Τετάρτη, 27 Ιουλίου 2011

Good News!

  Μια ζεστό μια κρύο, λέει ο λαός μας, κι έτσι συμβαίνει τις τελευταίες ημέρες όσον αφορά στα επαγγελματικά μου! Εχθές έλαβα ένα e-mail από την ένωση ζωγράφων με χρωματιστά μολύβια της Αγγλίας ( UKCPS ), με το οποίο με ενημέρωναν πως εγκρίθηκαν και τα δύο έργα μου για να συμμετέχουν στην ετήσια διεθνή έκθεσή τους, στο Λονδίνο, που θα διαρκέσει από  19 Σεπτεμβρίου έως  1 Οκτωβρίου. 
  Σε καμία περίπτωση αυτό δεν αποτελεί διάκριση, απλά γίνεται μία πρώτη αξιολόγηση ώστε τα έργα που θα εκτεθούν να πληρούν τις προδιαγραφές και να μπορούν να σταθούν σε μία τέτοια έκθεση. Δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας αλλά επειδή παίρνω μέρος πρώτη φορά κι επειδή δεν ζωγράφισα σε χαρτί, όπως συνηθίζεται, αλλά σε ειδικές επιφάνειες ( έχω παλαιότερη ανάρτηση εδώ ), όπως και να'χει μια αγωνία την είχα! 
  Τώρα η αγωνία είναι άλλη. Να μπορέσουν οι πίνακες να φθάσουν με ασφάλεια στην Αγγλία! Θα εμπιστευθώ τα ΕΛ.ΤΑ (!!!). Εντάξει μην τρομάζετε, έχουν βελτιωθεί πολύ! Έχω διαπιστώσει πως στο εξωτερικό εμπιστεύονται πολύ τις αντίστοιχες υπηρεσίες τους κι όχι τις ιδιωτικές, οπότε πρέπει να λάβω υπόψιν πως το δέμα μου θα πρέπει να είναι ασφαλές και μετά την αναχώρησή του από την Ελλάδα.
   Ο ένας πίνακας είναι προσωπογραφία. Το μοντέλο, μια παλιά μου μαθήτρια (τώρα είναι φοιτήτρια, σπουδάζει φωτογραφία), η Ειρήνη. Η Ειρήνη εκτός από πολύ καλό παιδί και κούκλα, έχει καταγωγή από την Ανάφη και τα χαρακτηριστικά της είναι καθαρά μεσογειακά. Όταν θα δείτε την προσωπογραφία θα με δικαιώσετε για την επιλογή. Ο δεύτερος πίνακας είναι νεκρή φύση με θέμα το ρόδι. Και πάλι θέματα που να θυμίζουν Ελλάδα. Ό,τι και να κάνουμε η Ελλάδα είναι μέσα μας! Εικόνα δεν έχω να σας δείξω. Τους πίνακες θα τους δούμε το φθινόπωρο κι αν έρθει κάποια διάκριση, θα το γιορτάσουμε δεόντως, αν όχι, όπως έχουμε πει θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε. Όταν είσαι αδρανής πρέπει να ανησυχείς, όταν συμμετέχεις δεν μπορείς παρά να είσαι δημιουργικός...

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Το ταξίδι τελείωσε...η ελίτσα επιστρέφει.

  Σήμερα ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού του καταστήματος ''Ken Bromley''. Δυστυχώς η δική μου ζωγραφιά δεν προκρίθηκε κι έτσι δεν θα είναι στη λίστα για την ψηφοφορία του κοινού. Αν θυμάστε είχα στείλει το θέμα με το ελαιόλαδο και την ελιά. Σύμφωνα με τους διοργανωτές, η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη, φανταστείτε πως μόνο αυτά που προκρίθηκαν είναι 101 έργα!!! Υπάρχουν πραγματικά κάποιες εξαιρετικές ζωγραφιές ανάμεσά τους που αξίζει τον κόπο  να επισκεφθείτε τη σελίδα για να τις θαυμάσετε και , γιατί όχι, να ψηφίσετε τις αγαπημένες σας. Μπορείτε να επιλέξετε 3 έργα με σειρά προτίμησης. Πηγαίνετε εδώ. Εγώ το έκανα ήδη αλλά δεν θα σας πω τι ψήφισα για να μην σας επηρεάσω! 
  Σας ευχαριστώ όλους που, με τα καλά σας λόγια και τις ευχές σας, με στηρίζετε σ'όλες μου αυτές τις προσπάθειες και να ξέρετε πως, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, είναι πολύ όμορφη εμπειρία η συμμετοχή σε τέτοιες διοργανώσεις, γι'αυτό θα σας απασχολώ συχνά με παρόμοια θέματα. Θυμηθείτε την ελίτσα μου που ταξίδεψε και γύρισε, άδεια από βραβεία, αλλά γεμάτη εμπειρίες:   





Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Διαγωνισμός εικονογράφησης

  Ημέρα γενεθλίων σήμερα για μένα κι έλαβα ένα πολύ ευχάριστο δώρο από το διαγωνισμό εικονογράφησης διηγήματος που διοργάνωσε το Artspot. Η συμμετοχή μου επιλέχθηκε για την εικονογράφηση του ηλεκτρονικού βιβλίου με τα διηγήματα. Τα διηγήματα για τα οποία έπρεπε να στείλουμε τα θέματά μας ήταν έξι και μπορείτε να τα δείτε  εδώ. Είναι  εκπληκτικά και πραγματικά εντυπωσιάστηκα όταν είδα το επίπεδο όλων. 
  Στο διαγωνισμό για την εικονογράφηση μπορούσαμε να συμμετέχουμε με ένα θέμα για κάθε διήγημα, ή για κάποια από αυτά. Λόγω έλλειψης χρόνου (είδα την ανάρτηση του διαγωνισμού δύο εβδομάδες πριν λήξει!), δεν μπόρεσα παρά να συμμετέχω με ένα μόνο έργο . Έπρεπε να διαλέξω, λοιπόν, ένα από τα έξι διηγήματα και ομολογώ πως δυσκολεύτηκα πολύ. Δεν είχα παρά να  αποφασίσω κι επέλεξα το ΄΄Ταγκό νοτούρνο΄΄ που έγραψε ένα νέο κορίτσι από την Αθήνα, η Έλενα Κοτσίφη. Αξίζει να το διαβάσετε όπως και τα υπόλοιπα.
   Η συμμετοχή για την εικονογράφηση δεν ήταν βέβαια ιδιαίτερα μεγάλη αλλά πιστεύω πως η ομάδα αυτή θα μεγαλώσει πολύ στο μέλλον και του χρόνου θα βοηθήσουμε όλοι ώστε να μην προλαβαίνουν να λαμβάνουν συμμετοχές. Είμαι πολύ χαρούμενη που κέρδισα αλλά περισσότερο που συμμετείχα και υπόσχομαι την επόμενη φορά να είμαι πιο οργανωμένη και να στείλω περισσότερα έργα. 
  Τα έργα που κέρδισαν (έξι στο σύνολο, ένα για κάθε διήγημα) καθώς κι όλες τις συμμετοχές μπορείτε να τις δείτε στο art.mag. Όταν εκδοθεί το ηλεκτρονικό βιβλίο θα σας ενημερώσω για να το επισκεφθείτε. Ευχαριστώ πολύ τους διοργανωτές και όλους εσάς για τις ευχές που μου δίνετε τόσο καιρό για όλες μου τις δραστηριότητες. Από δευτέρα περιμένω κι άλλα αποτελέσματα (θα είμαι σε διακοπές επιτέλους και θα σας ενημερώσω από 'κει). Αυτή είναι η ζωγραφιά μου:



  Και κάποιες λεπτομέρειες για το έργο. Είναι ζωγραφισμένο με χρωματιστά μολύβια επάνω σε χαρτί bristol. 

Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2011

Τι ώρα είναι Παπαστρούμφ;

  Δεν θα πω για τη ζέστη γιατί είναι καλοκαίρι κι αν έκανε κρύο θα είχαμε θέμα. Ούτε για την επικαιρότητα θα πω κάτι, γιατί νοητά είμαι σε διακοπές και σε λίγε ημέρες θα είμαι και πραγματικά. Έχω ένα σωρό εκκρεμότητες μέχρι να φύγω και όπως συνήθως σου βγαίνουν άλλες τόσες, συν τις αναποδιές μέχρι τελευταία στιγμή. Προσπαθώ να ετοιμάσω τα δύο έργα που θα στείλω στην έκθεση στην Αγγλία για τα οποία περιμένω έγκριση μέχρι τέλος του μήνα, αλλά όταν θα μου απαντήσουν εγώ μάλλον δεν θα είμαι εδώ. Οπότε πρέπει να τα κορνιζάρω, να τα αμπαλάρω και να τα έχω έτοιμα εκ των προτέρων ώστε, αν μου που το ok, να μπορέσει κάποιος να τα στείλει. Αν η απάντηση είναι αρνητική θα μου μείνει η χαρά κι ο κόπος. Δεν σας τα έχω δείξει ακόμη γιατί δεν ξέρω αν επιτρέπεται. Μάλλον θα περιμένω την έναρξη της έκθεσης. Είναι πρώτη φορά και δεν θέλω να έχω κάποιο θέμα. Ελπίζω πως θα έχω ίντερνετ στις διακοπές ,έστω και σε περιορισμένη χρήση, για να σας πω τα αποτελέσματα και γι'αυτό και για τους άλλους διαγωνισμούς.
  Τώρα όμως έχω ετοιμάσει το δεύτερο ρολογάκι που χρωστούσα. Αυτό έχει εντελώς διαφορετικό θέμα από το προηγούμενο. Είναι ένα παιδικό ρολόι! Θυμάστε, όσοι είστε πιο παλιοί φίλοι, το παιδικό δωμάτιο με το στρουμφοχωριό; Είχα τάξει στα παιδιά , τα οποία παντρεύτηκαν πριν δύο βδομάδες περίπου (να τους στείλω τις ευχές μου και διαδικτυακά- γιατί προσωπικά τις έδωσα στο γάμο- να έρθει γρήγορα ο πρώτος κάτοικος για το δωμάτιο! ) κι ένα ρολογάκι για να συμπληρώσει το παιδικό . Στο δωμάτιο αυτό είχα φτιάξει κι ένα ξύλινο κρεβάτι ζωγραφιστό. Τώρα έρχεται και το ρολόι και κλείνει ο κύκλος με τα στρουμφάκια (εκτός κι αν πεταχτεί κανένα και στο διάδρομο ή στη σκάλα, ποιος ξέρει, δεν είναι να τα εμπιστεύεσαι! Δείτε ξανά και το δωμάτιο για να το θυμηθούμε:














Κυριακή, 17 Ιουλίου 2011

Μια φιλία, ένα ρολόι κι ένα Tango

  Εδώ και πολύ καιρό χρωστάω κάποια ρολογάκια που όλο ανέβαλα λόγω των διαγωνισμών που έτρεχαν κι έπρεπε να είμαι εμπρόθεσμη. Την Παρασκευή θα σας έχω νέα για έναν διαγωνισμό εικονογράφησης που έγινε από το http://www.artspot.gr/ και που συμμετέχω με ένα έργο (δυστυχώς δεν πρόλαβα να κάνω περισσότερα). 
  Το ''Artspot'' είναι μια κοινότητα τέχνης και για όποιον ενδιαφέρεται μπορεί να μεταβεί στη σελίδα και να κάνει εγγραφή. Όλο γκρινιάζω για την Ελλάδα και να που υπάρχει φως και κάτι γίνεται. Μπράβο στους ιδρυτές και στην προσπάθειά τους. Επειδή όμως κι εγώ πρόσφατα το ανακάλυψα δεν είχα το χρόνο να προετοιμαστώ όπως θα ήθελα. Κάθε χρόνο διοργανώνουν έναν διαγωνισμό διηγήματος ( ο φετινός τρέχει τώρα και επειδή βλέπω πως πολλοί από εσάς έχετε λογοτεχνικό ταλέντο ανατρέξτε στη σελίδα που σας έδωσα να δείτε λεπτομέρειες) όπου τα έργα που θα διακριθούν θα εκδοθούν ηλεκτρονικά σε ένα βιβλίο.
  Τα περσινά έχουν ανακοινωθεί και ακολούθησε ένας δεύτερος διαγωνισμός για την εικονογράφηση του βιβλίου, τα αποτελέσματα του οποίου θα ανακοινωθούν την Παρασκευή 22/7 (συμπτωματικά έχω τα γενέθλιά μου εκείνη την ημέρα! Τυχαίο; Εντελώς!). Στις 25/7 περιμένω και την ελίτσα. Θα δούμε τι θα γίνει σύντομα.
   Πάμε τώρα στα ρολογάκια. Θα σας δείξω τώρα το πρώτο και με την ευκαιρία θα δείτε και μια δουλειά που έκανα πριν 5-6 χρόνια περίπου.  Πρόκειται για τη διακόσμηση μιας σχολής χορού. Όχι μιας τυχαίας σχολής...αλλά για τη σχολή της (εδώ και δύο δεκαετίες!!!) φίλης και νυν κουμπάρας μου, της Άντζελας Σμαραγδάκη. Θα μπορούσα να σας γράψω βιβλίο για το συγκεκριμένο άτομο αλλά θα αρκεστώ να πω πως είναι η χαρά της ζωής, με ανεξάντλητο χιούμορ , δεν γκρινιάζει ποτέ κι έχει ένα μοναδικό τρόπο να σε κάνει να βλέπεις τα προβλήματά σου μικροσκοπικά. Αν δεν ήταν χορεύτρια θα μπορούσε να είναι ψυχολόγος, αν και νομίζω πως είναι για πολλούς.  Θα σας αποκαλύψω και το ελάττωμά της όμως! Έχει τσακωθεί με τα ρολόγια από τη μέρα που γεννήθηκε! Έτσι ό,τι σε ρολόι βρεθεί κοντά της καλό θα της κάνει...(πλάκα κάνω Αντζελίνα μου...ξέρω πως όταν πρέπει είσαι Αγγλίδα!!!). 
  Η σχολή της λέγεται STEP BY STEP και βρίσκεται στο Μοσχάτο (όσοι αγαπάτε το χορό θα βρείτε μια ξεχωριστή παρέα και ανθρώπους που εκτός από πείρα έχουν και πολλή διάθεση) . Όπως θα δείτε στη φωτογραφία  έχω ζωγραφίσει τεράστια πανό γύρω-γύρω από τη σχολή (είναι κι άλλα στο πλάι αλλά δεν τα έχω σε φωτό) που καλύπτουν την τζαμαρία. Ζωγράφισα με μελάνι εκτύπωσης(!!!) πάνω σε κανονικό μουσαμά (αυτόν που βάζουν στα φορτηγά!) κι αυτό για να μη ξεθωριάζουν με τον ήλιο κι επειδή δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο σε διαστάσεις . Δυσκολεύτηκα λίγο γιατί δούλευα με μάσκα (το μελάνι εκτύπωσης είναι ό,τι πρέπει για να πεθάνεις μέσω της εισπνοής!), αλλά τώρα είναι μια χαρά κι αυτά κι εγώ. Μετά από κάποιους μήνες που μου έχει ζητήσει ένα ρολόι για τη σχολή (γιατί στη σχολή έχουμε πρόγραμμα, όλα κι όλα!) , το ετοίμασα επιτέλους. Το βλέπετε πριν κι από την ίδια! Αργότερα θα σας δείξω και το άλλο:



