Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2012

''Πατρότητα''

  Είναι κάποια πρόσωπα που δεν τα ξέρεις από πάντα...που δεν ήταν μαζί σου από τα πρώτα χρόνια της ζωής σου, που ήρθαν αργότερα, ίσως και πολύ αργότερα. Μα τ' αγαπάς το ίδιο δυνατά σαν τ'άλλα, αυτά που γνωρίζεις όλη σου τη ζωή, όπως η μαμά σου, ο μπαμπάς σου, τ'αδέρφια σου. Μπορεί να τ'αγαπήσεις και περισσότερο... λες και η αγάπη μπορεί να μετρηθεί...ίσως τα αγαπάς διαφορετικά ή πιο δυνατά ,δεν ξέρω. 
  Έρχονται ξαφνικά και αλλάζουν τα πάντα, αλλιώς ήσουν πριν, άλλες συνήθειες, άλλη καθημερινότητα. Δε λέω πως είναι καλύτερα, ούτε χειρότερα...απλά διαφορετικά. Και τώρα αυτοί οι νέοι επισκέπτες γίνονται η οικογένειά σου. Δεν συμβαίνει έτσι πάντοτε, λέω για όταν γίνεται έτσι.       
  Για μένα αυτά είναι τα ''νέα'' πρόσωπα στη ζωή μου. Αυτό το μικρό έφερε νέα συναισθήματα...πρωτόγνωρα, που δεν μοιάζουν με τίποτε άλλο. Αισθήματα χωρίς αμφιβολίες, δεδομένα, απόλυτα. Έφερε μαζί όμως και άγχη, αγωνίες...άλλαξε τις προτεραιότητες χωρίς δεύτερη σκέψη. Τα πρώτα νικούν τα δεύτερα, τα κάνουν πιο ήπια. Όχι δεν τα νοιώθω μόνη μου όλα αυτά, τα μοιράζομαι. Δεν πιστεύω πως μου ανήκει, δεν είμαι εγώ κάτι περισσότερο από ό,τι είναι εκείνος γι'αυτόν . Καμιά φορά πιστεύω και το αντίθετο, δεν ξέρω γιατί. Είναι τόσο ''ένα'' ...δε φαίνεται;






  Ο πίνακας είναι ζωγραφισμένο με Σινική μελάνη σε επιφάνεια claybord και με την τεχνική του ''κόκκου''. Για την τεχνική δείτε την ετικέτα ''Σινική μελάνη''. 
  Δείτε και την εξέλιξή του:
















Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

Αναλογίες προσώπου

  Όπως σας είπα στην προηγούμενη ανάρτηση, σκέφτηκα να φτιάξω μια καινούρια ενότητα στο blog μου. Ποιο θα είναι το περιεχόμενο; Θα είναι κάτι σαν ''μαθήματα'' που θα αφορούν στη ζωγραφική κατά κύριο λόγο. Δεν θα έχουν κάποια σειρά, ούτε θα είναι σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, απλά σκέφτηκα να κάνω ορισμένες αναρτήσεις μεταφέροντας  πράγματα που γνωρίζω και πιστεύω πως θα είναι χρήσιμα για αρκετούς. Προς το παρόν έχω αρκετά θέματα  στο μυαλό μου που θέλω και μπορώ να σας δείξω αλλά θα μπορούσατε να μου προτείνεται κι εσείς κάτι που σας ενδιαφέρει να μάθετε,  κι αν μπορώ να τα επεξεργαστώ. 
  Μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής παραδίδω πάνω από 10 χρόνια και ξέρω καλά τι δυσκολεύει όσους ξεκινάνε να ζωγραφίζουν. Είναι πολλοί που θέλουν κι έχουν το ταλέντο να ζωγραφίσουν, αλλά μη έχοντας πάει σε κάποια σχολή σχετική, δυσκολεύονται σε κάποια σημεία. Η ιδέα αυτή ,λοιπόν, μου δημιουργήθηκε συζητώντας με φίλη ζωγράφο η οποία μου ζήτησε να τις κάνω κάποια μαθήματα πάνω στα πρόσωπα. Το ανθρώπινο πρόσωπο αλλά και το σώμα είναι από αυτά που οι περισσότεροι αποφεύγουν γιατί  δεν μπορούν να φτιάξουν τις σωστές αναλογίες και σκιές.
   Στα εγκαίνια λοιπόν αυτής της ενότητας θα σας δείξω ποιες είναι οι σωστές αναλογίες ενός γυναικείου προσώπου. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθείτε πιστά τους κανόνες. Ένας ζωγράφος μπορεί να φτιάξει όπως αυτός νομίζει ένα πρόσωπο αλλά πρέπει πρώτα να μάθει τις σωστές αναλογίες κι έπειτα να βρει τον δικό του τρόπο. Ας ξεκινήσουμε: 


