Πέμπτη, 30 Οκτωβρίου 2014

Μια βόλτα στο Πέραμα.

  Σας υποσχέθηκα ξενάγηση στην έκθεση και δεν μπορώ να μη κρατήσω τον λόγο μου. Άργησα λίγο, αλλά θα με συχωρέσετε έτσι δεν είναι;


  Καλώς ή κακώς, έχω μπλέξει με πολλά και το χειρότερο, έχω δεσμεύσει τα ΣΚ μου. Όσοι δουλεύετε τις καθημερινές, ξέρετε τι σημαίνει δεν έχω ΣΚ! Βάλε κι έναν μαθητή που αντί για βιβλία (από του χρόνου θα'χουμε τέτοια), γεμίζει την τσάντα του μ'ένα σωρό τάπερ κάθε πρωί. Καταλαβαίνετε πως το βράδυ παίρνουν φωτιά οι κατσαρόλες!!! Πως να μη πιάσω αράχνες εδώ μέσα (που λέει και η Ρουλίτσα), εδώ κοντεύουμε (στο νήμα είμαστε) να πιάσουμε αράχνες και στο κανονικό σπίτι... αχαχα... Όμως θα ξεφύγω απ'αυτό σύντομα. Δεν έχω σκοπό να περάσω την ζωή μου ως Βέγγος. Υπομονή (σε μένα το λέω, εσείς τι ζόρι να'χετε...χαχα) και όλα θα τακτοποιηθούν. Αρκετά κλάφτηκα (καρκίνος γαρ) ας πάμε στα ωραία και πολύ πολύ ενδιαφέροντα. 





  Η έκθεση, λοιπόν, ήταν για μια ακόμη φορά υπέροχη. Ένα σμίξιμο διαφορετικών ανθρώπων κι έργων, ένα πάντρεμα τεχνικών και ύφους, που καθόλου παράταιρο δεν φάνταζε μέσα σ'αυτόν τον μοναδικό χώρο.




  Όπως και να'χει, η μισή επιτυχία της έκθεσης αυτής, είναι το περιβάλλον. Αυθεντικό και ολοζώντανο. Την έκθεση την είδα λεπτομερώς αρκετές φορές, καθώς συνόδευσα πολλά αγαπημένα πρόσωπα έχοντας τον ρόλο του ξεναγού και απόλαυσα την διαφορετική ματιά του καθενός. 




  Μακάρι να βρίσκονται κι άλλοι ανάλογοι χώροι που να μπορούν να φιλοξενούν έργα τέχνης. Δείχνουν όλα ζωντανά και γήινα, σε αντίθεση με άλλους ψυχρούς και στημένους χώρους. 


  Εύχομαι να χαρήκατε αυτή την μικρή, εικονική μας βόλτα και να θαυμάσατε τηνπολυμορφία αυτής της έκθεσης. Θα επιστρέψω εγκαίρως, πριν βγουν τα βρύα και οι λειχήνες... ελπίζω...

Υ.Γ. Μη ξεχάσω να σας πω, πως ένα ΣΚ (έλα μωρέ, ένα ακόμη...) θα το αφιερώσω στον βορρά. Πέρασαν μήνες και μου έλειψε πολύ όλη η παρέα μου εκεί επάνω. Κι επειδή σκέτη βόλτα δεν είναι γραφτό μου να πάω... θα συνοδευθεί με ένα σεμινάριο, Ε, δεν μπορώ να αφήσω τους μαθητές της ΒΕ χωρίς πορτρέτο... 

Πέμπτη, 9 Οκτωβρίου 2014

Στα ίδια μέρη θα ξαναβρεθούμε...

  Μετά από πολύ καιρό, να'μαι πάλι εδώ στα γνωστά μου λημέρια. Επιστρέφοντας από τις διακοπές, ξεκίνησε ένα ανελέητο τρέξιμο που δεν μ'έχει αφήσει να πάρω ανάσα. Και τούτο εδώ βρε παιδί μου, θέλει το χρόνο του, δεν είναι σαν το άλλο το γρήγορο, το FB. Να εδώ να φρενάρω, να εκεί... τίποτα, κόντεψα να σπάσω τα μούτρα μου. Τελικά τα κατάφερα (για να δούμε...θα την ολοκληρώσω την ανάρτηση) και επιβράδυνα, προσωρινά έστω! 
  Έχω να σας πω τόσα πολλά, που καλό θα ήταν να πάρετε κοντά σας ένα παγούρι νερό και κάτι να έχετε να φάτε...αχαχα. Όχι μωρέ, μη φεύγετε, πλάκα κάνω... θα γράψω λίγα σήμερα και σιγά σιγά θα σας πω και τα υπόλοιπα. Σάμπως έχω εγώ χρόνο να σας τα πω μονοκοπανιά; Ας ξεκινήσω από το τέλος γιατί αυτό δεν παίρνει αναβολή. 
  Έχω πολύ καιρό να πάρω μέρος σε ομαδική έκθεση εντός αυτής της χιλιοβασανισμένης χώρας (σκέτο το χώρα δεν μπορώ πια να το γράφω, θέλει τον προσδιορισμό της). Ο λόγος, όλα αυτά που έχω αναλάβει και μπλεχτεί κι έπρεπε κάθε φορά να διαλέγω και να βάζω προτεραιότητες. Τούτη εδώ η έκθεση, όμως, είναι τόσο όμορφη και ξεχωριστή που δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Έχω πάρει μέρος άλλη μία φορά και μου άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις. Κάποιοι θα την θυμάστε. Πρόκειται για την έκθεση ''ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΧΡΩΜΑ + ΣΙΔΕΡΟ'', που γίνεται κάθε χρόνο στην ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη του Περάματος. 




  Σ' ένα περιβάλλον αυθεντικό, ποτισμένο με ιστορίες ανθρώπων, τα έργα φαντάζουν σαν να'ταν από πάντα εκεί, απόλυτα εναρμονισμένα με τον χώρο. Τα δε γλυπτά (γιατί η έκθεση εκτός από ζωγραφική έχει και γλυπτική και φωτογραφία), δεν μπορείς να τα ξεχωρίσεις από τα πραγματικά αντικείμενα των ναυπηγείων. Μια βόλτα σ'αυτή την ανάρτηση θα σας δώσει μια ιδέα από προηγούμενη χρονιά.
  Τα εγκαίνια  είναι αύριο Παρασκευή (10/10) στις 7μμ. Όλες οι μέρες είναι γεμάτες με εκδηλώσεις και δραστηριότητες. Κι ένα καταπληκτικό φινάλε την επόμενη Παρασκευή με μια υπέροχη συναυλία! 




  Θα είμαι εκεί, εκτός από την ημέρα των εγκαινίων και κάποιες άλλες φορές. Όποιος ενδιαφέρεται να 'ρθει και θέλει να συναντηθούμε να με ενημερώσει. Πραγματικά, αξίζει τον κόπο να πάτε μια βόλτα μέχρι την άκρη του Πειραιά, εκεί που ξεκινούν τα πλοία για την γενέτειρά μου. Πολλά τα συναισθήματα σ'αυτό το μέρος για μένα, αλλά ας τα αφήσουμε προς το παρόν, γιατί δεν τα προλαβαίνουμε όλα απόψε...χαχα. 
  Η συμμετοχή μου είναι με δύο έργα που τυχαία έγιναν αλλά, πιστεύω,ταίριαξαν απόλυτα με το θέμα. 

Χρωματιστά μολύβια σε επιφάνεια pastelbord

  Πάνω στην αναμπουμπούλα, συχωρέστε με, ξέχασα να φωτογραφίσω το δεύτερο πίνακα ολοκληρωμένο. Τελευταία ημέρα παράδοσης έφτιαχνα ακόμη κορνίζες! Θα πάρετε μια ιδέα σήμερα και στην παρουσίαση της έκθεσης θα σας τον δείξω ολόκληρο. 

Γραφίτης σε χαρτί bristol
  Χαίρομαι πολύ που θα είμαι εκεί μαζί με τόσους άλλους καλλιτέχνες. Μια γιορτή που φέρνει την τέχνη δίπλα στον άνθρωπο. Επιμένω να λέω πως η τέχνη, δεν είναι μόνο για τις γκαλερί και τα μεγάλα σαλόνια, πρέπει να φθάνει παντού! 

  Καλό φθινόπωρο να έχουμε, καλή σχολική χρονιά για τους πιτσιρικάδες κι όχι μόνο και να περνάτε όλοι τέλεια!!! Θα τα ξαναπούμε σύντομα. Μου λείψατε!