Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Με θέλετε;;;

  Είναι καιρός που το σχεδιάζω στο μυαλό μου, αλλά συνέβαιναν και συμβαίνουν τόσα, που μόνο σε αναβολές οδηγούσαν. Όμως έχω μάθει, εδώ στου δρόμου μου τα μισά (που λέει και ο ποιητής), πως ποτέ δεν βρίσκονται οι ιδανικές συνθήκες από μόνες τους για να κάνεις κάτι. Απλά πρέπει να το αποφασίζεις και τότε όλα μαγικά έρχονται και μπαίνουν στη θέση τους, ώστε η ιδέα να γίνει πραγματικότητα. 
  Αιτίες κι αφορμές για να αναβάλουμε πράγματα είναι πολύ εύκολο να βρούμε. Όπως όμως σας έχω ξαναπεί, η ζωή είναι μία, ο χρόνος δεν μας χαρίζεται, όσα θέλουμε και αγαπάμε πρέπει να προσπαθούμε να τα κάνουμε τώρα! Το αποφάσισα λοιπόν και σας το ανακοινώνω:

 Έρχομαι!!! 

...χαχα... Μη τρομάζετε... 

  Πως θα σας φαινόταν αν σ'ένα Σ/Κ  μαθαίνατε να φτιάχνετε πορτρέτα; Δεν το πιστεύετε; Καθαρίζοντας προχθές το πατάρι μου βρήκα ένα λυχνάρι μ'ένα τζίνι μέσα... χαχαχα. 

Θα σας ξεμπερδέψω μη μου αγχώνεστε...
  Σοβαρεύομαι και σας λέω πως 20 και 21 Απριλίου (Σάββατο και Κυριακή), θα είμαι στην Θεσσαλονίκη!!! Όχι για βόλτα αλλά για να ζωγραφίσουμε...





  Θα παραδώσω ένα διήμερο σεμινάριο  με θέμα, ''προσωπογραφία με γραφίτη'', στο φιλόξενο εργαστήρι της Ανθούλας (Αλλατίνη 5, τέρμα Χαριλάου) και θα απευθύνεται σε όλους, αρχάριους και μη.
  Ο γραφίτης είναι ένα κλασσικό υλικό ασπρόμαυρου πορτρέτου, που ως τώρα τον γνωρίζαμε με τη μορφή των κλασσικών ξύλινων μολυβιών.





 Όμως μεγάλες εταιρείες μολυβιών έχουν φτιάξει τα τελευταία χρόνια, νέα προϊόντα,  μολύβια ολόκληρα από γραφίτη, χωρίς περίβλημα, σκόνες γραφίτη, όπως και μολύβια γραφίτη υδατοδιαλυτά. 





   Όλα αυτά τα εξαιρετικά προϊόντα θα τα γνωρίσουμε από κοντά,  και σας υπόσχομαι πως  φεύγοντας θα κρατάτε στα χέρια σας ένα πορτρέτο που θα το΄χετε ζωγραφίσει εσείς!!! Το πως... αφήστε το σε μένα... (αχ μη μου πείτε πως δεν με εμπιστεύεστε;)
   Αυτό θα είναι το πρώτο από μια σειρά σεμιναρίων που σκοπεύω να διοργανώσω στην Θεσσαλονίκη (και ίσως όχι μόνο...) και που το κάθε ένα θα  είναι μια ολοκληρωμένη παρουσίαση υλικών και θέματος, ώστε να μπορεί κάποιος να το παρακολουθήσει ανεξάρτητα των υπολοίπων, αλλά και σε συνέχεια, για την δική του πιο ολοκληρωμένη κατάρτιση. 
  Όλα αυτά τα μαγικά όμως θα γίνουν πραγματικότητα εφόσον κι εσείς το επιθυμείτε, γι'αυτό, όσοι και όσες ενδιαφέρεστε, στείλτε  email στο marvillioti@gmail.com , ώστε να σας δώσω περισσότερες πληροφορίες για το πως μπορείτε να συμμετέχετε. 
  Η ζωγραφική είναι υπέροχη, δίνει ζωή και συναίσθημα σ'ένα λευκό χαρτί, πλημμυρίζει την ψυχή μας χαρά και ικανοποίηση, μας γαληνεύει. Είναι ένας από τους καλύτερους ψυχοθεραπευτές, όπως κι όλες οι τέχνες και κάθε τι δημιουργικό. 
  Και για να σας ανοίξω την όρεξη, δείτε αυτό το πορτρέτο του μικρού μας φίλου, ζωγραφισμένο αποκλειστικά με γραφίτη:

