Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Παρουσίαση έκθεσης '' Άνθρωποι - χρώμα+σίδερο ''

  Έχετε διάθεση να κάνουμε μια βόλτα σε μια έκθεση; Σας έχω ξεναγήσει σε αρκετές, αλλά αυτή εδώ είναι διαφορετική! Το 'ξερα από την αρχή πως θα'ναι και επιβεβαιώθηκα με τον καλύτερο τρόπο. Ο χώρος έπαιξε καταλυτικό ρόλο σ'αυτό. Ένα τεράστιο κιόσκι όπου επισκευάζονται πλοία! 


  Η αυλαία έπεσε την Κυριακή το βράδυ και τώρα μπορώ να σας πάρω απ'το χέρι και να περπατήσουμε ανάμεσα στα έργα περισσότερων από 150 δημιουργών. Ζωγραφική - γλυπτική - φωτογραφία!



  Έργα θαυμαστά, ερασιτεχνών και επαγγελματιών, χωρίς ορατή διαχωριστική γραμμή. Θ'αφήσω τις φωτογραφίες να ταξιδέψουν όσους δεν μπόρεσαν να την επισκεφθούν.








  Ήταν εξαιρετική η ποιότητα των εκθεμάτων, αυθεντικός και ζωντανός ο χώρος της έκθεσης και πολύ ενδιαφέρουσες κι αξιόλογες οι εκδηλώσεις που την πλαισίωσαν, συναυλίες καταξιωμένων καλλιτεχνών, θεατρικές παραστάσεις, συζητήσεις, εργαστήρια για παιδιά και άλλα πολλά.







  Τα έργα εναρμονίζονταν τόσο με το περιβάλλον που πολλές φορές δεν ξεχώριζες τις δημιουργίες από τα πραγματικά αντικείμενα του χώρου! 


  Μια γιορτή της τέχνης... έτσι όπως της αρμόζει, κοντά στον άνθρωπο όχι πίσω από βιτρίνες! 







  Έργα που θα'λεγες πως βρίσκονταν από πάντα εκεί... 






  Είναι πάρα πολλά και δεν θα μπορέσω να σας τα δείξω όλα! Δύσκολα ξεχώρισα φωτογραφίες, όλες είχαν την ομορφιά και το ενδιαφέρον τους.
















  Η τέχνη έχει φωνή και δύναμη. Δεν είναι διακοσμητική. Πόσα πράγματα μας αφηγείται εδώ μέσα...





  Εύχομαι να μπόρεσα να σας δώσω έστω και λίγο την αίσθηση... όχι τις εικόνες, αυτό είναι εύκολο... αλλά  την ατμόσφαιρα, το άρωμα αυτού που ζήσαμε στο Πέραμα.
 Να ευχαριστήσω όσους φίλους ήρθαν και τους είδα, αλλά κι όσους δεν μπόρεσα να συναντήσω. Πραγματικά με τιμά η παρουσία σας, μου δίνει δύναμη να συνεχίσω και περισσότερο με κάνει να προσπαθώ να γίνω καλύτερη σε όλα τα επίπεδα. Τι καταφέρνω δεν ξέρω, πάντως σίγουρα απολαμβάνω τα οφέλη της προσπάθειας. Σας ευχαριστώ πολύ για την αγάπη και τη στήριξή σας.





Και κάτι διαφορετικό αλλά όχι άσχετο... όσοι έχετε όρεξη διαβάστε μερικές σκέψεις μου
  Το Σ/Κ που πέρασε ζήσαμε το ''μεγαλείο'' της σύλληψης του Κ. Βαξεβάνη. Η ιστορία του τόπου μας γεμίζει μαύρες σελίδες συνεχώς. Δεν θέλω να γράψω πόσο άδικο είναι να συλλαμβάνεται ένας δημοσιογράφος που κάνει τη δουλειά του και να μένουν οι προδότες έξω... κλπ... όπως δεκάδες ανάλογα άρθρα έχουν γραφτεί. Το θεωρώ τόσο αυτονόητο, όταν το λέμε είναι σαν να το διαπραγματευόμαστε. 
  Είμαι απογοητευμένη όχι με τους κυβερνώντες... αυτούς τους βάλαμε μόνοι μας γι'άλλη μια φορά εκεί που δεν έπρεπε... αλλά με όσους έχουν δύναμη και δεν την αξιοποιούν. Με όσους εκπροσωπούν τη φωνή του λαού και εξυπηρετούν σκοπούς ανωτέρων αντί να τον εκφράζουν. Μόνο εκείνος είχε το θάρρος; Που είναι οι συνάδελφοί του να πράξουν ανάλογα; Ποιος είναι ο δημοσιογράφος σήμερα; Πάντως κανένας απ'αυτούς που όλοι γνωρίζουμε. Δεν έχουμε μόνο κακούς πολιτικούς, αυτό θα το αντιμετωπίζαμε εύκολα, έχουμε κακούς λειτουργούς παντού. 
  Η ρίζα του κακού έχει τόσο βαθιά χωθεί στη κοινωνία μας και το απόστημα είναι πια τόσο μεγάλο που έχει μολύνει το σύμπαν. Και μας κατηγορούν όλους για αδράνεια... για μη αντίδραση. Και νιώθουμε ένοχοι που δεν βγαίνουμε στους δρόμους να αυτοπυρποληθούμε... Πως; Με ποιον μπροστάρη; Από που να πιαστούμε; Δεν έχει μείνει τίποτε άσπιλο... Τίποτα δεν μπορούμε ν'αλλάξουμε από την μια μέρα στην άλλη. Αν είναι ν'αλλάξει κάτι, αυτό θα γίνει αργά και βασανιστικά. Ας μη νιώθουμε τύψεις που δεν σκοτωνόμαστε στους δρόμους κι ας παλέψουμε με τους εαυτούς μας, με τις αξίες μας, με το ποιο είναι το σπουδαίο και ποιο το ασήμαντο. Αναρωτιέμαι αν τελικά θέλουν αυτό, μια αιματηρή εξέγερση! Ίσως το επιδιώκουν...
  Ένας εξασφαλισμένος μισθός μας αρκεί; Ο δάσκαλος μπαίνει στη τάξη και γκρινιάζει στα παιδιά για τον μισθό του; Αυτό θέλουμε από τον δάσκαλο; Ο γιατρός παίρνει φακελάκι γιατί αμείβεται με ψίχουλα. Αυτό όμως θέλουμε από τον γιατρό; Ο υπάλληλος δεν μας εξυπηρετεί γιατί δουλεύει 10 ώρες την ημέρα με 200 ευρώ το μήνα; Αυτή όμως είναι η λύση; Η γκρίνια και η χαμένη μας ποιότητα; Θυμώνω που μας στερούν τα στοιχειώδη αλλά αν μείνω στο θυμό θα βρίσκω πάντα δικαιολογίες για να μένω ίδια. Ν'αλλάξουμε πρέπει... όχι να προσαρμοστούμε όπως είπε ένας άχρηστος απ'αυτούς, να αλλάξουμε ιδανικά και στόχους. Ν'αλλάξουμε όσα μας οδήγησαν εδώ... το μικροσυμφέρον και ο εγωισμός του τσιφλικιού μας..

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

'' Άνθρωποι - χρώμα+σίδερο ''

 Έχω ενθουσιαστεί με τούτη εδώ την έκθεση! Αιτίες πολλές... Πρώτα πρώτα διοργανώνεται σ'έναν χώρο εξαιρετικό... άκρως καλλιτεχνικό για μένα. Όχι μη φανταστείτε τίποτα γκαλερί και εκθεσιακούς χώρους πολυτελείας... Η έκθεση αυτή θα γίνει στη Ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος! Σ'ένα κιόσκι τεραστίων διαστάσεων όπου επισκευάζονται πλοία!
 Έπειτα, η διοργάνωση αυτή είναι στημένη από τους ίδιους του ανθρώπους του χώρου, τα συνδικάτα και τα σωματεία δηλαδή, σε συνεργασία με την Κίνηση Εικαστικών Καλλιτεχνών Πέρα(σ)μα. 


