Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

Τόπο στα νιάτα...ή τα νιάτα μας σε νέους τόπους...

  Ήταν ένα μικρό κοριτσάκι που το λέγανε Κατερίνα...κι εκτός από πολύ όμορφο ήταν και λίγο ζωηρό. Μια μέρα η μαμά της, της φόρεσε ένα πολύ όμορφο φουστάνι, της χτένισε τα μαλλάκια της και μαζί με τον μπαμπά βγήκαν στην πλατεία της πόλης τους να κάνουνε τη βόλτα τους. Τον καιρό εκείνο (ε όχι και πολύ παλιά...) κυκλοφορούσαν πλανόδιοι φωτογράφοι (βλέπε ''Μάκης'' σε πιο πρόσφατη έκδοση). Οι γονείς της, λοιπόν, θέλησαν να την βγάλουν μια φωτογραφία... 
  Η Κατερινούλα όμως ήταν αρνητική!  Βρε καλό μου, βρε χρυσό μου... τίποτα η μικρή μας ηρωίδα... Κάτσε βρε στο παγκάκι να σε βγάλει ο κύριος μια φωτογραφία... θα δεις και το πουλάκι (αυτό με το πουλάκι στις φωτογραφίσεις δεν ξέρω πως ξεκίνησε...), τίποτα το καλό μας το κορίτσι. Οι γονείς άρχισαν να απογοητεύονται... ώσπου ξαφνικά , εμφανίστηκε ένας κοπράκος...
  Η Κατερινούλα αγαπούσε πολύ τα σκυλάκια και ο μόνος τρόπος να κάτσει ήσυχη λίγα δευτερόλεπτα ήταν να της βάλουν δίπλα τον σκύλο. Έτσι κι έγινε...  Η μικρή δεν είχε μάτια παρά μόνο γι'αυτόν...ο φίλος μας όμως μοστράρισε στην κάμερα σαν μοντέλο κανονικό. 
  Αποτέλεσμα μια πολύ όμορφη φωτογραφία που τη βρήκα στο άλμπουμ της φίλης μου της Χρύσας (η περήφανη μαμά) και αμέσως τη λάτρεψα. Πήρα την άδεια απ'όλη την οικογένεια κι έφτιαξα αυτόν τον πίνακα:

Χρωματιστά μολύβια σε επιφάνεια claybord
  
  Πέρασαν τα χρόνια και η Κατερινούλα μεγάλωσε. Τώρα είναι μια ώριμη κοπέλα λίγο πριν κλείσει την τρίτη δεκαετία της ζωής της. Συνεχίζει και είναι μια κούκλα αλλά κι ένα ξεχωριστό κορίτσι με πολλά ταλέντα και δυνατότητες. Ψάχνει κι αυτή να βρει το δρόμο της, όπως όλοι οι νέοι στην χώρα μας, σε μια εποχή που όλα είναι εναντίον. 
  Μια γενιά που μεγάλωσε ''εύκολα'' για να βρει μπροστά της τις δυσκολίες... Ανάποδα ήρθαν σ'αυτήν την γενιά τα πράγματα και πολύ περισσότερο στις επόμενες. Παιδιά που υπερπροστατεύθηκαν, όχι πάντα από λάθος των γονιών, αλλά γιατί δεν υπήρχε λόγος για το αντίθετο. Πως να προετοιμάσεις ένα παιδί όταν όλα γύρω του είναι ρόδινα... πως να του εξηγήσεις και να το εμπεδώσει πως υπάρχει και η άλλη πλευρά; 
 Σίγουρα έγιναν υπερβολές και λάθη. Έμειναν πολλά στην άκρη για χάρη της κατανάλωσης και της ευκολίας. Υπάρχουν όμως και παιδιά, όπως η σημερινή μου μούσα, που και άποψη έχουν και ξέρουν τι τους γίνεται, στο βαθμό που οι εμπειρίες τους το επιτρέπουν. Όμως τα 'χουμε δεμένα χειροπόδαρα... δεν τους δίνουμε καν την ευκαιρία να μας αποδείξουν πως μπορούν. 
  Ψηφίσαμε πάλι με ''φόβο'', κοντόφθαλμα, τόσο που ανοίγουμε τα μάτια μας και βρίσκουν τα βλέφαρα στον τοίχο... Είμαι πολύ θυμωμένη με το αποτέλεσμα των εκλογών. Καταλαβαίνω πως δεν είναι εύκολο μετά από τόσα χρόνια δικομματισμού να γίνει η ανατροπή. Ξέρω πως είναι μεγάλη επιτυχία ένα τόσο μικρό κόμμα να κάνει τέτοιο κατοστάρι και να τερματίσει δεύτερο ξεπερνώντας ''τέρατα'' πολιτικά. Δεν πιστεύω επίσης, πως αυτό το κόμμα θα ήταν η σωτηρία μας, δεν τρέφω αυταπάτες....αλλά... ΠΑΛΙ ΑΥΤΟΥΣ;;;;; Τόσο μικρός και φοβισμένος είναι αυτός ο Έλληνας που παραμονές εκλογών πάει κι αδειάζει τα σούπερ μάρκετ για να 'χει γάλα και μακαρόνια μέχρι να φύγει το ''κακό''; 
  Τα παιδιά μας φεύγουν... κι εμείς απλά τα χαιρετάμε με  τάπερ γεμάτα... Κλαίμε, χτυπιόμαστε αλλά γεμίζουμε τα έδρανα της βουλής με κλέφτες και ψευτοπαλληκαράδες.
  Απογοητεύτηκα... αυτό είναι όλο. Ελπίζω πως όσο περνούν τα χρόνια κάποια απ'αυτά θα τα ξεπεράσουμε.
  Να κλείσω στέλνοντας τις ευχές μου στην Κατερινούλα και σ'όλα τα νέα παιδιά, να μπορέσουν να μας ''βάλουν στην άκρη'' κάποια στιγμή και να πάρουν τη σκυτάλη αλλάζοντας δρόμο...όχι πίσω από μας...μακριά. Να 'σαι καλά κορίτσι γλυκό... τα όνειρά σου να σου δώσουν φτερά και να ταξιδέψεις... να περιπλανηθείς, να γνωρίσεις, να νιώσεις, ν'αγαπήσεις... κι όσα δεν μπορέσεις να φτάσεις να ξέρεις πως δεν τα χρειαζόσουν. 