''Manos''
Graphite pencils on paper

 Σας εύχομαι ένα όμορφο, ξεκούραστο, δημιουργικό, Σαββατοκύριακο!!!


Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

The winner is...

  Η μέρα έφυγε... η κλήρωση έρχεται... Θα γίνει άμεσα και σχεδόν ζωντανά. Κάποια πράγματα είχαν ετοιμαστεί από πριν (και βιάστηκαν να βγουν στη ροή...χαχα) και στη συνέχεια περίμενα να κλείσουν τα σχόλια για να ξεκινήσει η διαδικασία.   
  Οι συμμετοχές έφτασαν τις 48. Δεν εξαίρεσα κανέναν, διότι κανείς δεν είχε καλό επιχείρημα για να το κάνω... χαχα. Όλοι, λοιπόν, θα πάρετε το ρίσκο!!! Το όλο εγχείρημα θα ακολουθήσει τις τελευταίες μεθόδους της τεχνολογίας... ειλικρινά θα εντυπωσιαστείτε!

Ξεκινάμε...


 Όλα τα ονόματα γράφτηκαν σε χαρτάκια, διπλώθηκαν στα τέσσερα και μπήκαν μέσα σ'αυτό το μεγάλο πλαστικό δοχείο!!! Εντυπωσιακό;



  Ένα μικρό-τρυφερό χεράκι (μην σας κάνει εντύπωση η ώρα... δεν κοιμάται λέμε!!!), άρχισε να κατευθύνεται προς τον πάτο του δοχείου, άρπαξε ένα χαρτάκι (ρωτώντας συνεχώς... γιατί να πιάθω το χατάκι;;; γιατί να πιάθω ο χατάκι;;; γιατί να πιάθω το χατάκι;;;) και ... 




...the winner is...



Συγχαρητήρια στο Μαράκι!!! 

  Όταν το έργο θα ολοκληρωθεί, θα το δείτε αναρτημένο για να κλείσει ο κύκλος του διαγωνισμού.
  Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τη συμμετοχή σας κι εύχομαι να είμαστε πολύ καιρό ακόμη εδώ να τα λέμε  και να'χω την ευκαιρία να σας κάνω κι άλλα δωράκια.



Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2013

That's life!!!

  Πριν δυο χρόνια, τέτοιες μέρες, ξεκίνησα αυτό εδώ το blog. Σιγά το σπουδαίο θα μου πείτε... Μα δεν το λέω για σπουδαίο, απλά ψάχνω μια αφορμή να σας κάνω ένα δωράκι. Και τι άλλο θα μπορούσα να σας χαρίσω παρά μια ζωγραφιά και συγκεκριμένα ένα πορτρέτο, ασπρόμαυρο αυτή τη φορά! Έχω δυο, τρία έτοιμα και λέω να σας τα δώσω...χαχαχα... Όχι βρε, το δικό σας πορτρέτο θα φτιάξω, ή αν δεν θέλετε το δικό σας, ενός αγαπημένου σας προσώπου. Και όπως είπε μια φίλη, μη φοβάστε... αν κερδίσετε και δεν με εμπιστεύεστε, θα φτιάξω το πορτρέτο της πεθερά σας... χαχαχα... 