 Στην τέχνη δεν πρέπει να έχουν πρόσβαση μόνο οι ''ανώτερες'' κοινωνικές τάξεις... Το ''ανώτερες'' προσδιορίζει και οικονομικά και πνευματικά κριτήρια και χωρίς να είναι απαραίτητο το ένα να συμπεριλαμβάνει το άλλο σε καμία περίπτωση. Όμως δυστυχώς οι τέχνες στη σύγχρονη εποχή απευθύνονται μόνο στους έχοντες και κατέχοντες. Πως να μην είναι ξεχωριστή τούτη εδώ η έκθεση... σ'έναν τέτοιο ''αληθινό'' χώρο και από ''αληθινούς'' ανθρώπους! 

Από την περυσινή έκθεση. Πηγή tvxs.gr

  Εδώ μέσα, χρόνια πολλά, σφυροκοπούνται ανθρώπινες ζωές...  λιωμένες από την ανυπόφορη ζέστη, διαβρωμένες από τη σκουριά και πασπαλισμένες με αρμύρα, αγκαλιά  με  άπειρους,  κινδύνους κάθε δευτερόλεπτο. Μεγαλωμένη πολύ κοντά (στη Σαλαμίνα), δεν θα ξεχάσω την αγωνία και τον τρόμο κάθε φορά που μία έκρηξη σημειωνόταν και σε λίγο η είδηση έφτανε... ''τόσοι... '' . Ήταν κάποιος γνωστός, κάποιος δικός μας; Κι αν δεν ήταν; Τι σημασία είχε, όλοι συνάνθρωποι, γιοι, σύζυγοι, πατέρες. 
  Με αγώνες και αίμα βελτιώθηκαν αρκετά οι κανόνες ασφαλείας κι ευτυχώς δεν ακούμε, παρά σπάνια πια, τέτοια περιστατικά. Ο κίνδυνος φυσικά υπάρχει πάντα γι'αυτούς τους ανθρώπους. Και δεν έφτανε αυτό και η σκληρή δουλειά που κάνουν, ένας άλλος τρομακτικός κίνδυνος ήρθε τα τελευταία χρόνια να τους αποτελειώσει. Η ανεργία! Απόρροια του ευρύτερου ξεπουλήματος της χώρας μας. 
  Ας μην επεκταθώ άλλο σ'αυτό. Θα πω μόνο πως το Πέραμα ζούσε από τα ναυπηγεία, ενώ ταυτόχρονα υπέφερε απ'αυτά και τα υπόλοιπα δεινά της περιοχής, σε μια σχέση ζωής-θανάτου αλληλένδετης. Τώρα δεν μπορεί καν να ζήσει και περιορίζεται μόνο στις κακές συνέπειες. 




  Σ' έναν τέτοιο λοιπόν, δυνατό, γεμάτο ένταση, χώρο, θα συγκεντρωθούν πάνω από 200   ζωγράφοι, γλύπτες, φωτογράφοι... και θα δώσουν διαφορετική ανάσα, άλλη όψη στις λαμαρίνες και τους τόνους σίδερου. 
  Ενημερώθηκα κάπως αργά για την έκθεση αυτή και ο χρόνος που είχα στη διάθεσή μου ήταν περιορισμένος, καθώς το θέμα δεν μπορούσε να είναι οτιδήποτε. 
  Το υλικό ήταν μονόδρομος, δεν ήθελα πολύ χρώμα, με 'χει πιάσει και μια νοσταλγία για το ασπρόμαυρο...οπότε... μολύβια!

''Απόγνωση''
Μολύβια σε ξύλινη επιφάνεια με επένδυση.
Από φωτογραφία της Dorothea Lange

  Το έργο όμως δεν τελείωσε εδώ... έπρεπε να βρεθεί και η κατάλληλη κορνίζα να το πλαισιώσει, η οποία θα έπρεπε να δέσει με τον πίνακα και το περιβάλλον. Οπότε πάλι μονόδρομος... χειροποίητη! Εδώ επιστρατεύτηκαν οι μεγάλες δυνάμεις. Με τη βοήθεια της γνωστής πλέον τεχνικής μου συμβούλου (κι όχι μόνο εκείνης, μεγάλη ιστορία...) και μετά από πολλές ώρες σκέψης κι άλλες τόσες εφαρμογής... το αποτέλεσμα είναι αυτό: 


Κορνίζα ξύλινη με πατίνες

    Δεν θα το καταλάβετε απόλυτα στη φωτογραφία, γι'αυτό ελάτε να το δείτε από κοντά! Χαχα... Τα εγκαίνια είναι την Παρασκευή 19/10 στις 7μμ ενώ η έκθεση θα διαρκέσει έως 28/10. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει πολλές εκδηλώσεις, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εργαστήρια για παιδιά κλπ. Σας το δίνω αναλυτικά  παρακάτω.
  Για όσους δεν θα μπορέσουν να την επισκεφτούν θα προσπαθήσω να μεταφέρω όσο καλύτερα μπορώ τις εικόνες... την αίσθηση δεν νομίζω να τα καταφέρω...


Οι ώρες λειτουργίας θα είναι καθημερινά από τις 12:00μ.μ.-21:00μ.μ. και το Σαββατοκύριακο από τις 11:00π.μ.-21:00μ.μ.


  Κλείνοντας να ευχαριστήσω την Φανούλα μας που για μια ακόμη φορά μου έδωσε ένα βραβείο. Το βραβείο μπήκε στη θέση του αλλά δεν αρκεί... έχει κανόνες κι ερωτήσεις, όμως η Φανούλα ξέρει πως τρέχω και δεν προλαβαίνω... άσε που έχω πει πολλά για μένα και φοβάμαι μην εκτεθώ...χαχα... Οπότε αυτοσυγχωρούμαι και κλείνω εδώ για να συνεχίσω το τρέξιμο. Σας φιλώ και μακάρι να τα πούμε κι από κοντά με όσους μπορέσουν.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2012

Εκτιθέμεθα ποικιλοτρόπως!

   Η έκθεση στον Φλοίσβο τελείωσε την Δευτέρα κι όπως σας είχα υποσχεθεί, θα προσπαθήσω να σας ξεναγήσω όσο μπορώ. Ήταν μια όμορφη έκθεση, καλοστημένη και πλαισιωμένη με εκδηλώσεις που της έδιναν ξεχωριστό ενδιαφέρον κάθε μέρα. Το θέμα ήταν ελεύθερο κι έτσι ο κάθε καλλιτέχνης έβαλε την προσωπική του σφραγίδα:





Από την ημέρα των εγκαινίων,παρουσία του δημάρχου Π.Φαλήρου


Από την ημέρα των εγκαινίων


Να αυτός είναι ο μικρός ταραξίας...χαχα...


Ναι αυτός εκεί δεξιά!!!

 Μερικά έργα από την έκθεση...













































  Κι ενώ αυτή η έκθεση τελείωσε, μια νέα άνοιξε τις πύλες της το προηγούμενο Σάββατο  στην Αγγλία, στην οποία συμμετέχω όπως οι περισσότεροι γνωρίζετε, με αυτόν τον πίνακα.


  Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 25/11 και αφορά έργα αποκλειστικά ζωγραφισμένα με χρωματιστά μολύβια, εξ ολοκλήρου ή κατά το μεγαλύτερο ποσοστό τους. Για όποιον ενδιαφέρετε να ταξιδέψει ως εκεί (όλα γίνονται...), ή έχει φίλους εκεί κοντά,  οι σχετικές πληροφορίες βρίσκονται εδώ. Την ημέρα των εγκαινίων δόθηκαν και τα καθιερωμένα βραβεία (μειωμένα σε ποσότητα γι'αυτή τη χρονιά) και μπορείτε να τα δείτε εδώ. Ενώ εδώ θα δείτε όλες τις συμμετοχές. 
  Ο μικρούλης μας δεν πήρε κάποια διάκριση, όμως και μόνο που βρίσκεται εκεί, είναι για μένα μεγάλη ικανοποίηση. Το επίπεδο αυτή τη φορά ήταν πολύ ανεβασμένο και το έργο που πήρε το πρώτο βραβείο ήταν εξαιρετικό!!! Θαυμάστε το:

David Sandell ~ After Lunch 52x32cm


Μερικές φωτογραφίες από τον χώρο της έκθεση:



Ο γλυκούλης μου...είναι μόνος του και τόσο μακριά...















  Και δεν μένουμε εδώ...έρχεται και μια τρίτη έκθεση για την οποία θα σας ενημερώσω σύντομα γιατί είναι την άλλη εβδομάδα... εντός συνόρων!!!