εικ.1 (ανφάς)
  Το πρόσωπο δεν είναι παρά ένα ορθογώνιο (όπου το πλάτος να είναι τα 2/3 του ύψους),που μπορούμε να το χωρίσουμε κάθετα σε δύο ίσα μέρη και οριζόντια σε 6 (δείτε προσεχτικά το σχήμα). Ο άξονας που χωρίζει κάθετα το παραλληλόγραμμο είναι ουσιαστικά ένας άξονας ''συμμετρίας'' δηλαδή ό,τι ζωγραφίσουμε αριστερά το ίδιο, σαν καθρέφτισμα, θα φτιάξουμε και δεξιά. Το επάνω μέρος του κεφαλιού θα είναι στρογγυλό ενώ το κάτω θα μοιάζει με τρίγωνο. 
  Οριζόντια τώρα ακριβώς στη μέση περνάει η τρίτη κατά σειρά γραμμή (η κεντρική), η οποία είναι και η πιο σημαντική. Είναι ακριβώς εκεί όπου βρίσκονται τα μάτια. Στην πραγματικότητα αυτή η γραμμή περνάει από το κέντρο των ματιών, την κόρη, και την κόβει στη μέση. Οι περισσότεροι στα μάτια κάνουν το λάθος. Τα τοποθετούν πολύ ψηλά κι έτσι το πρόσωπο παραμορφώνεται. Στην ίδια αυτή γραμμή βρίσκεται και το πάνω μέρος των αυτιών. 
  Έχοντας φτιάξει σωστά τα παραπάνω συνεχίζουμε στη μύτη. Η μύτη φαντάζει κάτι πάρα πολύ δύσκολο αλλά αν βάλουμε τις σωστές αναλογίες (τώρα ποιος έχει τις τέλειες αναλογίες είναι άλλη υπόθεση), γίνεται παιχνιδάκι. Η πρώτη γραμμή μετά την κεντρική και προς τα κάτω περνάει λίγο πάνω από τα ρουθούνια, οπότε λίγα χιλιοστά πιο κάτω είναι το τελείωμα της μύτης. Στο ίδιο σημείο καταλήγουν και τα αυτιά (συνήθως!). Κι εδώ πρέπει να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε τη συμμετρία. Το ίδιο βέβαια και στα μάτια. Ίσες αποστάσεις από τον κεντρικό κάθετο άξονα.
   Η τελευταία προς τα κάτω γραμμούλα και πριν την γραμμή που εφάπτεται στο πιγούνι είναι αυτή που περνάει από το στόμα, περίπου στη μέση του κάτω χείλους.
  Αφήσαμε άλλες δύο γραμμές, αυτές που βρίσκονται πάνω από τα μάτια. Η μία περνάει λίγο επάνω από τα φρύδια και μας βοηθάει να τα τοποθετήσουμε σωστά (δηλαδή στο κέντρο ανάμεσα σ'αυτή και στην γραμμή των ματιών) και η τελευταία προς τα επάνω είναι εκεί ακριβώς που ξεκινάνε τα μαλλιά. Τα μαλλιά τώρα μπορούν να βγουν και λίγο έξω από τα όρια ανάλογα με το χτένισμα (μια αφάνα πχ μπορεί να τριπλασιάσει την απόσταση!!!).
  Δείτε  σ' ένα πρόσωπο 3/4  και σ'ένα προφίλ, ξανά τις σωστές αναλογίες με τη βοήθεια των οριζόντιων γραμμών. Μη ξεχνάτε πως οι αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές είναι ίσες. Αυτό που αλλάζει φυσικά είναι ο κεντρικός κάθετος άξονας που μεταφέρεται σταδιακά προς τα αριστερά οπότε χάνεται και η συμμετρία. Στο σκίτσο 3/4 έχει μετακινηθεί κατά το μισό της διαδρομής, ενώ στο προφίλ βρίσκεται εντελώς στην άκρη:



εικ.2 (3/4)


εικ.3 (προφίλ)

  Εάν σας αρέσει αυτή η ενότητα που ξεκίνησα κι αν αυτά που λέω είναι κατανοητά και δεν σας μπερδεύουν, θα τη συνεχίσω. Όποτε ετοιμάζω κάποιο θέμα θα το αναρτώ και θα τα βρίσκεται όλα στην ετικέτα ''μαθήματα''. Εάν σας απασχολούν τεχνικά θέματα και θέλετε να τα αναλύουμε δεν έχετε παρά να μου το λέτε. Φυσικά, βασική προϋπόθεση να γνωρίζω το θέμα και να έχω και χρόνο να το ετοιμάσω.

Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Λίγο απ΄όλα...

  Πολύ δραστήριος ο Ιανουάριος με τα καλλιτεχνικά δρώμενα! Πολλές εκθέσεις, πολλές παρουσιάσεις πολλά όμορφα κι ευχάριστα πράγματα για μας τους ''καλλιτέχνες΄΄. Όπου μπόρεσα παραβρέθηκα και συναντήθηκα με αρκετά πρόσωπα νέα, αλλά και φίλους με κοινά ενδιαφέροντα. Τελικά η Αθήνα δεν είναι μόνο απεργίες και γκρίνια. Πολλά υπέροχα συμβαίνουν και καλό είναι να τα παρακολουθούμε για να ανοίγει το μυαλό και η ψυχή μας. 
  Έτσι θα συνεχίσει κι ο Φεβρουάριος ξεκινώντας με την έκθεση της ''Τεχνόσφαιρας'', μετά την έκθεση της ''Πίστης'' για τα παιδιά και άλλα πολλά που δεν ξέρω αν θα προλάβουμε να τα δούμε. Έχω τόσα να σας πω και να σας δείξω αλλά θα τα αφήσω γι' αργότερα γιατί χρωστάω παιχνίδι:
  ''Άλλα είναι εκείνα π'αγαπώ, γι'αλλού γι'αλλού ξεκίνησα'' λέει ο ποιητής (υπέροχος στίχος από το αγαπημένο ''Παράπονο'' του Οδυσσέα Ελύτη!!!). Μου ζήτησε λοιπόν η Χαρά (όχι απλά μου το ζήτησε αλλά έβαλε κι όλη τη φιλαρμονική Ζακύνθου να το προαναγγείλει),  μέσα από κάποιο παιχνίδι από αυτά που κυκλοφορούν με βραβεία κλπ ,  να πω τρία πράγματα που αγαπώ. Πως μπορώ να αρνηθώ σε ένα ''φιόρο'' από το Τζάντε...δεν μπορώ! Δεν θα σας πω γι'αυτά που ξέρετε ήδη (οικογένεια,ζωγραφική κλπ) αλλά άλλα, απλά πράγματα που αγαπώ και θα σας κάνουν να καταλάβετε κάτι παραπάνω για μένα:
 1)Αγαπώ την Χαρούλα Αλεξίου!!! Ναι, έχω θέμα σοβαρό. Το ''Μινοράκι'' το πιο αγαπημένο της τραγούδι. Όταν την ακούω ζωντανά μπορεί να κάτσω και προσοχή!
  2)Αγαπώ τα βιβλία και δεν εννοώ το διάβασμα μόνο. Τα αγαπάω...αγαπάω το χαρτί, τη μυρωδιά, τα εξώφυλλα...Δανείζω μόνο σε όποιους ξέρω πως θα μου τα προσέχουν. Δεν διαβάζω δανεικά βιβλία γιατί τα θέλω στη βιβλιοθήκη μου. Τα βιβλιοπωλεία (μαζί με τα είδη ζωγραφικής),οι παράδεισοι μου!
  3)Αγαπώ τις Σπέτσες. Εκεί έκανα τις πρώτες μου διακοπές με φίλες (έφηβη ακόμα) και τις λάτρεψα. Έχω πάει πολλές φορές, που δεν θυμάμαι πια πόσες, με διαφορετικές παρέες και σε διάφορες φάσεις της ζωής μου. Ένα νησί με άρωμα...Δυστυχώς το κατέστρεψαν οι φωτιές μετά το 2000 που αφάνισαν στην κυριολεξία το πευκοδάσος (η φύση βέβαια θα ξαναβρεί το δρόμο της εάν την αφήσουμε) και στη συνέχεια το κατέστρεψαν τα δίκυκλα που πλέον έχουν κατακλύσει το νησί. Αν και λάτρης των μοτοσυκλετών, σ'αυτόν τον τόπο με ενοχλούν.
  Η επόμενη ανάρτηση θα αφορά κάτι εντελώς διαφορετικό (με τη ζωγραφική πάντα σχετικό) που σκέφτηκα κι αποφάσισα σήμερα να ξεκινήσω. Θα είναι μια ξεχωριστή ενότητα μέσα στο blog που μπορεί να σας ενδιαφέρει. Αφορμή μια συζήτηση με φίλη ζωγράφο. Δεν θα σας πω όμως περισσότερα. Έχω να βρω και συρτάρι για τη Ρένα! Α, δεν σας είπα ...το πρωί είδα φίλη blogger καβάλα σ'έναν κάδο και τρόμαξα! Λέω πάει κι αυτή την έφαγε το ΔΝΤ και ψάχνει κανένα κοκαλάκι! Είπα να την φωτογραφήσω αλλά δεν πρόλαβα. Ήρθε η σκουπιδιάρα και την πήρε! Χα,χα πλάκα κάνω δεν πήρε αυτήν, τον κάδο πήρε που μέσα είχε δύο συρτάρια!!! Καταλάβατε τι έψαχνε! Δεν θα την ονομάσω... αλλά εκείνη ξέρει και θα γελάει τώρα... 
  Σας δείχνω και την πρόσκληση για την έκθεση και το αναλυτικό πρόγραμμα για να κλείσουμε εδώ και να τα ξαναπούμε με την νέα ενότητα!!!




Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2012

Το τέρμα του δρόμου...

  Όταν ξεκίνησα αυτόν τον πίνακα δεν είχα ιδέα αν θα μπορέσω να δώσω αυτό που ήθελα. Δεν ήξερα καν αν θα τον ολοκλήρωνα. Σκεφτόμουν πως μπορεί να μη φανεί το υγρό στοιχείο και να δείχνει μια αποτυχία. Κάνοντας τις πρώτες μολυβιές είδα πως κάτι φαίνεται να μπορεί να γίνει. Τότε ήταν που αποφάσισα να εκτεθώ και να σας τον παρουσιάσω με τον κίνδυνο να αποτύχω.              
  Είχα στο μυαλό μου και ένα-δυο άλλα θέματα, που σε περίπτωση που δεν έβγαινε αυτός, να ξεκινήσω άλλον πίνακα για την έκθεση. Δεν μπορώ να πω πως αγχώθηκα ιδιαίτερα. Όλα είναι στο πρόγραμμα. Πολλά πράγματα κάνουμε που δεν μας αρέσουν και τα εγκαταλείπουμε . Μου αρέσει που βλέπω αρκετούς εδώ να δείχνουν πράγματα που όπως λένε δεν τους αρέσουν πολύ και ζητούν γνώμες θετικές και αρνητικές.
   Η δυσκολία ήταν περισσότερο στα υλικά που διάλεξα. Νερό θα ζωγράφιζε κανείς με λάδια, με ακρυλικά ή με ακουαρέλες. Με χρωματιστά μολύβια δεν είναι ό,τι πιο συνηθισμένο. Να ξέρετε πως από κοντά ο πίνακας είναι πιο ματ από όσο φαίνεται στον υπολογιστή. Το γυαλί και το φως δίνει πιο γυαλιστερή όψη στις φωτογραφίες.  



