιμή οι ιδιοκτήτες τους να τα 'χω για λίγο πάλι κοντά μου... και τέλος έργα νέα, που δεν σας έχω δείξει, τα οποία ολοκληρώθηκαν τους τελευταίους μήνες και είπα να τα κρατήσω για έκπληξη.
 Επειδή όμως ανάρτηση χωρίς ζωγραφιά δεν μου πάει, θα σας δείξω ένα απ'αυτά, που ήδη κυκλοφόρησε στο FB οπότε χαλάλι σας...

Γραφίτης σε χαρτί bristol smooth

 Το μοντέλο μου θα το'χω live δίπλα στον πίνακα σ'όλη τη διάρκεια των εγκαινίων... έτσι για να'χετε ένα κίνητρο να'ρθετε...αχαχα... Έχω και την έγκριση της συμβίας του. Σε καιρό κρίσης, όλα επιτρέπονται! 
 Θα σας ενημερώνω και θα σας το θυμίζω, μη και μου ξεχαστείτε. Πρόσβαση εύκολη έχουμε, δεν έχετε δικαιολογία. 
 Πάω να ισιώσω και θα επιστρέψω... μη φύγει κανείς ... διαφημίσεις δεν έχω να βάλω, κάντε μια γύρα στη γειτονιά να περάσει η ώρα...


 see you!!!





Τρίτη, 3 Σεπτεμβρίου 2013

Επιστροφή κι αρχή για πολλά και υπέροχα!

  Επιστροφή στη βάση μας και καλό μας φθινόπωρο! Μη περιμένετε από μένα να γκρινιάξω που τέλειωσαν οι διακοπές... Όχι πως δεν πέρασα όμορφα, ίσα ίσα, απλά θα θεωρούσα τον εαυτό μου δυστυχή αν κλαιγόμουν 11 μήνες περιμένοντας τον 12ο!!! Πάντα υπάρχουν όμορφα πράγματα να κάνουμε ακόμα κι όταν είμαστε στην καθημερινότητα μας. Και ακριβώς αυτή την καθημερινότητα έρχονται να στολίσουν οι μικρές ή μεγάλες ανάσες που μας χαρίζουν οι ημέρες των διακοπών ή των μικρών αποδράσεων στη διάρκεια του έτους.
  Γύρισα με κέφι και τρελή όρεξη γιατί εδώ με περιμένουν πολλά όμορφα. Εντάξει, θέλω λίγο χρόνο προσαρμογής κι εγώ και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας αλλά αυτό ισχύει πάντα και για όλες τις αλλαγές που μας συμβαίνουν. 
  Από που ν'αρχίσω και τι να σας πρωτοπώ! Από τις ημέρες των διακοπών να ξεχωρίσω το 2ήμερο στο Ηράκλειο. Ε, τα ξέρετε, όταν λέμε Ηράκλειο εννοούμε Σμαραγδοοικογένεια! Μαζί με την Κνωσσό και τον Θαλασσόκοσμο, νομίζω πως πλέον θα περιλαμβάνεται στους τουριστικούς οδηγούς ως must. Δεν θα πω περισσότερα γιατί φοβάμαι πως δεν θα παίρνουν ανάσα από τις επισκέψεις έτσι όπως πάμε...χαχα. 





  Να πω, όμως, όντως για τον θαλασσόκοσμο, πως αξίζει πραγματικά να τον επισκεφθεί κανείς. Είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό το θέαμα...




  Τον είχα επισκεφθεί τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, αλλά από τότε οι καρχαρίες μεγάλωσαν και κόβουν την ανάσα! 

Ουπς... πως μεγάλωσες βρε συ!!!

  Επίσης λίγο πιο δίπλα λειτουργεί για πρώτη φορά φέτος μια άλλη έκθεση, πρωτότυπη και μοναδική για τα Ελληνικά δεδομένα. Η ''Dinosauria''. Ομολογώ πως δεν περίμενα να'ναι τόσο εντυπωσιακή.  Ομοιώματα με κίνηση και ήχο, σ'ένα περιβάλλον αληθοφανές και σε ατμόσφαιρα απόλυτα ταιριαστή. 


