Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2011

Σε χρώμα λευκό...

  Σήμερα θα σας δείξω μια νεκρή φύση με αντικείμενα λευκά και διάφανα. Το λιγοστό χρώμα των λουλουδιών και των φύλλων υπάρχει για να μας δείξει πως δεν πρόκειται για ασπρόμαυρο έργο. Είναι αρκετά δύσκολο να μπορέσεις να ξεχωρίσεις τους τόνους και τις αποχρώσεις σε αντικείμενα του ιδίου χρώματος ή σε διάφανες επιφάνειες. 
  Ας μιλήσουμε λίγο για το λευκό ως χρώμα. Το λευκό προκύπτει από την ανάμειξη όλων των βασικών και συμπληρωματικών χρωμάτων σε ίσες αναλογίες. Υπάρχουν πολλές αποχρώσεις του λευκού στη φύση και κατά συνέπεια στη ζωγραφική (χιόνι, ελεφαντόδοντο, οστά, σύννεφα κλπ) . Πολλές φορές το λευκό παίρνει την απόχρωση των διπλανών χρωμάτων του. Ένα σύννεφο που φωτίζεται από τον ήλιο θα κιτρινίσει ή θα γίνει πορτοκαλί στο ηλιοβασίλεμα, το λευκό πορσελάνινο βάζο θα χρωματιστεί από τις αντανακλάσεις των αντικειμένων που βρίσκονται κοντά του. 
  Για να κάνουμε τις σκιές σε ένα λευκό αντικείμενο θα χρησιμοποιήσουμε διάφορες αποχρώσεις του γκρίζου και απαλές πινελιές από τα χρώματα που υπάρχουν γύρω του. Όσο πιο γυαλιστερό είναι αυτό που θέλουμε να ζωγραφίσουμε, τόσα περισσότερα χρώματα θα αντανακλώνται πάνω του. 
  Τα διάφανα αντικείμενα όταν είναι άχρωμα τα ζωγραφίζουμε με γκρίζο πάλι χρώμα αφήνοντας έντονες λευκές λάμψεις. Όταν υπάρχει πίσω άλλο αντικείμενο τα σημεία που φαίνονται μέσα από τη διαφάνεια πρέπει να θαμπώνουν λίγο ή να σκουραίνουν και αν η διαφάνειά μας είναι γυαλί να παραμορφώνεται και το σχήμα τους. 
  Αυτός ο πίνακας είναι ζωγραφισμένος με χρωματιστά μολύβια σε claybord 3/4, μια επιφάνεια ξύλινη και με βάθος (μοιάζει με τελάρο ζωγραφικής), ώστε να μπορεί να κρεμαστεί στον τοίχο χωρίς κορνίζα. Επίσης είναι περασμένος με βερνίκι για να προστατευθούν τα χρώματα χωρίς να χρειάζεται τζάμι. Σας δείχνω πως φαίνεται και από το πλάι για να καταλάβετε καλύτερα:







Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

''Ζωγράφοι σε δράση για τα Παιδιά''...Η έκθεση...