Κι αυτή είναι η σχολή μας...




Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Έχω και ρόδες...

  Ας αφήσουμε τους καμβάδες και τα χαρτιά κι ας δούμε πως η ζωγραφική μπορεί να μεταμορφώσει ένα χρηστικό αντικείμενο. Η ζωγραφική σε έπιπλα είναι παλιά ιστορία και βέβαια επειδή η μόδα γυρίζει βλέπουμε και πάλι στις βιτρίνες των καταστημάτων έπιπλα με ζωγραφιές και πατίνες όπως παλαιότερα. Ίσως με άλλο ύφος, πιο μοντέρνα μοτίβα και λιγότερο φορτωμένα από παλιά. 
  Εμείς οι ζωγράφοι όταν αποφασίσουμε να βγούμε από τους καμβάδες μας, συχνά παρασυρόμαστε και πολλές φορές κινδυνεύουμε να ξεφύγουμε και να γεμίσουμε τον κόσμο ζωγραφιές. Καμιά φορά αυτό έχει  όμορφα αποτελέσματα και κάποιες φορές όχι. Καλό είναι να υπάρχει μέτρο όπως σε όλα τα πράγματα. 
  Αυτή ήταν η εισαγωγή για να σας δείξω πως μεταμόρφωσα ένα παλιό βοηθητικό τραπεζάκι το οποίο είχε πάρει το δρόμο προς τη χωματερή  και του έσωσα τη ζωή! Όχι δεν έχω βγει ακόμη να μαζεύω από τους κάδους αντικείμενα (αυτό όταν έρθουν δυσκολότερες μέρες...). Το πρόλαβα στα σκαλιά των ιδιοκτητών του, λίγα λεπτά πριν την οριστική απομάκρυνση. Η διαδικασία γνωστή. Το ανέβασα στο εργαστήριο και με γυαλόχαρτο το έτριψα να φύγει όσο γίνεται το παλιό λούστρο. Αυτή είναι η αρχική του μορφή μετά το τρίψιμο: 




  Μετά πήρα τα ακρυλικά μου χρώματα και το  έβαψα. Χρησιμοποίησα λευκό, εκρού και ώχρα. Δεν έβαψα ενιαίο το χρώμα αλλά έκανα κάτι σαν πατίνα. Στο τέλος επηρεασμένη από το διαγωνισμό, ζωγράφισα κλαράκια ελιάς! Στη συνέχεια πέρασα λούστρο για να μπορεί να είναι χρηστικό. 
  Αυτό είναι το αποτέλεσμα και τώρα το τραπεζάκι θα πάρει μια θέση στο μπαλκόνι γιατί καθώς έχει και ρόδες (!!!), είναι πολύ εύκολο να το τοποθετείς όπου σε βολεύει και να πίνεις τον καφέ σου ή το ποτάκι σου:








  Θα σας αποκαλύψω κι ένα μυστικό για το λούστρο! 
  Υπάρχουν, ως γνωστόν, δύο είδη λούστρου, ένα με  διαλύτη το νέφτι κι αυτό με διαλύτη το νερό. Το πρώτο είναι πολύ πιο σκληρό κι ανθεκτικό και απαραίτητο όταν λουστράρουμε έπιπλα και γενικώς επιφάνειες που είναι χρηστικές και θέλουμε αντοχή. Όμως όσο ματ κι αν είναι αυτό το λούστρο, το αποτέλεσμά του αφήνει μια μικρή γυαλάδα που  εμένα συνήθως δεν μου αρέσει. 
  Τι κάνω; Περνάω την επιφάνεια δύο χέρια με το λούστρο νεφτιού και μετά περνάω ένα χέρι (ή και δύο αν χρειαστεί) με λούστρο νερού ματ το οποίο έχει τελείως ματ αποτέλεσμα! Έτσι έχω και αντοχή και απουσία γυαλάδας!



Τρίτη, 5 Ιουλίου 2011

Η ελιά μας, ταξιδεύει!

  Σήμερα θα σας δείξω τη συμμετοχή μου σ΄ ένα διαγωνισμό. Δεν είναι για την Ελλάδα αλλά για  την Αγγλία. Το κατάστημα ''Ken Bromley Art Supplies'' είναι εξειδικευμένο σε είδη ζωγραφικής. Κάθε χρόνο διοργανώνει ένα διαγωνισμό ζωγραφικής για το εξώφυλλο του ετήσιου καταλόγου του. 
  Θα μου πείτε τι σχέση έχω εγώ με την Αγγλία; Έχουμε ξαναπεί πως λίγα πράγματα μπορείς να κάνεις στη χώρα μας σε ό,τι έχει να κάνει με τις τέχνες. Στην Αγγλία υπάρχει μία ένωση, όπως θα τη λέγαμε εδώ, για  τους ζωγράφους που χρησιμοποιούν χρωματιστά μολύβια  ( UKCPS είναι η ονομασία της ). Για όποιον θέλει υπάρχει ο σύνδεσμος στη δεξιά μπάρα του blog μου. Εδώ και λίγο καιρό είμαι μέλος ( αν το επισκεφθείτε θα βρείτε τη σελίδα μου στο Member's Gallery ), αφού στην Ελλάδα δεν έχουμε κάτι αντίστοιχο. Τέτοιες κοινότητες αποκλειστικά για χρωματιστά μολύβια,  εκτός από την Αγγλία, υπάρχουν στην Αμερική, στον Καναδά, στην Αυστραλία, στην Ιαπωνία και πρόσφατα στη Δανία. Εκτενέστερα για το θέμα θα μιλήσουμε σε άλλη ανάρτηση καθώς το Σεπτέμβριο είναι η ετήσια διεθνής έκθεση που διοργανώνει και στην οποία έχω στείλει δύο έργα μου προς έγκριση για να συμμετέχουν, τα οποία δεν μπορώ ακόμη να αναρτήσω. Εάν τα νέα είναι καλά θα σας ενημερώσω. 
  Επειδή, λοιπόν, είμαι μέλος σ' αυτή την ένωση, ενημερώνομαι για κάθε τι  που προκύπτει. Έτσι έμαθα για το διαγωνισμό του καταστήματος που προανέφερα. Έστειλα ένα θέμα εντελώς Ελληνικό που δεν ξέρω πόσο θα τους ενδιαφέρει. Μου άρεσε η ιδέα να συμμετέχω με κάτι που να υπενθυμίζει τα καλά μας σ' αυτούς τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Τι καλύτερο από τα πλούτη της Ελληνικής γης. Ελαιόλαδο κι ελιά! Ονόμασα το έργο μου '' Olive oil is life''.
  Στις 25 Ιουλίου θα ανακοινωθούν τρεις επιλογές οι οποίες μετά θα ψηφιστούν από το κοινό. Η συμμετοχή και μόνο μου αρκεί. Καταλαβαίνω πως για το εξώφυλλο ενός Αγγλικού περιοδικού, το θέμα μου μπορεί να φαντάζει παράταιρο. Θα δείξει. Το έργο είναι ζωγραφισμένο με χρωματιστά μολύβια πάνω σε χαρτί: