Τρίτη, 24 Φεβρουαρίου 2015

Και οι 16 είναι υπέροχες!

  Τούτη εδώ η ανάρτηση αφορά μια έκθεση, λίγο διαφορετική από τις άλλες που συνήθως σας ανακοινώνω. Η ιδέα καρφώθηκε στο κεφάλι μου από πέρυσι. Μια που μου'ρθε η φώτιση και μια που το ανακοίνωσα στους ενδιαφερομένους. Το λέω αμέσως για να μη το μετανιώσω...χαχα. Έτσι έχω κάνει τα περισσότερα πράγματα στην καλλιτεχνική μου πορεία. Έτσι είχα κάνει και με τον πίνακα της βροχής... ίσως κάποιοι θυμάστε... τον ξεκίνησα χωρίς να ξέρω αν μπορώ να φτιάξω αυτό που ήθελα και με τις πρώτες μολυβιές το δημοσίευσα για να δεσμευτώ πως θα το ολοκληρώσω. Πήρα βέβαια το ρίσκο να μη τα καταφέρω, όχι πως θα με χαλούσε, το άντεχα. Έχω προσέξει πως έχω αντοχές αρκετές και μάλλον το 'χουν δει και οι γύρω μου... αχαχα. 
  Θα γυρίσω στο θέμα μας γιατί θα το χάσω, ξέφυγα ήδη αρκετά. Άναψε, λοιπόν, η λάμπα πάνω από το κεφάλι μου και τι έδειξε; Έκθεση μαθητών!!! Ουαου... για να ΄μαστε και στην επικαιρότητα (γύρω γύρω την φέρνω αλλά όχι δεν θα εμπλακώ ακόμη... αρκετοί ειδήμονες έχουν εμφανιστεί, ας μην προστεθώ κι εγώ, θα'ρθει η ώρα). Δεν είχα προλάβει να σκεφτώ λεπτομέρειες αλλά έδειξαν τόσο ενθουσιασμό όλες από την πρώτη στιγμή που δεν θα τους το χάλαγα για τίποτα. Θα'βρισκα και χώρο και χρόνο και ό,τι άλλο χρειαζόταν. Λειτούργησε τόσο θετικά στην εξέλιξή τους που με ξάφνιασαν. Ήταν ένα επιπλέον κίνητρο για να δουλέψουν. Τα μολύβια πήραν φωτιά κι έκαναν θαύματα. 
  Πέρασαν οι μήνες, βρέθηκε ο χώρος και το ραντεβού ορίστηκε για τις 28 Φλεβάρη. Οι συμμετοχές έφτασαν τις 16 και τα έργα θα ξεπεράσουν τα 80. Ο ενθουσιασμός και η χαρά μας δεν περιγράφονται. 



  Είναι μια έκθεση για να τιμήσω όλα μου τα κορίτσια (αγόρια δεν έχουμε ακόμη...στην επόμενη...) που με εμπιστεύονται, που μου προσφέρουν την δημιουργική τους παρέα, που αγαπούν αυτό που κι εγώ αγαπώ... τα μολύβια μου. Τις ευχαριστώ όλες μέσα από την καρδιά μου κι εύχομαι η ζωγραφική να'ναι για πάντα στη ζωή τους και να τους την κάνει συναρπαστική! 
  Εννοείται πως είστε όλοι καλεσμένοι μας σ'αυτή την χαρούμενη συνάντηση και θα'ναι και μια ευκαιρία με κάποιους να ξανανταμώσουμε και μ'άλλους να γνωριστούμε. 
  Εκτός απ' την ημέρα των εγκαινίων, και τις υπόλοιπες ημέρες θα βρισκόμαστε στον χώρο για να σας ξεναγήσουμε στον μολυβένια κόσμο μας. 

Αγαπημένες μου καλή σας επιτυχία!!!
Σας ευχαριστώ!


Εγκαίνια Σάββατο 28/2 στις 7:30 
Από Κυριακή έως Πέμπτη ώρες επίσκεψης 6:00μμ- 9:00μμ  και πρωινές ώρες κατόπιν συνεννόησης. 


Σάββατο, 21 Φεβρουαρίου 2015

Χαρταετοί της καρδιάς...

  Μια μικρή συμμετοχή κι από εμένα για το παζάρι των χαρταετών στην Βέροια. Εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να πετύχει κι αυτή, όπως και οι προηγούμενες δράσεις μας και να βοηθήσουμε με αυτόν τον ελάχιστο τρόπο το έργο του συλλόγου ''Πρωτοβουλία για το Παιδί''. 
  Τούτο το παζάρι θα μπει σε ξεχωριστή θέση, τόσο στη μνήμη μας όσο και στην καρδιά μας. 


Μολύβια ακουαρέλας και πένα 
  Μακάρι να μην υπήρχε ανάγκη για τούτες τις δράσεις κι όλα τα παιδιά του κόσμου να απολάμβαναν όσα τους αξίζουν. Δυστυχώς απέχει πολύ η ανθρωπότητα από αυτές τις ιδανικές καταστάσεις. Ίσως κάποια μέρα... 
  Θυμήθηκα ένα βιβλίο που'χα διαβάσει παλιά, όχι το πρωτότυπο, μιας και συγκαταλέγεται στα συλλεκτικά (τουλάχιστον τότε που το'χα αναζητήσει) αλλά μια μικρή περίληψή του που είχε κυκλοφορήσει με τα πιο σημαντικά του σημεία.''Η κοιλάδα των Ρόδων''. Ίσως το γνωρίζετε κάποιοι. 
  Πρόκειται για μια ιστορία απ'αυτές που η πραγματικότητα με τον μύθο πλέκονται και δυσκολεύεσαι να τις αποδεχθείς Είχε όμως μια τόσο όμορφη εκδοχή για τον κόσμο του μέλλοντος που κλείνοντάς το αρχίζεις κι ονειρεύεσαι. 
  Μιλά για τη στιγμή που ο άνθρωπος συνειδητοποιεί το ''γιατί'' και το ''πως'' της ύπαρξής του και έχοντας όλη αυτή τη γνώση, η καλοσύνη είναι μονόδρομος πια γι'αυτόν. Έτσι ο κόσμος φτιάχνεται ξανά από την αρχή με άλλη λογική, απαλλαγμένος από την κακία, τον εγωισμό και τις προσωπικές φιλοδοξίες που ρουφάνε την ανθρωπιά μας στην σημερινή πραγματικότητα. 
  Βέβαια, μέχρι να φτάσει σ'αυτό το ιδεατό, η ανθρωπότητα βιώνει τρομαχτικά άσχημες καταστάσεις και... ναι, έχει πολύ πιο κάτω απ'αυτό που ζούμε τώρα. Φτάνει ένα χιλιοστό πριν την ολοκληρωτική καταστροφή για να ξαναγεννηθεί από τις στάχτες της. Αυτή τη φορά, όμως, τίποτα δεν θυμίζει τον παρελθόν. Στον νέο αυτό κόσμο δεν υπάρχουν ισχυροί και αδύναμοι, πλούσιοι και φτωχοί, έξυπνοι και βλάκες. Σ'αυτόν τον κόσμο κανείς δεν εκμεταλλεύεται κανέναν γιατί απλά ξέρει πως αν το κάνει, κάνει κακό στον εαυτό του. 
  Παραμυθάκια θα μου πείτε... δυνατά παραμύθια όμως που καμιά φορά σε κάνουν ν'αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα. Είναι αυτό που λέμε... ''δες το αλλιώς''...  
Πάντα θα πιστεύω σ'αυτή τη φράση. Για μένα είναι το αντίθετο του ''τα ξέρω όλα''. 
  Θα'θελα να πω πολλά κι έχω να πω πολλά, ειδικά για θέματα της επικαιρότητας (του στενού αλλά και του ευρέος περιβάλλοντος) μα θα τ'αφήσω γι'αργότερα. Ομολογώ πως τώρα τελευταία πολλά και πολλοί μου τεντώνουν το νευρικό σύστημα αλλά θα σιωπήσω μέχρι να καταλαγιάσουν τα συναισθήματα και να πρεσβεύσει η λογική...χαχα. 
  Μένω στην πρόταση του βιβλίο και σας χαιρετώ με την ευχή να περάσετε όμορφα αυτές τις μέρες και να πετάξετε τον χαρταετό σας όσο πιο ψηλά γίνεται.  Μόνο αν νιώσετε το σχοινί να σας κόβει τα χέρια, σκεφτείτε πως ίσως να'ναι η ώρα να τον αφήσετε να συνεχίσει μόνος του το ταξίδι... 




Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

ΕΝΙΑΙΑ ΚΙΝΗΣΗ BLOGGERS ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΚΒΙΑΣΜΟ!


Για την πείνα των παιδιών μας ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τους άστεγους των δρόμων ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τις αυτοκτονίες των συνανθρώπων μας ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τους πολίτες που πεθαίνουν από τη φτώχεια ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τις παραγωγικές ή μη ηλικίες που είναι στα αζήτητα ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τα παιδιά μας που φεύγουν στο εξωτερικό μετανάστες ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για την τρίτη ηλικία που δεν έχει φάρμακα και περίθαλψη ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!
Για τα δυσβάσταχτα χρέη που μας φόρτωσαν χωρίς να φταίμε ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!




ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΤΕ ΤΟ!

ΕΝΙΑΙΑ ΚΙΝΗΣΗ BLOGGERS ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ!