Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2016

Με παρέσυρε το ρέμα

  Αυτή τη χρονιά (να μη τα ξαναλέμε, εγώ χρονιά εννοώ την σχολική και δεν μπορώ να το αλλάξω με τίποτα αυτό) νιώθω πως με παρέσυρε ένας χείμαρρος. Εδώ να κρατηθώ, εκεί να πιαστώ, η ορμή του νερού με νικούσε συνεχώς κι όλο παραδερνόμουν (κι ακόμη συνεχίζω) από δω κι από κει, χωρίς ανάσες, παρά μόνο τις ελάχιστες για να επιβιώσω. Ο λόγος; Ο άτιμος ο ρυθμός, ο ρυθμός της καθημερινότητας κι όλων όσων πρέπει να γίνονται χωρίς να σου αφήσουν χρόνο ούτε καν να σκεφτείς. Κι εγώ είμαι άνθρωπος σκεπτόμενος, θέλω την ώρα μου να βάλω κάτω τα πράγματα να τα μελετήσω. Καταπιέζομαι να λειτουργώ σε τέτοιες ταχύτητες αλλά για φέτος πήγε η σκέψη περίπατο κι όλα γίνονταν αστραπιαία. 
  Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι και να σας πω την αλήθεια, καθόλου δυσάρεστοι οι περισσότεροι. Ίσα ίσα που  όλα όσα έκανα κι ακόμη κάνω, μου δίνουν πολύ μεγάλη χαρά...μόνο που θα χρειαζόμουν καμιά δεκαριά ώρες να μεγαλώσει η μέρα... χαχαχα. Μ'έναν πρωτοετή... στο δημοτικό, δεν θέλεις τίποτε άλλο για να γεμίσει η μέρα σου. Όμως τώρα αποφοιτήσαμε και θα ησυχάσουμε για λίγο καιρό... φτάνει πια η γνώση, μάθαμε ένα βουνό πράγματα, του χρόνου πάλι! 
   Ήταν ένα διάστημα απίστευτα γεμάτο με όλα τα του σχολείου, με μαθήματα και σεμινάρια, με εκθέσεις, με ταξίδια, με θεματάκια υγείας...όχι σοβαρά αλλά της ταλαιπωρίας  κι άλλα δικών μου ανθρώπων πιο σημαντικά, με απρόοπτα και πόσα άλλα αμέτρητα που κουράζομαι μόνο που τα σκέφτομαι. Η αλήθεια είναι πως δεν έκανα όλα όσα ήθελα και μου έλειψαν πράγματα αλλά και πάλι ευχαριστημένη είμαι. 
    Κι αυτό το διάστημα της τρελής πορείας ήρθε κι έκλεισε με πολύ ευχάριστα νέα για μένα, κάτι σαν δώρο για τον κόπο μου, θα έλεγε κανείς.

Το έργο μου ''contrasts'' στο CP Treasures - Volume IV

   Πριν λίγες ημέρες ενημερώθηκα πως για δεύτερη φορά θα συμπεριλαμβάνομαι στο Αμερικάνικο βιβλίο  ''CP Treasures - Volume IV'' που εκδίδει η Ann Kullberg και στο οποίο παρουσιάζονται έργα καλλιτεχνών με χρωματιστά μολύβια απ'όλο τον κόσμο. Επιλέχθηκαν 120 έργα ανάμεσα σε 827 που συμμετείχαν. Το βιβλίο μπορείτε να το δείτε εδώ και γιατί όχι, να το παραγγείλετε, εάν θέλετε. Είναι μια πολύ όμορφη έκδοση και θα δείτε δουλειές που πραγματικά θα σας εντυπωσιάσουν.




   Είναι όμορφο να γίνεται αποδεκτή η δουλειά σου αλλά και όταν δεν συμβαίνει πάλι μένει η χαρά της προσπάθειας και πεισμώνεις για την επόμενη φορά. 
    Όλα αυτά, οι εκθέσεις, οι διαγωνισμοί, τα βραβεία, δεν είναι πως έχουν τόση μεγάλη αξία και σπουδαιότητα, είναι όμως ένα όμορφο ''παιχνίδι'' θα το έλεγα ή ταξίδι, αν θέλετε, που σου δίνει βασικά κίνητρο αλλά ταυτόχρονα σου κάνει και πιο ''πικάντικη'' την καθημερινότητα.  

  Κλείνοντας να ενημερώσω όσους ενδιαφέρονται πως θα κάνω ένα τελευταίο ολιγόωρο σεμινάριο πριν τις καλοκαιρινές διακοπές, την Κυριακή 26 Ιουνίου, στην Αθήνα. Το θέμα του έχει αρκετό ενδιαφέρον καθώς θα ζωγραφίσουμε με λευκό μολύβι σε μαύρο φόντο. Είναι μια ιδιαίτερη εμπειρία καθώς αντί να ζωγραφίζεις τις σκιές, ζωγραφίζεις το φως! 




   Είναι όμορφο να γεμίζουν οι μέρες σου με πράγματα που αγαπάς, όσο κι αν κουράζεσαι κι αυτό το λέω με την σιγουριά του ανθρώπου που έχει κουραστεί πολύ στο παρελθόν, κάνοντας πράγματα που δεν αγαπά. Η διαφορά είναι χαοτική, θα το ξέρετε άλλωστε!