Υ.Γ. (Για τους γονείς) Χαίρομαι πραγματικά που σας έχω γνωρίσει και  να ξέρετε πως σας ένιωσα δικούς μου ανθρώπους από την αρχή. Να τα χαίρεστε και τα δυο σας τα καμάρια... και να ξέρετε πως ίσως αγωνιούμε περισσότερο απ΄όσο πρέπει για τα παιδιά μας... ας τους δείξουμε εμπιστοσύνη... ξέρουν και μπορούν πολλά περισσότερα απ'όσα νομίζουμε...



Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Μάθημα: Σκίαση 2ο μέρος

  Νομίζω πως πέρασε καιρός από το προηγούμενο μάθημα. Λίγο το πιεσμένο πρόγραμμα το δικό μου, λίγο που σας έπεσε βαριά, απ' ό,τι κατάλαβα, η προοπτική... μας πήραν οι μέρες.
  Η προοπτική για όποιον θέλει να ασχοληθεί με την ζωγραφική είναι σημαντικό κεφάλαιο κι όσο κι αν φαίνεται κουραστική και πολύπλοκη, στην πραγματικότητα είναι απλή κι αν την κατανοήσεις σου λύνονται πολλά προβλήματα στο σχεδιασμό. Θα επανέλθω στο θέμα κάποια άλλη στιγμή για να το ολοκληρώσω... είπα να μη σας κουράσω με τις πρώτες κιόλας ζέστες...κι εν αναμονή των εκλογών (σκούρα τα πράγματα). 
  Σήμερα λοιπόν θα ασχοληθούμε πάλι με την σκίαση. Την προηγούμενη φορά σας μίλησα για το πως σκιάζουμε γεωμετρικά στερεά. Κάθε αντικείμενο που θέλουμε να ζωγραφίσουμε μοιάζει με ένα ή περισσότερα απ'αυτά. Θα σας δείξω μερικά τέτοια αντικείμενα που εύκολα μπορούμε να παρομοιάσουμε με τ'αντίστοιχα στερεά. Την σκίαση την έκανα με μολύβι, για τα οποία σας έχω μιλήσει εδώ. Εσείς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε χρωματιστά μολύβια, παστέλ, κάρβουνα, ό,τι σας αρέσει. 

Ας αρχίσουμε με ένα μήλο


  Ένα μήλο μοιάζει με σφαίρα...έχει βέβαια κάποιες μικρές διαφορές αλλά οι βασικές του σκιές θα ακολουθήσουν αυτές της σφαίρας.


Ένα χαρτόκουτο:

  Εδώ βλέπουμε καθαρά έναν κύβο ή ένα ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο. Κάθε πλευρά ένας διαφορετικός τόνος. 

Ένα δοχείο...δεν ξέρω ακριβώς τη χρησιμότητά του...πείτε από βερνίκι...

  Εδώ έχουμε δύο κυλίνδρους, το κυρίως δοχείο και το πώμα...Μόνο που το ένα είναι πιο σκουρόχρωμο.

Τέλος μία γλάστρα...με λουλούδι, ξερή δεν μου άρεσε:

  Μια γλάστρα, λοιπόν, μοιάζει με κώνο... όσο για το φυτό...αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη.

  Εκτός βέβαια από το σχήμα που καθορίζει τις σκιές ενός αντικειμένου, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες...όπως το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένο ή το χρώμα του. Αυτά όμως θα τα δούμε άλλη φορά... 
  Μια καλή εξάσκηση είναι να βρίσκετε αντικείμενα από το περιβάλλον σας και να προσπαθείτε να τα αναλύσετε σε επιμέρους γεωμετρικά στερεά...Υπάρχουν πολύ πιο πολύπλοκα πράγματα γύρω μας...εγώ σας έδωσα απλά παραδείγματα...ψάξτε για τα πιο σύνθετα...

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

ARCOBALENO DI COLORI

  Σας είχα πει πριν λίγο καιρό πως θα συμμετέχω σε μια έκθεση στην Ιταλία και συγκεκριμένα στην πόλη Barletta. Η έκθεση με τίτλο ''ARCOBALENO DI COLORI''ανοίγει αύριο 7/6 και θα διαρκέσει έως τις 15/6. Πρόκειται για διεθνή έκθεση που έχει μακρά ιστορία στην πόλη και φέτος θα γίνει στην Γκαλερί του Θεάτρου Curci.
  Η Barletta είναι μια μικρή πόλη στα νότια κι ανατολικά της χώρας, λίγο πιο βόρεια από το λιμάνι του Bari. Ένα ταξιδάκι με αφορμή τα εγκαίνια θα ήταν όνειρο...και τέτοιο θα μείνει... δυστυχώς! Έχω όμως απεσταλμένο!!! Μια καλή μου φίλη ζωγράφος που συμμετέχει κι εκείνη και είναι ήδη στην Ιταλία από τα μέσα Μαΐου , θα είναι το Σ/Κ εκεί για να δει από κοντά την έκθεση αλλά και τα έργα μας. Ελπίζω να μου στείλει αρκετές φωτογραφίες για να πάρουμε όλοι μια γεύση. Τα έργα που έστειλα είναι δύο και ήδη οι περισσότεροι τα γνωρίζετε:

''Scherzi di luce in verde'' (παιχνίδια του φωτός σε πράσινο)
Χρωματιστά μολύβια σε επιφάνεια claybord 51x41


''Magia in bianco'' ( Μαγεία σε Λευκό)
Χρωματιστά μολύβια σε επιφάνεια claybord 36x28

  Με την ευκαιρία να σας μιλήσω λίγο για το θέμα των εκθέσεων και των διαγωνισμών εντός κι εκτός συνόρων. Δεν είναι δύσκολο να συμμετέχεις σε μία τέτοια έκθεση. Συνήθως πληρώνοντας μια συμμετοχή μπορείς. Στους καθαρά διαγωνισμούς δεν υπάρχει κόστος συμμετοχής. Στις περισσότερες κάνουν επιλογή, οπότε στέλνεις μία φωτογραφία του-των έργων και τα εγκρίνουν ή τα απορρίπτουν. Και πάλι τα κριτήρια δεν είναι πάντα αντικειμενικά. Δεν το αναλύω περισσότερο, νομίζω πως καταλαβαίνετε.   Προσπαθώ να συμμετέχω σε κάποιες διοργανώσεις που πιστεύω πως είναι καλές. Και δεν εννοώ μόνο το επίπεδο των έργων αλλά και στο σύνολό τους. 
  Πειραματίζομαι κι εγώ και ψάχνω ποιο είναι το καλύτερο για τη δουλειά μου. Είναι φυσικό να κάνω και λάθος επιλογές και να χάνω τον χρόνο μου και τα χρήματά μου, κάποιες φορές, άσκοπα αλλά αν δεν δοκιμάσεις και δεν πάθεις, πως θα μάθεις; Στην Ιταλία είναι πρώτη φορά που συμμετέχω κι έχει ενδιαφέρον για μένα να δω πως κινούνται εκεί τα πράγματα. Θα σας ενημερώσω όταν κι εφόσον καταλάβω κι εγώ...

Υ.Γ. Ευχαριστώ την Χαρά μου που με βοήθησε και να βρω αλλά και να συντάξω στην Ιταλική γλώσσα τους τίτλους των έργων... διότι εγώ από Ιταλικά...τίποτα... Μιλάω όλες τις άλλες γλώσσες εκτός από αυτήν...χαχα!!!