  Για να καταλάβετε, ένα θα σας πω... πήγαμε δυο φορές... χαχα... γιατί ο μικρός μας ''δεινόσαυρος'' (λάτρης εδώ και καιρό της παλαιοντολογίας!), μόνο αφρούς δεν έβγαλε από την χαρά του την πρώτη μέρα και είπαμε να του δώσουμε την ευκαιρία να το ξαναδεί. 
 Έφυγε μαγεμένος και υιοθετώντας τις κινήσεις και τις φωνές τους για πολλές μέρες μετά... καταλαβαίνετε τι λέω... χαχα. 



  Ας γυρίσουμε όμως και πάλι στο παρόν. Όλα δεν χωρούν σε μια ανάρτηση, γι'αυτό θα ξεκινήσω με τα της έκθεσης στην Αγγλία και στην πορεία θα τα πούμε όλα σιγά σιγά. Η έκθεση άνοιξε πριν λίγες ημέρες και τα βραβεία δόθηκαν, εκτός από αυτό του κοινού που ανακοινώνεται στο τέλος της έκθεσης, στις αρχές του Οκτώβρη για φέτος. 
 Εδώ μπορείτε να δείτε και να θαυμάσετε τα βραβευθέντα έργα κι εδώ όλα τα έργα που συμμετείχαν. Δεν πήρα κάποια διάκριση αλλά κέρδισα έναν μικρό τίτλο. Λόγω της τρίτης συμμετοχής μου στη συγκεκριμένη έκθεση μπορώ να χρησιμοποιώ τα διακριτικά του συνδέσμου μετά τ' όνομά μου. Σπουδαίο; Δεν ξέρω... Οι τίτλοι δίνουν κύρος για κάποιους. Εγώ δεν τα πολυλογαριάζω αυτά, αλλά από την άλλη, το ό,τι έργα μου επιλέγονται από την επιτροπή κάθε χρόνο για να συμμετέχουν, είναι μια μικρή νίκη για μένα. 
 Στα προσεχώς άλλη μια έκθεση, ηλεκτρονική αυτή τη φορά, για την οποία θα έχω νεότερα μετά τα μισά του μήνα. Τι άλλο έχει ο Σεπτέμβρης; Μα φυσικά ανοίγουν τα σχολεία! Κι εκτός που θα ξεκινήσουμε τα μαθήματα μας στο ''άνδρο'' της τέχνης, έχουμε να υποδεχτούμε και το Μαράκι μας, που θα μας κάνει την τιμή μ' ένα διήμερο σεμινάριο. Θέμα τα αγαπημένα σπιτάκια της με γυψόγαζα. Ευχάριστη φθινοπωρινή έκπληξη για τις χειροτέχνισσές μας! 

  Αυτά για σήμερα, δεν θέλω να σας κουράσω... που μάλλον το'κανα... χαχα... γι'αυτό θα κλείσω με μια ζωγραφιά απ'αυτές που έφτιαξα στη διάρκεια των διακοπών: 

Sketching pencils on black paper


  Και θα κλείσω με μια φράση-διαπίστωση που την έχω εμπεδώσει εδώ και χρόνια αλλά πάντα έρχεται να αυτοεπιβεβαιωθεί και να δυναμώσει την ισχύ της μέσα μου.... ''Ποτέ, μα ποτέ δεν θα πω πως τα'χω δει όλα στη ζωή μου''!!! Τα περιθώρια είναι ΜΕΓΑΛΑ!!! χαχα... άσχετο με τα προηγούμενα αλλά σοφό! Κρατήστε το ως το ''απόσταγμα'' του φετινού ''τρύγου''. 
Τα καλύτερα μας περιμένουν!