  Σας έχω ενημερώσει για την ομάδα ΄΄Ζωγράφοι σε δράση για τα Παιδιά''. Αυτό το Σ/Κ έγινε η έκθεση με τους παιδικούς πίνακες που έστειλαν ερασιτέχνες κι επαγγελματίες ζωγράφοι από όλη την Ελλάδα. Τα έργα αυτά στη συνέχεια θα στολίσουν τα δωμάτια των παιδιών σε διάφορα ιδρύματα. Έμαθα πολύ πρόσφατα γι'αυτή τη δραστηριότητα και πρόλαβα να στείλω ένα μόνο πινακάκι. Την Κυριακή κατάφερα να πάω και στην έκθεση. Και λέω κατάφερα γιατί ο καιρός δεν βοηθούσε (είμαι και μηχανόβια, μη το ξεχνάμε, βροχή και μηχανή δεν πάει!), η πρόσβαση με τα μέσα μεταφοράς δύσκολη (δεν βόλευε κανένας σταθμός ΗΣΑΠ) και τελικά έφτασα στον πιο κοντινό σταθμό και μετά περπατούσα γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω την απόσταση και ταξί δεν φαινόταν πουθενά, μέσα στη βροχή με την ομπρελίτσα μου, ανάμεσα σε τόνους σκουπιδιών (ερχόμενη και από Βέροια που είναι πεντακάθαρη, πολύ μου κακοφάνηκε) και τελικά έφθασα στο ''Παναιτώλειο'' στην Αλσούπολη για να διαπιστώσω πως άξιζε τον κόπο και πολύ καλά έκανα που ξεκίνησα. 
  Εκεί, λοιπόν, εκτός από τα πολύ ωραία έργα που είδα (εντυπωσιακά μπορώ να πω), γνώρισα και μερικά από τα παιδιά που συμμετέχουν περισσότερο καιρό και προσφέρουν πολλά και στον τομέα των πρακτικών ζητημάτων. Όπως καταλαβαίνετε το να στείλουμε εμείς έναν πίνακα είναι το πιο εύκολο. Χρειάζονται άνθρωποι για να τα συλλέξουν, να βρουν το χώρο της έκθεσης, να τα στήσουν, να παρευρίσκονται εκεί σ'όλη τη διάρκεια, να τα μαζέψουν στο τέλος, να βρουν τα ιδρύματα που θα παραδοθούν και άλλα τόσα πράγματα που με πολύ κόπο κι εντελώς εθελοντικά άνθρωποι σαν κι εμάς έχουν αναλάβει και δίνοντας την ψυχή τους και τον χρόνο τους έχουν καταφέρει να κάνουν τόσα πολλά. 
  Γι'αυτό δεν χρειάζεται να είστε ζωγράφοι για να συμμετέχετε σ'αυτήν την ομάδα. Οποιαδήποτε βοήθεια είναι σημαντική και πολύτιμη. Επίσης εάν κάποιος έχει πρόσβαση σε οποιοδήποτε ίδρυμα για παιδιά και μπορεί να μας φέρει σε επαφή, θα ήταν μεγάλη βοήθεια γιατί δεν είναι και το πιο εύκολο να μπορέσεις να προσεγγίσεις τέτοιους χώρους. Τα παιδιά είναι σίγουρα τα μόνα που υποδέχονται με τόση χαρά τέτοιες δραστηριότητες.
   Η Ειρήνη Κουρτζέλλη είναι η ''μαμά'' της ομάδας, καθώς σ'αυτήν ανήκει η ιδέα και η πρωτοβουλία και αυτό είναι το e-mail της για να μπορέσετε να επικοινωνήσετε για οτιδήποτε σκέφτεστε ή θέλετε να ρωτήσετε: irenekourtz.art@gmail.com . Βέβαια σε καμία περίπτωση μη σκεφτείτε πως υπάρχουν ιεραρχίες, όλοι είναι το ίδιο και μπορούν να προσφέρουν και να αναλάβουν όσα περισσότερα μπορούν. Επίσης εάν κάποιος θέλει να δραστηριοποιηθεί εκτός Αθηνών με χαρά θα του δοθούν όσες πληροφορίες χρειάζονται και φυσικά θα τον ενισχύσουμε όλοι με τα έργα μας. Ιδρύματα δεν υπάρχουν μόνο στην Αθήνα. Λίγη χαρά μπορούμε όλοι να δώσουμε και να κάνουμε τους χώρους αυτών των παιδιών λίγο πιο ευχάριστους γιατί δυστυχώς τις περισσότερες φορές είναι απίστευτα θλιβεροί. 
  Εκτός από πίνακες μπορούμε να φτιάξουμε και τοιχογραφίες, αυτό είναι και το κομμάτι που με ενδιαφέρει περισσότερο, ειδικά στους κοινόχρηστους χώρους γιατί τα δωμάτια συνήθως είναι μικρά.  Αρκετά σας είπα και μπορεί και να σας κούρασα αλλά θα σας αποζημιώσω με τις φωτογραφίες από την έκθεση. Βρήκα και πολλούς πίνακες που στείλανε φίλοι blogger και θα σας τους δείξω. Αν μου ξέφυγε κανένας συγχωρέστε με. Δεν είναι όλα τα έργα αλλά ένα καλό δείγμα για να δείτε πόσο αξιόλογη δουλειά έγινε. Θαυμάστε:


  Η αφίσα-πανό που ζωγράφισε ο Γιάννης Σκόρδας, από τα πολύ ενεργά μέλη!