χρωματιστά μολύβια σε pastelbord 45x61


  Δεν ξέρω αν στο τέλος υπήρχε κάποια έκπληξη ή αν ήταν αναμενόμενο το τελευταίο στάδιο (άνθρωποι φαίνονται στο βάθος με ομπρέλες μάλλον και το τέλος του δρόμου...), δεν ξέρω αν είναι καλός, πολύ καλός, μέτριος ή καταπληκτικός...Χρειάζομαι αρκετό καιρό για να μπορώ να δω έναν πίνακά μου σαν θεατής. Στην διάρκεια και λίγο μετά από την ολοκλήρωση ενός έργου τα μάτια μου έχουν τόσο συνηθίσει την εικόνα που δεν μπορώ να κρίνω αντικειμενικά. Ξέρω πως βλέποντάς τον μετά από λίγες μέρες θα μου φαίνεται καλύτερος. 
  Έβαλα όμως εσάς θεατές και από τα σχόλιά σας κρίνω πως δεν πρέπει να αλλάξω θέμα. Μ'αυτόν θα λάβω μέρος στην έκθεση ''Περί ύδατος'' γιατί σαν θέμα ταιριάζει απόλυτα. Με σιγουριά πάντως θα πω πως η διαδρομή ήταν μοναδική. Ήταν σαν να είχα συντροφιά στο εργαστήριο κι ένοιωθα πολλά μάτια να περιμένουν την επόμενη κίνηση. Όμορφη εμπειρία και με τον καιρό σύντροφο (λέτε τώρα που τελείωσα τον πίνακα να βγει ο ήλιος;!!!).
   Όσοι καταφέρετε να περάσετε από την έκθεση θα είναι μια καλή ευκαιρία να γνωριστούμε. Στην προηγούμενη ανάρτηση δίνω όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε. Τα πρωινά δύσκολα θα είμαι στην έκθεση αλλά τα απογεύματα θα είμαι καθημερινά ξεκινώντας από την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου που θα γίνουν τα εγκαίνια. Ευχαριστώ πολύ όλους για την παρέα που μου κάνατε και για την αγάπη που δείχνετε για την δουλειά μου.

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

''Περί ύδατος''

  Ακόμη ένα βήμα πιο κοντά στην ολοκλήρωση του πίνακα. Μάλλον λόγω της βροχής έχει δημιουργηθεί ένα μικρό μποτιλιάρισμα στους δρόμους και ναι, σίγουρα είναι Λονδίνο...φαίνεται καθαρά από τη θέση των αυτοκινήτων! 
  Από τα σχόλια που κάνετε δείχνει να έχει επιτύχει ο στόχος μου να δώσω την αίσθηση της βροχής που κυλάει στο τζάμι. Επίσης βλέπω πως σας αρέσει αρκετά γι'αυτό και το πιθανότερο είναι μ' αυτόν τον πίνακα να συμμετέχω στην έκθεση ''Περί ύδατος'' που διοργανώνει η ομάδα ''τεχνόσφαιρα'', 1-5 Φεβρουαρίου στο πολιτιστικό κέντρο ''Φλοίσβος'' στο Π.Φάληρο. Η έκθεση είναι ομαδική και κάθε καλλιτέχνης συμμετέχει με ένα έργο. Εκτός από ζωγραφική θα υπάρχει, πολλή μουσική (στα εγκαίνια της έκθεσης θα μας κάνει την τιμή να τραγουδήσει για το κοινό ο αγαπημένος μας τραγουδοποιός, Βασίλης Λέκκας), πολλή ποίηση και πολλά άλλα δρώμενα. Εννοείται πως είστε όλοι καλεσμένοι και πολύ θα χαρώ με την ευκαιρία αυτή να γνωρίσω από κοντά όλους όσους μπορέσουν να παραβρεθούν. Οι ώρες επίσκεψης θα είναι: πρωινά 10-1 και απογεύματα 6.30-10.30. Πιθανότερο να με συναντήσετε είναι τις απογευματινές ώρες. Για όσους έχουν facebook, εδώ θα βρείτε όλες τις πληροφορίες αναλυτικά. 
  Ο χώρος ''Φλοίσβος'' είναι το υπέροχο στρογγυλό  κτήριο που βρίσκεται στην παραλία του Π.Φαλήρου και μέχρι πριν λίγα χρόνια λειτουργούσε ως καφέ, εστιατόριο, club και ό,τι άλλο και τώρα αισίως έχει διαμορφωθεί σε πολιτιστικό κέντρο του δήμου. 
  Ο πίνακας δεν έχει τελειώσει ακόμη και φυσικά πριν την τελευταία μολυβιά δεν είναι τίποτα σίγουρο. Θα δούμε την τελική μορφή και θα αποφασίσουμε μαζί: 




Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Τα ''TOP 10'' και όχι μόνο...

  Καλή χρονιά εύχομαι σε όλους! Δύσκολη θα είναι σίγουρα αλλά και ενδιαφέρουσα πιστεύω, καθώς θα δούμε να ανατρέπονται πολλά, δεδομένα ως τώρα, όχι αναγκαστικά με δυσάρεστα αποτελέσματα. Πιστεύω πως όλο αυτό που ζούμε δεν είναι παρά το φυσικό επακόλουθο της ''αφασίας'' τόσων χρόνων που βρισκόμασταν. Βλέπαμε πως μας κλέβουν, πως μας αδικούν, πως καταστρέφεται η παιδεία μας, πως διαλύεται η εθνική μας συνείδηση, πως χάνουμε τον χαρακτήρα μας ως Έθνος και σιωπούσαμε απολαμβάνοντας τα ψίχουλα που τους περίσσευαν. Και τώρα που μας μαζεύουν ένα ένα αυτά τα ψιχουλάκια διαμαρτυρόμαστε! Όχι φίλε μου δημόσιε υπάλληλε που απεργούσες για να κατακτήσεις το επίδομα ''προθέρμανσης αυτοκινήτου'', δεν μπορεί να μιλάς για απώλεια εισοδήματος! ΄ Όχι φίλε μου εκπαιδευτικέ που έλεγες στα παιδιά ''θα σας τα πουν στο φροντιστήριο'', δεν μπορείς να μιλάς για παιδεία, όχι ιδιωτικέ υπάλληλε του κοπανιστού αέρα ( βλέπετε όλους αυτούς που δουλεύουν στα ΜΜΕ, όλους αυτούς τους γκλαμουράτους τενεκέδες, όλους αυτούς που είχαν εξέχουσες θέσεις σε εταιρείες ως σύμβουλοι, ως μάνατζερ και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο και το μόνο που έκαναν είναι να φορτώνουν τη δουλειά στους μικρούς και να απολαμβάνουν τα εύσημα της επιτυχίας!), όχι φίλοι μου δεν μπορεί να μιλάτε για αδικία εσείς που υπηρετούσατε όλο αυτό το καραγκιοζιλίκι! 
  Ξέρω θα μου πείτε πως δεν είναι έτσι όλοι οι δημόσιοι κι όλοι οι δάσκαλοι κι όλοι οι μάνατζερ κλπ, μα δε μιλάω γι'αυτούς που δεν είναι, μιλάω για τους άλλους τους πάρα πολλούς που είναι! Ούτε λέω πως τώρα θα αποδοθεί δικαιοσύνη και όλοι θα πάρουν αυτό που τους αξίζει. Όχι φυσικά γιατί δεν είναι αυτός ο σκοπός των κυβερνώντων ( που έχουμε εκλέξει επειδή μας έβαλαν στις θεσούλες που έχουμε και μας μετέθεσαν και το παιδί στο Χαϊδάρι). Σκοπός τους είναι να μας κατασπαράξουν τώρα που μας έχουν ψήσει αρκετά και τρυπιόμαστε εύκολα!!! Αυτό που θέλω να τονίσω είναι πως όλοι θα συνειδητοποιήσουμε για τι πράγμα παλεύαμε τα τελευταία χρόνια, για ποιες αξίες μιλάγαμε στα παιδιά μας και ποια ήταν τα όνειρά μας. Ο πολύ αξιόλογος δημοσιογράφος (όπως μέχρι τώρα κρίνω γιατί δεν έχω εμπιστοσύνη σε κανέναν πια) Κ.Βαξεβάνης, έγραψε σ'ένα άρθρο του: ''στους καφενέδες των χωριών θα μιλάνε πάλι για τα παιδιά που έφυγαν από το χωριό και πρόκοψαν κι όχι για το παιδί που πήγε στο ριάλιτι''!!! Αυτές οι πρώτες σκέψεις μου με τον ερχομό του 2012. 
  Τώρα πρέπει να παίξω το παιχνιδάκι με τα ''TOP 10'', που μου ζήτησε η φίλη μου η ''ποδηλάτισσα''.
  Δεν ξέρω αν θα σας πειράξει που θα το αλλάξω λίγο. Απλά θα αναφερθώ σε πράγματα που με εκφράζουν περισσότερο και θα αφήσω κάποια άλλα που θεωρώ λιγότερο σημαίνοντα για μένα. Πάμε:
1) Αγαπημένο βιβλίο: Για τη χρονιά που πέρασε αγαπημένο ήταν το βιβλίο ''Ελένη ή ο Κανένας'' Ρέα Γαλανάκη. Λίγο βιογραφικό, λίγο φανταστικό, είναι η ιστορία της Ελένης Αλταμούρα, της πρώτης γνωστής Ελληνίδας ζωγράφου.
2) Αγαπημένη πόλη: Τον Οκτώβριο επισκέφθηκα την Βέροια και την λάτρεψα! Όμορφη, ζεστή πόλη με ζεστούς ανθρώπους.
3) Αγαπημένο γλυκό: Δεν τρελαίνομαι για τα γλυκά (ευτυχώς γιατί δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια!) και θα το αντικαταστήσω με το γλυκό φιλί του γιου μου που έμαθε να δίνει φιλάκια φέτος και το εκμεταλλευόμαστε σε κάθε ευκαιρία.
4) Αγαπημένο άρωμα: Για να πω την αλήθεια δεν ξεχώρισα κάτι ιδιαίτερο αλλά θα σας μιλήσω για πιο αληθινές μυρωδιές, αυτές των ανθρώπων που αγαπάμε, της μαμάς ή του μπαμπά μας. Δεν έχουν ένα δικό τους άρωμα που μόνο εμείς το γνωρίζουμε; Και όταν χάνονται αυτοί οι άνθρωποι μπορείς να το κρατήσεις μόνο στη μνήμη σου και δεν μπορείς να το περιγράψεις σε κανέναν άλλο.
5) Αγαπημένο blog: Εδώ λίγοι γράφουν κάποιο συγκεκριμένο. Δεν είναι από ευγένεια πάντα. Υπάρχουν πολλά και δεν ξέρεις ποιο να διαλέξεις. Εγώ θα διαλέξω ένα από τα πολύ όμορφα κι αγαπημένα μου, αυτό της Βίκυς της Ποδηλάτισσας για έναν πρόσθετο λόγο, είναι η μόνη που έχω γνωρίσει από κοντά και είναι πολύ αξιόλογο άτομο (και με προσκάλεσε και στο παιχνίδι).
6) Αγαπημένες μπότες: Τώρα αυτό δεν το βρίσκω και πολύ ενδιαφέρον αλλά θα πω τα μποτάκια μου τα DKNY που πήρα 60ευρώ από την Αγ.Βαρβάρα πριν κάμποσα χρόνια και δεν λένε να χαλάσουν!!! Είναι ό,τι πιο άνετο και ζεστό έχω φορέσει και ας είναι και μαϊμού.