  Ας σοβαρευτούμε όμως γιατί τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Τι εννοώ... Για να είστε ο ''τυχερός'' θα πρέπει να ακολουθήσετε κάποιους κανόνες. Ξεκινάμε! Πρώτα πρέπει να αφήσετε εδώ ένα σχόλιο (καλό!) έως και την 25η Μαρτίου (όχι τυχαία η επιλογή, εδώ μιλάμε για ισάξιες επετείους!), έπειτα πρέπει να περιμένετε την κλήρωση που θα γίνει την επομένη (εκτός απροόπτου... έχει γίνει η ατάκα μου τελευταία). 
  Τώρα εάν κληρωθείτε... πρέπει, να μείνετε (εσείς ή όποιος διαλέξετε να είναι το μοντέλο) μια εβδομάδα στο φιλόξενο εργαστήριό μου (κρεβάτι και ημιδιατροφή παρέχονται... τα υπόλοιπα δική σας υπόθεση), επίσης πρέπει να δεχθείτε να σας περάσω λίγο καρβουνάκι για να πάρετε το σχετικό χρωματάκι της σηπίας και να με βοηθήσετε στο έργο μου. 
  Μετά την ολοκλήρωση θα αναρτηθείτε δίπλα στο δημιούργημα, ενώ θα ακολουθήσει συνέντευξη τύπου όπου θα πρέπει ν'απαντήσετε σ'όλα τα σχετικά ερωτήματα που θα σας υποβληθούν και θα σχετίζονται με την εμπειρία σας. Υπάρχουν κι άλλοι όροι, τα λεγόμενα ψιλά γράμματα, αλλά αυτά θα σας τα στείλω σε μορφή pdf για να τα επεξεργαστείτε με την ησυχία σας και γιατί όχι και με τον δικηγόρο σας (εάν δεν έχετε παρέχουμε και τέτοιον έναντι μικράς αμοιβής, ή με αντάλλαγμα δέκα κουμπαράδες!). 


  Που τη βρίσκω τη διάθεση και λέω όλες αυτές τις χαζομάρες, ειλικρινά δεν ξέρω να σας απαντήσω. Λογικά είναι αυτοάμυνα στην καλύτερη ή μωρία στη χειρότερη... χαχα. 
  Χαμογελάτε μωρέ, ό,τι και να συμβαίνει μη το δραματοποιείτε... ειλικρινά μόνο κακό κάνετε στον εαυτό σας. Κανείς μας δεν θα ξαναγεννηθεί. Αυτή εδώ είναι  η ζωή, δεν έχει παρακάτω... δεν έχει δεύτερη ευκαιρία. Ας μην την περνάμε μες στη μιζέρια. Ας μη περιμένουμε τη σοφία των γηρατειών για να καταλάβουμε πόσα αφήσαμε και πόσα χάσαμε γκρινιάζοντας. 
  Ξέρω (εσύ πρασινομάτα μη γελάς)... και το ξέρω καλά... συμβαίνουν τόσα άσχημα. Μη νομίζετε πως εμένα δεν μου συμβαίνουν, έχω και περίσσεμα εάν θέλετε... αλλά χαμογελώ ακόμα.
  Η ζωή έχει τα πάνω της και τα κάτω της (θα τα ζήσουμε κι'αυτά), αρκεί να βγαίνουμε γρήγορα από τα δύσκολα, να μη βαλτώνουμε. That's life!!!

Υ.Γ: Για τυχόν παρεξηγήσεις να πω πως ο μόνος όρος είναι να αφήσετε σχόλιο μέχρι την ημερομηνία που δίνω και μετά ο τυχερός να μου στείλει μια φωτογραφία (δική του, άλλου, δεν έχει σημασία) και να δεχθεί να αναρτήσω το πορτρέτο. That's true!!!


Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Αdora's portrait

  Πριν λίγους μήνες έλαβα ένα e-mail από έναν, άγνωστο ως τότε σε μένα, κύριο. Μου έλεγε πως ζει στην Αμερική είναι 56 χρονών (μη σκέφτεστε πονηρά...) και πριν 3 χρόνια απέκτησε το πρώτο του παιδί. Από τότε έφτιαξε ένα blog κι άρχισε να συγκεντρώνει έργα τέχνης, πίνακες ζωγραφικής στην πλειοψηφία τους αλλά όχι μόνο, με θέμα τη μικρή του κόρη. Καλούσε καλλιτέχνες απ'όλο τον κόσμο να ζωγραφίσουν με όποιο μέσο ήθελαν και να στείλουν μια φωτογραφία  με το έργο ώστε να το αναρτήσει. 
  Αμοιβή κανονική δεν θα υπήρχε (θα ήταν αδύνατον με τόσα έργα!), ένα συμβολικό ποσό μόνο ή η δυνατότητα πώλησης του έργου εάν υπήρχε ενδιαφερόμενος αγοραστής. Μου έγραψε πως του άρεσε η δουλειά μου και θα ήθελε πολύ να έχει ένα έργο μου για την επετειακή του ανάρτηση με το 550ο έργο!!!  
  Στην αρχή παραξενεύτηκα κι άρχισα να ψάχνω τα λινκ που μου είχε στείλει να δω αν είναι όντως έτσι. Ήταν μια πραγματικότητα! Η αλήθεια είναι πως από τη μία το βρήκα πολύ τιμητικό που με ξεχώρισε ανάμεσα σε τόσους καλλιτέχνες και μου το πρότεινε, από την άλλη σκέφτηκα... μμμ... Αμερικιανιά (κι έχω ένα θέμα μ'αυτό). Έτσι άφησα να περάσει ο καιρός χωρίς να έχω πάρει απόφαση τι θα κάνω. 
  Πριν λίγο καιρό όμως ένα καινούριο e-mail ήρθε από τον κ. Hanan Levin, στο οποίο με ρωτούσε εάν τελικά θα το έκανα. Νομίζω πως δεν είχα άλλη επιλογή... η άρνησή μου θα ήταν μάλλον αγενής. Εξάλλου η μικρούλα Adora ήταν πολύ γλυκιά φατσούλα. Γιατί όχι, σκέφτηκα κι άρχισα να μελετώ το σχετικό υλικό από τις φωτογραφίες που οι ίδιοι ανεβάζουν για να βοηθήσουν τους ζωγράφους. Αφού η επιλογή ήταν δική μου, διάλεξα κάτι που να έχει ενδιαφέρον ως προς την έκφραση  και ιδού το αποτέλεσμα (αυτή τη φορά χωρίς μολύβια αλλά με μαλακά παστέλ):

Soft pastels on pastel paper

  Μόλις συμπληρώθηκαν οι αναρτήσεις (διότι περιμέναμε έως την 550η) ήρθε η σειρά μου. Δείτε την σχετική ανάρτηση  εδώ και εάν έχετε χρόνο και διάθεση κάντε μια βόλτα να δείτε και τα προηγούμενα έργα. 
  Να ευχαριστήσω την οικογένεια Levin για την πρόταση που μου έκανε και για την ιδιαίτερη θέση που τοποθέτησε το έργο μου. Τις ευχές μου και στην μικρή κουκλίτσα, να'ναι γερή και τυχερή σ'όλη της τη ζωή!
 Φυσικά όποιος ενδιαφέρετε μπορεί να συμμετέχει. Στο blog τους υπάρχουν όλες οι σχετικές πληροφορίες.
  Μια γλυκιά καλημέρα, να έχετε ένα όμορφο Σ/Κ και τις ευχές μου για την σημερινή γιορτή της γυναίκας ( συμβολική γιορτή που θα μπορούσε να γιορτάζεται διαφορετικά κι όχι με οινοποσίες και τσιφτετέλια... αλλά άλλο ζήτημα γι'άλλη ώρα...). Επειδή πολλά θα ήθελα να πω αλλά δεν έχω την πολυτέλεια αυτόν τον καιρό, θα σας παραπέμψω στην ανάρτηση της Κατερίνας  που με βρίσκει απόλυτα σύμφωνη... Για να πω την αλήθεια διαβάζοντας την, δεν ξέρω τι άλλο θα έλεγα εγώ... τα λέει όλα. 
  Και για να το συνδέσω με την προηγούμενη ανάρτηση... θέλει πολλή μαγκιά για να'σαι γυναίκα  έτσι δεν είναι;