  Τα έργα του Γιάννη Σκόρδα για την έκθεση. Και η νεραϊδούλα. Απίστευτες λεπτομέρειες πάνω στους πίνακες! Μπράβο Γιάννη!




  Οι δύο πίνακες της  Χρύσας Χρηστάκη που την γνώρισα από κοντά πριν λίγες ημέρες στη Βέροια και νοιώθω πως την γνωρίζω από πάντα! Είναι δασκάλα κι ερασιτέχνης ζωγράφος αλλά η δουλειά της είναι εξαιρετική. Δεν φαίνονται στη φωτογραφία αλλά υπάρχουν τρισδιάστατες λεπτομέρειες στα πινακάκια. Τέλεια! 




  Ο Γιώργος Κοντομηνάς με ένα από τα έργα του. Ένα νέο παιδί που γνώρισα εχθές και που είναι από τα οργανωτικά στελέχη της ομάδας. Ειδικός στις τοιχογραφίες, φτιάχνει εκπληκτικά πράγματα αλλά το πιο σημαντικό, έχει απίστευτη όρεξη να προσφέρει. Πολύ ελπιδοφόρο να βλέπεις νέα παιδιά με ευαισθησίες! 




  Έργα μαθητών της ζωγράφου Σταυρούλας Βλάχου στο Βελβεντό Κοζάνης! Μπράβο στα παιδιά! Πολύ καλές δουλειές! Μπράβο και στη δασκάλα!




   Τα έργα της Ειρήνης Κουρτζέλλη. Δεν την γνώρισα εχθές αλλά ελπίζω πως θα γίνει σύντομα. Στην Ειρήνη ανήκει αυτή η πρωτοβουλία και από τα έργα της βγαίνει αυτό που πρέπει να χαρακτηρίζει και την ίδια. Ευαισθησία και απλότητα. Ευχαριστούμε Ειρήνη για το παράδειγμα που δίνεις σε όλους μας!




  Τα δύο αυτά πινακάκια είναι της εικονογράφου Έρσης Σπαθοπούλου. Από τα πιο εντυπωσιακά στην έκθεση. Η Έρση φαίνεται να γνωρίζει καλά τι είναι αυτό που ανταποκρίνεται απόλυτα στη φαντασία του παιδιού. Είναι άλλωστε και το αντικείμενό της. Δεν την γνώρισα προσωπικά αλλά το εύχομαι. Πραγματικά πολύ καλή δουλειά!




  Ακόμη ένας εικονογράφος, ο Δημήτρης Καρατζαφέρης, με έναν πίνακα ονειρεμένο! Τον Δημήτρη δεν τον γνωρίζω, αν και έχει  κι αυτός καταγωγή από την Σαλαμίνα όπως διάβασα στο βιογραφικό του. Καμαρώνω για τα πατριωτάκια μου όταν μαθαίνω πως πετυχαίνουν και ξεχωρίζουν στην δουλειά τους αλλά και σαν άνθρωποι. Τι ωραίο πράγμα να διασταυρώνονται οι δρόμοι ανθρώπων που έζησαν στον ίδιο τόπο και μεγάλωσαν με την ίδια κουλτούρα!





  Τα πινακάκια της Ελένης Βασιλείου γνωστής ως ''αστερόσκονη''! Από τα ενεργά μέλη της ομάδας. Την γνώρισα κι αυτήν εχθές από κοντά μαζί με τον σύζυγό της και τα δύο ζουζούνια τους. Η Ελένη ζωγραφίζει, γράφει και γενικώς ασχολείται πολύ με τα παιδιά. Μια κοπέλα γεμάτη ενέργεια. Πολύτιμη η προσφορά της στην ομάδα! Πανέμορφοι οι πίνακές της!





  Άλλη μία κοπέλα που γνώρισα εχθές, είναι η Βίκυ Παπαδοπούλου. Η Βίκυ συμβάλει ενεργά στην προσπάθεια αυτή και είναι από τα άτομα που βοηθάνε σε όλους τους τομείς. Ήταν παρούσα συνεχώς στην έκθεση και μας κατατόπισε όλους εμάς τους καινούριους. Μια γλυκιά νέα κοπέλα με θέληση να προσφέρει και με πολύ ταλέντο! Κοιτάξτε τα όμορφα έργα της! Πολύ χαρούμενα και ιδανικά για τα παιδάκια που στερούνται τόσα πολλά!





 Να και τα παιδιά τα δικά μας! Ο πίνακας της Φανής Παπαγεωργίου δίπλα σ'αυτόν της Ρένας Χριστοδούλου! Τυχαίο, δεν νομίζω! Είναι οι Σαλονικιές μας, οι δικές μας φίλες από την μπλοκογειτονιά όπως συνηθίζετε να λέμε! Μπράβο κορίτσια και θέλουμε να δούμε και στην Θεσσαλονίκη δραστηριότητα! Θα έρθουμε όλοι να βοηθήσουμε! Αρκεί να μας φιλοξενήσετε (ουπς,την πατήσατε!).





  Άλλη μια κυρία που γνώρισα εχθές, η Σοφία Χριστοδούλου, που προσφέρει ποικιλοτρόπως. Και ζωγραφίζει (τα έργα της είναι ακριβώς από πίσω) και φτιάχνει τα βίντεο με τις δραστηριότητες και βοηθάει στις αγγαροδουλειές, μιας και είναι από τα πρώτα μέλη και φίλη της Ειρήνης. Χάρηκα πραγματικά που σε γνώρισα Σοφία.
 Αριστερά η ξανθιά νεραϊδούλα είναι της φίλης μας της Νατάσσας που δεν το ήξερα πως είχε στείλει έργο της και πολύ χάρηκα που μου το υπενθύμισε. Η αλήθεια είναι πως όταν είδα αυτόν τον πίνακα μου φαινόταν γνωστός. Μάλλον κάπου τον είχα δει στο μπλογκ της!




  Άλλες δύο φίλες μας από τα μπλοκ. Αριστερά ο πίνακας είναι της Μαριέλας Κωνσταντινίδου από το ''εικαστικό καφενείο'' και δεξιά το έργο (το γνωρίσατε αμέσως νομίζω) της Ελένης Τσαμπαζή, της γνωστής μας ''A pink dreamer'' από την οποία κι έμαθα για όλη αυτή τη δραστηριότητα και την ευχαριστώ πολύ. Τι να πω τώρα εγώ την Μαριέλα με τέτοιο βιογραφικό που έχει! Όσοι βλέπετε τη δουλειά της και παρακολουθείτε τα μαθήματά της, ξέρετε καλύτερα. Όσο για την Ελένη, μια νεράιδα-μαγισσούλα που μας γεμίζει ενέργεια και ζωντάνια στο διαδύκτιο! 




  Κι εδώ ο δικός μου Πίτερ Παν που βρήκε την παρεούλα του και δέσανε. Το πινακάκι με την Τίνκερμπελ το ζωγράφισε η 10χρονη κόρη της φίλης μας της Νίκης από τη Βυτίνα! Η ίδια η μικρή εξέφρασε την επιθυμία να συμμετέχει όπως μας είπε η Νίκη. Μπράβο στην μικρή μας φίλη!