7) Αγαπημένος προορισμός: Ποιος είναι ο προορισμός της γυναίκας, έλεγαν οι παλιοί; Να παντρευτεί και να κάνει οικογένεια! Ανατρίχιαζα όταν το άκουγα! Ε,λοιπόν, αυτός ο προορισμός που ευτυχώς για μένα ήρθε κάπως αργά αλλά άκρως συνειδητά, είναι αυτός που απολαμβάνω όσο τίποτε άλλο τα τελευταία χρόνια. Φυσικά δεν λέω πως είναι ο μοναδικός...το ξέρετε όσες με παρακολουθείτε πως ασχολούμαι με πολλά πράγματα αλλά είμαι πολύ ευτυχισμένη και παίρνω πολλή δύναμη, έχοντας δίπλα μου έναν άντρα θησαυρό που όπως έχω ξαναπεί αν δεν τον γνώριζα δεν θα σκεφτόμουν ποτέ το γάμο και ένα ζουζούνι απόλαυση, που όσο και να με κουράζει, δίνει άλλη διάσταση σε όλα τα υπόλοιπα που κάνω.
8) Αγαπημένο μέρος για καφέ: Το εργαστήριό μου με παρέα ή χωρίς και το ''Δήθεν'' Πειραιώς 107 κοντά στο Factory της φίλης μου της Νανάς που το συστήνω ανεπιφύλακτα! Κάνουμε και λίγη διαφήμιση για τα φιλαράκια!
9) Αγαπημένο φαγητό: Για φέτος το χειμώνα αυτό που δεν λείπει από το βδομαδιάτικο πρόγραμμα είναι σαλάτα μπρόκολο με καροτάκια, τηγανιτές πατάτες και αυγά βραστά για να προσέχουμε και λίγο την υγεία μας! Εξαιρετικός συνδυασμός και πολλές βιταμίνες!!!
10) Αγαπημένη ανάρτηση: Δικιά μου δηλαδή; Ποια να βάλω...έχω βάλει παλαιότερα κάποιες σε άλλα παιχνίδια, τώρα λέω να βάλω μια άλλη που σας άρεσε κι εσάς πολύ, ''Σε χρώμα λευκό''
  Αυτά έχω να πω και θα δώσω τη σκυτάλη στη  Φανούλα που νομίζω πως δεν έχει παίξει. Οι κανόνες λένε 8 αλλά εγώ δήλωσα πως θα το αλλάξω λίγο το παιχνίδι. Δεν είναι ανάγκη όποια συνεχίσει να ακολουθήσει το δικό μου παράδειγμα. Ε, δεν έκανα και καμιά σπουδαία αλλαγή, μη με μαλώσετε.. 
  Μια τελευταία και σημαντική υπενθύμιση. Στις 11 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί έκθεση ζωγραφικής με έργα τα οποία θα πουληθούν και τα χρήματα θα δοθούν για υλικά ζωγραφικής και χειροτεχνίας των παιδιών της πτέρυγας ''Ελπίδα'' του νοσοκομείου ''Αγ. Σοφία''. Εάν θέλετε να στείλετε κάποιο έργο σας (δεν υπάρχει περιορισμός στο θέμα), στείλτε φωτογραφία του έργου ή των έργων σας μαζί με τα στοιχεία σας (ονοματεπώνυμο-τηλέφωνο-email) στην Ειρήνη Κουρτζέλλη  irenekourtz.art@gmail.com .Θα χρειαστεί να ορίσετε και κάποια τιμή πώλησης. Η έκθεση θα γίνει στο πολιτιστικό κέντρο ''ΦΛΟΙΣΒΟΣ'' Π.Φαλήρου στις 11-24 Φεβρουαρίου 2012. Θα ενημερωθείτε για την διεύθυνση αποστολής των έργων μέσω email. 
  Τα δικά μου νέα για την έκθεση που, συμπτωματικά, θα γίνει στον ίδιο χώρο 1-5 Φλεβάρη θα σας τα πω αργότερα, όταν ολοκληρωθεί κι ο βροχερός μου πίνακας!
  Τα φιλιά μου και πιάνω αμέσως δουλειά γιατί με τις γιορτές και τις σχόλες μείναμε πίσω.