  Αυτό είναι μόνο ένα δείγμα από την έκθεση. Υπήρχαν πολλά ωραία έργα ακόμη. Κάποιες φωτογραφίες μου όμως ήταν κακές και δεν τις ανέβασα. Τα συγχαρητήρια ανήκουν για όλους! 
Τώρα θα μου πείτε όλα καλά τα είδα; Δεν υπήρχε τίποτα αρνητικό; Τι αρνητικό να υπάρχει σε μια τέτοια κίνηση! 
  Μια μόνο σημαντική λεπτομέρεια θα θίξω σχετικά με τα θέματα των έργων. Επειδή τα πινακάκια θα διακοσμήσουν δωμάτια ιδρυμάτων που δυστυχώς είναι αρκετά άχαρα συνήθως κι επειδή τα παιδιά που μένουν εκεί δεν χρειάζονται άλλους προβληματισμούς και στεναχώριες, οι ψυχολόγοι συμβουλεύουν τα χρώματα και τα σχέδια στους πίνακες να είναι χαρούμενα κι αισιόδοξα. Όσο πιο ζωηρά και φωτεινά, τόσο το καλύτερο. Δεν χρειάζεται εδώ να βγάλουμε τις καλλιτεχνικές μας ανησυχίες, αλλά το παιδί που έχουμε μέσα μας! 
  Αυτά μου εξήγησαν τα παιδιά που γνώρισα εχθές και την επόμενη φορά θα τα έχω στο μυαλό μου όταν θα ετοιμάζω κάτι ανάλογο.
   Αν σας άρεσε αυτό που είδατε, ελάτε στην παρέα μας. Τα παιδιά μας χρειάζονται όλους!

Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2011

Γνωρίζετε ότι...;

  Αν πιστέψατε πως πάω να τη γλιτώσω κάνατε λάθος. Είμαι διακοπές απλά (χι,χι,χι) και αν κι έχω υπολογιστή, όπως καταλαβαίνετε μου είναι δύσκολο να βρω χρόνο για τέτοια παιχνιδάκια. Θα ξεκινήσω κι αν τα καταφέρω καλώς. Αλλιώς, όταν επιστρέψω (περιττό να σας πω πως περνάω τέλεια! Η Β.Ελλάδα μας και συγκεκριμένα η Μακεδονία είναι ένα όνειρο, ειδικά τώρα το φθινόπωρο). Λοιπόν, για να ξεκινήσουμε, στο παιχνίδι αυτό με προσκάλεσαν πολλοί. Πρώτη η Φανή μας, αν δεν κάνω λάθος, μετά η  Έφη , ακολούθησε η Φιλία , η  Λίτσα  και τέλος η Ευσταθία. Αν ξέχασα καμία συγχωρέστε με, δεν μπαίνω συχνά αυτές τις μέρες. 
 Τώρα πρέπει να σας πω 7 πράγματα για μένα ώστε να γνωριστούμε καλύτερα (όσο είναι εφικτό). Πάμε...
1. Είμαι ψηλή, ξανθιά, γαλανομάτα,
2. Μένω σε ένα νεοκλασικό που κληρονόμησα από την βαθύπλουτη νονά μου μαζί με όλα τα μετρητά και τα χρυσαφικά.
3. Μου αρέσει να περνάω τις διακοπές το καλοκαίρι με το κότερό μου στα νησιά μας, αλλά το χειμώνα προτιμώ τα σαλέ μου στα ορεινά.
4. Το μεγαλύτερο ελάττωμά μου είναι πως είμαι πολύ καλή.
5. Το μεγαλύτερο προτέρημα η  μετριοφροσύνη...
...μετά... ξύπνησα!!!
  Πάμε τώρα να πούμε αλήθειες (από τα παραπάνω ισχύει το ξανθιά και γαλανομάτα μόνο,το ψηλή και τα υπόλοιπα ξεχάστε τα):
1) Οδηγώ μηχανάκι και λατρεύω γενικώς τα δίκυκλα!
2) Πήρα από πολύ νωρίς τη ζωή στα χέρια μου από επιλογή κι όχι αναγκαστικά, φεύγοντας από το σπίτι λίγο πριν τα 20!
3) Έχω κάνει απίστευτες δουλειές για επιβίωση αλλά τα τελευταία 7 χρόνια ασχολούμαι αποκλειστικά και μόνο με τη ζωγραφική και τα μαθήματα σχεδίου!
4) Η άλλη μου μεγάλη αγάπη είναι η Αρχαιολογία.
5) Δεν θέλω να κάνω πολλά λεφτά. Δεν νομίζω κιόλας...
6) Δεν θα παντρευόμουν ποτέ αν δεν έβρισκα το άλλο μου μισό!
7) Φοβάμαι μέχρι θανάτου τις κατσαρίδες!

   Δεν είναι σαν τα πρώτα αλλά κάτι μάθατε για μένα...

  Αυτή η ανάρτηση διακόπηκε πολλές φορές και μάλιστα κόλλησε και ο υπολογιστής αλλά τελικά τα κατάφερα. Τέλειωσαν και οι διακοπές μας μέχρι να την ετοιμάσω κι αύριο επιστρέφουμε!!! Την Κυριακή θα επισκεφθώ την έκθεση της ομάδας ''ζωγράφοι σε δράση για τα παιδιά''Τελευταία ημέρα αλλά ευτυχώς προλαβαίνω. 
  Αυτό είναι και το βραβείο που μου έδωσαν οι φίλες για να συνεχίσω αυτό το παιχνίδι. Ευχαριστώ πολύ όλες σας και με τη σειρά μου να παραδώσω τη σκυτάλη...που; Δεν ξέρω, νομίζω πως οι πιο πολλοί πήραν το βραβείο τους.  Αν κάποιος δεν το πήρε και δει την ανάρτησή μου, θα χαρώ να το παραλάβει.


Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2011

''Λόγω Τέχνης'' διαγωνισμός διηγήματος

  Σήμερα ανακοίνωσε το ''artspot'' την έκδοση του e-book με διηγήματα του διαγωνισμού που διοργάνωσε το 2010. Αν θυμάστε κι αν είχατε δει σε παλαιότερη ανάρτησή μου εδώ, είχε ακολουθήσει ένας δεύτερος διαγωνισμός για την εικονογράφηση των 5 πρώτων. Είχα στείλει ένα θέμα για το διήγημα ''Τάγκο Νοτούρνο'' την Έλενας Κοτσίφη, το οποίο τελικά ήταν αυτό που επιλέχθηκε. Η επιτροπή που επέλεξε τους νικητές ήταν πέντε καταξιωμένοι άνθρωποι των γραμμάτων: Ελένη Γκίκα, Λεία Βιτάλη, Μάνος Κοντολέων, Θανάσης Χειμωνάς , όλοι συγγραφείς και ο Γιάννης ο Φαρσάρης από το artspot
   Ήρθε, λοιπόν, και η έκδοση! Όλο το βιβλίο περιέχει 20, εξαιρετικά κατά τη γνώμη μου, διηγήματα που θα σας πρότεινα να διαβάσετε. Τώρα θα μου πείτε γιατί ηλεκτρονικά; Εδώ χωράει πολύ κουβέντα. Είμαι λάτρης του βιβλίου και δεν νομίζω πως μπορεί να το αντικαταστήσει τίποτα. Όμως κάτι αντίστοιχο δεν θα μπορούσε να γίνει (και δεν έχει γίνει ποτέ) με έντυπη έκδοση γιατί το κόστος είναι απαγορευτικό και γιατί οι εκδοτικές εταιρείες είναι επιχειρήσεις που δεν μπορούν να χρηματοδοτούν νέους συγγραφείς. Γι'αυτό όταν είναι να προωθούνται νέοι άνθρωποι και τόσο καλές δουλειές, κάθε μέσο είναι ευπρόσδεκτο. 
  Ας μη ξεχνάμε πως κι εμείς με τα blog, θα θέλαμε ατελείωτες ώρες και κόπο για να δουν την δουλειά μας τόσοι άνθρωποι και μάλλον οι περισσότεροι δεν θα τα καταφέρναμε καν. Ούτε εγώ θα είχα την δυνατότητα να συμμετέχω σε μια τέτοια έκδοση γιατί απλά δεν θα τους ήξερα και δεν θα με ξέρανε. Είναι πολύ δυνατό αυτό το πραγματάκι που έχουμε απέναντί μας και μπορεί να κάνει θαύματα αν το χρησιμοποιούμε σωστά. Ναι λοιπόν και στο e-book γιατί δίνει απίστευτες δυνατότητες. Σε καμία περίπτωση δεν αντικαθιστά την υφή, την μυρωδιά και την συντροφιά ενός βιβλίου, αλλά έχει τα δικά του πλεονεκτήματα.
   Αν θέλετε να δείτε τα διηγήματα και τις εικονογραφήσεις μπορείτε να το κατεβάσετε εδώ. Η δική μου ζωγραφιά είναι αυτή:



Τετάρτη, 5 Οκτωβρίου 2011

''Και οι 7 ήταν υπέροχες;''

  Όταν είδα πρώτη φορά αυτό το παιχνιδάκι με τις αναρτήσεις δεν μου πέρασε από το μυαλό να το παίξω κι εγώ. Αν έχετε προσέξει δεν έχω μπει και ποτέ στη διαδικασία να δώσω βραβεία παρόλο που τα δέχομαι με χαρά. Ο λόγος είναι πως δεν θέλω να ξεχωρίσω ή να διαλέξω είτε πρόκειται για φιλικά blog είτε για αναρτήσεις. Πιστεύω πως όλα έχουν την αξία και τη σημασία τους. Θα ήμουν φοβερά αναποφάσιστη και θα περνούσα πολλές ώρες στην προσπάθειά μου να επιλέξω. 
  Μετά όμως από την πρόταση της φίλης Ρένας και επειδή βρήκα αρκετό χρόνο σήμερα (ξύπνησα πολύ νωρίς!),  μου μπήκε η ιδέα να το προσπαθήσω και διαπίστωσα στην πορεία πως είναι μια καλή ευκαιρία να ξαναδώ και να θυμηθώ όλα αυτά που έχω καταγράψει αυτούς τους μήνες. Πίστευα πως επειδή το blog μου είναι σχετικά καινούριο δεν θα είχε και πολύ ενδιαφέρον. Όμως πρόσεξα πως πολλοί δεν έχουν δει τις πρώτες αναρτήσεις μου γιατί ήρθαν πολύ αργότερα και πως ακόμη κι εγώ είχα ξεχάσει κάποιες λεπτομέρειες και μου ήταν χρήσιμο να τις ξαναδώ. 
  Δείτε τι συμπεράσματα έβγαλα μετά από αυτό το flash back:

1) Η πιο όμορφη ανάρτηση (εντελώς υποκειμενικά τα κριτήρια):
 ΄΄Τα χρόνια της αθωότητας''                                                        




  Υπάρχουν δύο λόγοι που επέλεξα αυτή την ανάρτηση. Ο πρώτος είναι προσωπικός και χαζός (βλέπετε: μαμά, χαζομαμά, μοναχογιός, κλπ), ο δεύτερος, πιο ουσιαστικός, γιατί πιστεύω πως πέτυχα με την σταδιακή φωτογράφηση να δώσω κίνηση και ζωντάνια στην εικόνα αλλά και να δείξω την δύναμη της ζωγραφικής που δίνει ζωή σε μονόχρωμες , άψυχες επιφάνειες!

2) Η πιο δημοφιλής ανάρτηση:



  Εδώ δεν είχα κάτι να σκεφθώ, είναι απλά νούμερα. Είναι μακράν η πρώτη σε επισκέψεις ανάρτηση. Το ενδιαφέρον για την κλασσική ελαιογραφία είναι μεγάλο. Να σημειώσω πως παρόλο που είναι από τις πρώτες μου αναρτήσεις, κάθε μήνα είναι πρώτη στα στατιστικά!!!


3) Η πιο χρήσιμη ανάρτηση:






  Συνηθίζω να δίνω πληροφορίες σχετικά με τα υλικά που χρησιμοποιώ σε κάθε ανάρτησή μου αλλά σ'αυτήν είδα πως δείξατε ξεχωριστό ενδιαφέρον. Θεωρώ πως αυτή ήταν πιο χρήσιμη για τους φίλους blogger μιας και οι κατασκευές που παρουσιάζονται με οδηγίες είναι πρώτες στην προτίμησή σας.

  Να συμπληρώσω με την ευκαιρία πως το κοινό στα ''καλλιτεχνικά'' blog είναι δύο κατηγοριών, αυτό των φίλων που  έχουν παρόμοιες ασχολίες κι ενδιαφέρονται για οδηγίες και ιδέες, κι αυτό των ανθρώπων που ψάχνουν απλά να βρουν πράγματα που τους αρέσουν. Γι'αυτό και η πρώτη στην προτίμηση ανάρτηση με τις ελαιογραφίες δεν έχει πολλά σχόλια (σχόλια αφήνουν συνήθως οι blogger) αλλά το κοινό που την επισκέφθηκε ήταν μεγάλο. 

Συνεχίζουμε...


4) Η ανάρτηση που με έκανε περήφανη:




  Εδώ έχω να πω πολλά. Αυτός ο πίνακας στάλθηκε σε έναν διαγωνισμό στην Αγγλία. Το θέμα το διάλεξα έχοντας στο νου μου την Ελλάδα μας που τόσο έχει κακοποιηθεί στο εξωτερικό τελευταία.
  Αυτό που μου έδωσε μεγάλη χαρά ήταν η συμπαράσταση όλων σας, οι ευχές και τα καλά σας λόγια. 'Ήταν εκπληκτικό το πόσο θερμά το υποστηρίξατε σαν να ήταν δικό σας! Κι όταν δεν διακρίθηκε, ακόμη περισσότερο με εμψυχώσατε και με κάνατε να νιώθω νικήτρια. 
  Λέω συνεχώς πως τα βραβεία πρέπει να είναι το κίνητρο κι όχι ο μοναδικός σκοπός όταν συμμετέχουμε σε διαγωνισμούς. Επίσης δεν θέλω όταν δεν κερδίζω να αρχίζει η συζήτηση περί αδικιών και στημένων. Δικό μας κουσούρι είναι κι αυτό, Ελληνικό. Καιρός να απαλλαγούμε από μερικά γιατί έχουμε μαζέψει πολλά!!!

5) Η πιο αμφιλεγόμενη ανάρτηση:




  Αμφιλεγόμενη όχι ως ανάρτηση αλλά ως προς το ίδιο το θέμα της. Όταν αντιγράφεις το έργο ενός άλλου ζωγράφου δημιουργείς ή όχι; Πολύ θεωρούν πως όσοι το κάνουν δεν είναι ζωγράφοι αλλά απλά αντιγραφείς. Προσωπικά πιστεύω πως μπορούν να βγουν αριστουργήματα από αυτή τη διαδικασία και πως ο κάθε καλλιτέχνης βάζει την ψυχή του σε ό,τι κάνει, πράγμα που του δίνει μοναδική αξία.

6) Η ανάρτηση που δεν της δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή:




  Εδώ είναι μια ανάρτηση που δεν είχε αρκετά σχόλια ίσως γιατί δεν είχε αποκτήσει φίλους ακόμη το blog μου. Στην πορεία όμως δέχτηκε και δέχεται πολλές επισκέψεις γιατί πολλοί ψάχνουν στο διαδύκτιο για τοιχογραφίες και τεχνοτροπίες. Δεν θεωρώ πάντως, την ποσότητα των σχολίων ενδεικτική για την αξία του θέματος. Περισσότερο το περιεχόμενο  έχει σημασία. Πολλές φορές κι εγώ βλέπω πράγματα που μου αρέσουν αλλά δεν αφήνω κάποιο σχόλιο λόγο χρόνου ή γιατί με έχουν καλύψει οι προηγούμενοι και δεν έχω κάτι ουσιαστικό να πω.

7) Η ανάρτηση που με ξάφνιασε με την επιτυχία της:




  Αυτή η αγαπημένη ανάρτηση έγινε τον Μάιο, όταν οι φίλοι του blog ήταν ελάχιστοι. Τα σχόλια όμως ήταν αρκετά και πολύ όμορφα. Πραγματικά μου έκανε εντύπωση πως όλοι σχεδόν οι τότε φίλοι έγραψαν κάτι. Βέβαια συνετέλεσε και το μουτράκι της Αναστασίας που ως τσαχπίνικο και παιχνιδιάρικο δεν άφησε ασυγκίνητο κανέναν!!!

  Εδώ τελειώνει το παιχνίδι των αναρτήσεων. Όποιος συνεχίσει μετά από μένα καλό κουράγιο γιατί θέλει αρκετή ώρα και ψάξιμο. Τελικά νομίζω πως είχε ενδιαφέρον. Αν αντέξατε να τα δείτε και να τα διαβάσατε όλα  περιμένω την γνώμη σας...