Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Η κλήρωση!

 Η ώρα της κλήρωσης έφθασε! Υπενθυμίζω για όσους δεν είδαν την προηγούμενη ανάρτηση πως το δώρο είναι ένα πορτραίτο είτε εκείνου που θα κληρωθεί, είτε κάποιου αγαπημένου του προσώπου. 
  Πριν ξεκινήσω να σας ευχαριστήσω για άλλη μια φορά για τη συμμετοχή σας και τον ενθουσιασμό σας, χωρίς καν να ξέρετε ποιο θα ήταν το δώρο... Επιθυμίες ,γλειψίματα και απειλές (αυτές ήταν κρυφές χαχα) δεν με επηρέασαν στο ελάχιστο...οπότε η διαδικασία θα είναι αδιάβλητη...Αν το δώρο μου φάνηκε υπερβολικό, να σας καθησυχάσω λέγοντας σας πως θα φοράτε μπούρκα...οπότε τι είναι ένα μαύρο μαντίλι και δυο μάτια; Αυτό είναι κάτι ανάλογο με την ομπρέλα πάνω από σχήματα...για όσες θυμούνται...
  Η πραγματικότητα όμως είναι πως δεν σας έχω κάνει μέχρι τώρα κανένα δώρο (και μη περιμένετε κι άλλο σύντομα) και ήθελα να είναι κάτι προσωπικό κι όχι γενικό. Παρ'όλα αυτά πολύ εκτίμησα πως θα αρκούσασταν στο ...πινέλο!!! Και μια διευκρίνηση ...δεν πρόκειται να μου ποζάρετε... θα είχε βέβαια το ενδιαφέρον του, αλλά πρακτικά δεν είναι εφικτό. Θα δουλέψω με φωτογραφίες.

  Ας ξεκινήσουμε...

 Οι συνολικές συμμετοχές είναι 56. Τα ονόματα γράφτηκαν (χειρόγραφα παρακαλώ...είμαι της παράδοσης, δεν ξέρω και πως γίνεται η ηλεκτρονική κλήρωση...) σε 56 λευκά χαρτάκια τα οποία έγιναν ρολάκια (κουραστικό...δεν το συνιστώ...) και μπήκαν σε ένα μικρό βαζάκι... 


...ανακατεύτηκαν ως έπρεπε και μετά το πρώτο χαρτάκι ξεπρόβαλε.................και γράφει το όνομα:


 Η Αντιγόνη μας είναι η τυχερή!!! Εύχομαι να σε κάνει χαρούμενη αυτό το δωράκι Αντιγονάκι μου και να σου αρέσει η ιδέα ν'αφεθείς στον ''καλλιτέχνη'... θέλει κι ολίγον θάρρος (άβυσσος η ψυχή του), που δεν σου λείπει... Διαφορετικά θ'αφεθώ εγώ στην δική σου επιθυμία... έχεις τόσους πολλούς που αγαπάς... όμως δική μου προτίμηση,για να ξέρεις, είναι η πρώτη εκδοχή. Περισσότερα κατ'ιδίαν.
------------------
 Και αφού μιλάμε για πορτραίτα και πολύς λόγος έχει γίνει τελευταία για οδηγίες και αποκαλύψεις μυστικών τεχνικών και συνταγών σχετικά με όσα φτιάχνουμε εδώ μέσα...να πω κι εγώ, από την μικρή μου εμπειρία σε sites, blogs και ξένα περιοδικά, πως αυτό γίνεται σε μεγάλο βαθμό σε άλλες χώρες.
 Αυτό είναι το περιοδικό που εκδίδει η ένωση ζωγράφων με χρωματιστά μολύβια της Αγγλίας (UKCPS), στην οποία είμαι μέλος: 



  Εδώ υπάρχει μόνιμη στήλη με tips που οι ζωγράφοι μοιράζονται μεταξύ τους και πραγματικά κάθε φορά βρίσκεις πολύ χρήσιμες συμβουλές και τεχνικές. Στο τελευταίο τεύχος, του Μαρτίου, έβαλαν κι ένα δικό μου πολύ μικρό άρθρο σχετικά με τον τρόπο που ζωγραφίζω τα μαλλιά στα πορτραίτα... και αν και πιο αντιπροσωπευτικό ήταν άλλο έργο, επειδή ήθελαν να δείξουν την τεχνική αυτή σε χαρτί, επέλεξαν αυτό που θα δείτε παρακάτω:

   

  Τώρα ο πραγματικός λόγος που σας το δείχνω είναι για να καμαρώσω που το ''τερατάκι'' μου μοστράρει στον ''διεθνή τύπο''...χαχα... τ'άλλα που σας είπα ήταν σάλτσες για να το σώσω...Όσο και να το κρύβουμε άλλωστε...μπροστά σ'αυτόν, όλα τ'άλλα σταματάνε...
 ------------------
 Όσοι χρωστάτε μαθήματα (δεν το λέω εγώ...εσείς το μαρτυρήσατε), στρωθείτε γιατί έρχεται το επόμενο και θα είναι και δυσκολάκι...
Κι εγώ σας αγαπώ!
                 

Το δώρο της κλήρωσης!!!

 Έφθασε η μέρα που θα σας ανακοινώσω τον νικητή αλλά και το δώρο του!!! Η δυνατότητα συμμετοχής σταματάει από την στιγμή που κάνω αυτήν την ανάρτηση (τελευταία συμμετοχή η gianna). Μένει μόνο η διαδικασία. Θα αρχίσω με το δώρο και  προς το βράδυ (του Σαββάτου) θα γίνει και η κλήρωση...θα σας παιδέψω λίγο για να το διασκεδάσουμε. 

 Λοιπόν, ο νικητής θα έχει την μοναδική τιμή να του δωρίσω το πρώτο μου επαγγελματικό .......................................................................ΠΙΝΕΛΟ!!!




 Φυσικά θα έχει την υπογραφή μου και θα συνοδεύεται και με πιστοποιητικό γνησιότητας!!! Πως σας φαίνεται; Δεν ξετρελαθήκατε; Εγώ έχω ενθουσιαστεί τόσο που από την χαρά μου ...δε βρίσκω το πινέλο!!! Χαχα...δεν είστε εντάξει...άσχημο δώρο είναι;


 Οκ ξεκαβαλάω και σας λέω πως το δώρο (αλήθεια τώρα) θα είναι ένα............................................................ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ!!!




  Ένα πορτραίτο αυτού που θα κερδίσει ή κάποιου αγαπημένου του προσώπου που θα διαλέξει ο ίδιος. Εντάξει, δεν λέω πως θα είναι κάτι σαν κι αυτό που βλέπετε παραπάνω...αλλά κάτι θα καταφέρω. Το μόνο που θα ζητήσω εγώ από τον νικητή, είναι να μου επιτρέψει να το παρουσιάσω εδώ στο blog. Αν αυτός που θα κληρωθεί για οποιονδήποτε λόγο δεν συμφωνήσει με το δώρο, θα έχω και κάποιον αναπληρωματικό...Αν παρ'όλα αυτά προτιμάτε το πινέλο...θα το συζητήσουμε...

                                   Αυτά προς το παρόν...τα υπόλοιπα σε λίγες ώρες!!!

  Υ.Γ. 1)Το πινέλο πραγματικά το έχω, είναι ένα kolinsky No 5 του 1989...και φυσικά δεν θα το έδινα για κανέναν λόγο. Ιδού:




 Το 1989, για όσους αναρωτιούνται, πήγαινα στο νηπιαγωγείο αλλά ήμουν λίγο προχωρημένη στο θέμα της ζωγραφικής...χαχα. Άντε να πήγαινα στο δημοτικό...μπορεί και να το είχα τελειώσει...εντάξει το παραδέχομαι είχα πάει και πενταήμερη, (προσφάτως εντελώς ...μη το παρακάνουμε...Κέρκυρα, κλασσικά πράγματα) ...σίγουρα πάντως είχα κάνει σκληρή οικονομία για να το αποκτήσω (1500 δρχ τότε...μια περιουσία!). Να σας πω επίσης πως δεν έχει πάθει τίποτα!


Υ.Γ. 2) Να σας ευχαριστήσω όλους για τις ευχές, για τη φιλία σας, για όσα ξεχωριστά ο καθένας κι όλοι μαζί μου προσφέρετε εδώ και τόσους μήνες...και να πω πως δεν θα εξαιρέσω κανέναν από την κλήρωση εκτός της Χαράς που είναι τιμωρία...πλάκα κάνω...όλοι κυριολεκτικά! Και για να την γλυκάνω λίγο και να μη παραπονεθεί που την πειράζω, που δεν θα το κάνει...να την ευχαριστήσω για την ανάρτηση-αφιέρωμα που μου έκανε (τώρα που καταλάγιασαν τα συναισθήματα) και το ξεχωριστό δώρο της και να πω πόσο χαρούμενη είμαι που ο πίνακας με τη βροχή, που τόσο κοντά με έφερε με όλους σας ,αλλά και με εκείνη, πλέον της ανήκει...Ομολογώ πως δυσκολεύτηκα να δω την Χαρά ως αγοραστή, μιας και ήταν κι αυτή στην διαδικασία της δημιουργίας (όπως πολλοί από σας), αλλά γρήγορα κατάλαβα πως, αν ήταν να το αποχωριστώ, θα ήθελα να πάει εκεί που επίσης το αγαπούν (ίσως και περισσότερο...για λόγους που... ''ίσως να μη καταλάβω ποτέ''). Πλέον αναπνέει την αύρα του Ιονίου! Το αναφέρω γιατί το είπε πρώτη (υπήρχε περίπτωση να κρατηθεί;), σε κάποιο σχόλιο και δεν χρειάζεται να αφήνουμε γρίφους άλυτους...

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

Η εικόνα και τα μικρά μας ''θαύματα''

  Σήμερα θα αλλάξω εντελώς και θέμα και κατηγορία! Θα μπω κι εγώ στο κλίμα των ημερών! Θα σας δείξω μια τεχνική (δεν είναι καμιά ιδιαίτερη πρωτοτυπία...πολλοί θα γνωρίζεται αρκετά από αυτά που θα πω) με την οποία φτιάχνω εικόνες. Ο λόγος που το κάνω  είναι γιατί μου το ζήτησε η φίλη μας η Ρένα. Δεν είναι αγιογραφία φυσικά, γι'αυτό έχουμε την ίδια. Πριν καιρό είχε κάνει κάποιο διαγωνισμό και είχε στείλει στους νικητές από ένα αντίγραφο μιας δικής της εικόνας, γιατί η Ρένα μας ως γνωστόν, είναι άριστη στην αγιογραφία. Σκοπός ήταν να φτιάξουν με αυτόν τον εκτυπωμένο καμβά μια εικόνα. Επειδή είδαμε λίγες ολοκληρωμένες προσπάθειες κι επειδή της είπα πως ξέρω κάποιον τρόπο...μ'έστρωσε στη δουλειά! Άλλο που δεν ήθελα κι εγώ. Μόνο που μέχρι τώρα δεν είχα ξαναχρησιμοποιήσει καμβά αλλά εικόνες σε χαρτί...ευκαιρία να δούμε αν βγαίνει κι έτσι. Η εικόνα είναι ''Η Παναγία η Γλυκοφιλούσα''(αν κάνω λάθος Ρένα μου να με διορθώσεις). Πάμε να δούμε βήμα-βήμα την διαδικασία. 

  Ξεκινάμε έχοντας βρει το κατάλληλο ξύλο. Αυτό που έχω εγώ είναι κανονικό ξύλο, θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε κι mdf λίγο χοντρό όμως για να μη μας στραβώσει με την πάροδο του χρόνου:



  Με ένα γυαλόχαρτο θα λειάνουμε όσο μπορούμε τις ακμές και την επιφάνεια του ξύλου μας.

  Στη συνέχεια παίρνουμε την εκτυπωμένη εικόνα και τις ''χαλάμε'' με το ψαλίδι ελαφρώς το περίγραμμα για να μην είναι εντελώς τετραγωνισμένη. Μετά την τοποθετούμε στο κέντρο και με το μολύβι κάνουμε ένα περίγραμμα για να μπορούμε να απλώσουμε την κόλα μας όσο γίνεται με ακρίβεια. Απλώνουμε την κόλα (εγώ χρησιμοποιώ atlacoll) και εφαρμόζουμε τον καμβά επάνω προσέχοντας να κολλήσει σωστά και παντού (ζάρες δύσκολο να κάνει...τώρα αν τα καταφέρετε να τσαλακώσετε και τον καμβά...αφήστε το το σπορ...το κέντημα ίσως σας πάει καλύτερα!):


  Τώρα το θέμα είναι να εξαφανίσουμε το πάχος του καμβά ώστε να φαίνεται ένα με το ξύλο! Θα χρησιμοποιήσουμε αυτό που εγώ το ξέρω ως modeling paste. Είναι μια πάστα που εμείς οι ζωγράφοι χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε ανάγλυφους πίνακες. Φαντάζομαι πως θα υπάρχουν εκατοντάδες εφαρμογές του υλικού αυτού και μία είναι κι αυτή που σας δείχνω. Με μια μικρή σπάτουλα απλώνω την πάστα ξεκινώντας από το σημείο που τελειώνει η εικόνα (προσπαθώντας να αφήσω ένα παχύ στρώμα στην άκρη ώστε να μη φαίνεται το πάχος του καμβά) και σβήνω προς τα έξω. Επαναλαμβάνω γύρω γύρω από την εικόνα. Δεν προσέχω να κάνω την επιφάνεια της πάστας λεία...δεν θα ήταν κι εύκολο...τα θέλω τα ανάγλυφα που δημιουργεί:


Εδώ το αφήνω για μια ημέρα σχεδόν να στεγνώσει καλά...


  Αφού σιγουρευτώ πως στέγνωσε (κάποιες πάστες γίνονται διάφανες όταν στεγνώσουν, αυτή που έτυχε να έχω παραμένει λευκή), έχω διάφορες επιλογές...να χρωματίσω το γύρω-γύρω της εικόνας με ένα χρώμα, να κάνω κάποια πατίνα, να πάρω τα ακρυλικά μου και να αυτοσχεδιάσω...Εγώ έκανα το τρίτο...τι περιμένατε...Χρησιμοποίησα χρυσό, πράσινο, σκούρο κόκκινο και καφέ σκούρο.



  Οι φωτογραφίες μου σήμερα δεν βοηθούν καθόλου...προσπάθησα για καλύτερες αλλά η μηχανή μου δεν μου έκανε τη χάρη...γυάλιζε και το χρυσό και θάμπωνε την εικόνα. Θέλω, με λίγα λόγια να πω, πως είναι καλύτερη στην πραγματικότητα!

 Με το καφέ συνέχισα να βάφω και το υπόλοιπο ξύλο... 




...κάνοντας με το χρυσό μερικές πινελιές στα πλαϊνά.



  Το βάψιμο του ξύλου μπορείτε να το κάνετε από την αρχή για να μη κινδυνέψετε να λερώσετε την εικόνα, επίσης αντί για το ακρυλικό μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάσια...αυτό είναι και το σωστό, μη κοιτάτε εμένα που χρησιμοποιώ ό,τι έχω μπροστά μου και αρχίζω κι ανάποδα...
  Τελευταίο στάδιο το βερνίκι...Εδώ πέρασα ένα βερνίκι παλαίωσης που κιτρινίζει ελαφρώς (δεν είναι απαραίτητο) και με διαλύτη το νέφτι. Αυτό για μεγαλύτερη αντοχή στο χρόνο. Επειδή όμως αυτά τα βερνίκια είναι γυαλιστερά κι εγώ με τα ''λαμπυρίζοντα'' δεν έχω πολύ καλή σχέση, όταν στέγνωσε πέρασα ένα ματ νερού, δυο χέρια για να πιάσει παντού.

 Για το παζάρι που ετοιμάζουν στην Πτολεμαΐδα οι bloggers της Β.Ελλάδας  θα έχετε ενημερωθεί. Αν λοιπόν προλαβαίνω, κι επειδή δεν έχω κάτι σχετικό να στείλω, θα ήθελα να προσφέρω αυτήν την εικόνα... Αύριο κιόλας θα την ταχυδρομήσω κι ελπίζω να φθάσει στην ώρα της. Μικρή η προσφορά μου αλλά δυστυχώς δεν πρόλαβα για κάτι περισσότερο. Βλέπω όμως πως έχετε στείλει οι περισσότεροι και μάλιστα όχι ένα (όπως εγώ...), αλλά πολλά δημιουργήματά σας...Να'στε όλοι καλά και να μπορείτε να προσφέρετε όσα θαυμαστά φτιάχνετε με τα χεράκια σας.



 Κι ένα τελευταίο...
  
  Οι ''Ζωγράφοι σε δράση για τα ΠΑΙΔΙΑ'' αποκτήσαμε blog!!! Να περνάτε να τα λέμε κι από εκεί και να ενημερώνεστε για τις δράσεις μας...και φυσικά να συμμετέχετε όταν μπορείτε!!!



  Έχω κι άλλα να σας πω αλλά θα καταντήσει εφημερίδα...την επόμενη φορά μαζί με την κλήρωση...Τι την ξεχάσατε; Έχουν μαζευτεί αρκετές συμμετοχές και το δώρο θα είναι ένα και μοναδικό και πολύ προσωπικό...και δεν θα το βρείτε όσο κι αν σκεφτείτε...χαχα, έτσι να σας κρατάω σε αγωνία...

Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Ένας υπέροχος χρόνος!

''  Αυτή είναι η πρώτη μου προσπάθεια να παρουσιάσω την δουλειά μου μέσα από το διαδίκτυο. Αν και πολλοί πιστεύουν (ίσως κι εγώ στο παρελθόν), πως τεχνολογία και τέχνη δεν παντρεύονται, οφείλω να παραδεχτώ πως το διαδίκτυο μου δίνει πολλές λύσεις για την δουλειά μου, μου επιτρέπει να παρακολουθήσω διεθνείς καλλιτέχνες, να δω έργα τους και να μάθω πράγματα που διαφορετικά θα ήταν σχεδόν αδύνατο. Είναι ένα απίστευτο εργαλείο που οι άνθρωποι της γενιάς μου θα το κοιτάζουμε πάντα με θαυμασμό. Σκοπός μου είναι μέσα απ’ αυτό το μέσο να παρουσιάσω τις δικές μου δημιουργίες και να μοιραστώ ιδέες και γνώσεις με όσους βρουν ενδιαφέρον σε όσα θα ακολουθήσουν.΄΄



  Με αυτό το μήνυμα, πριν ένα χρόνο ακριβώς, σας καλωσόριζα στο blog μου. Τώρα μετά από τόσες αναρτήσεις, σχόλια, συζητήσεις, γνωριμίες, έχω να πω πως εδώ μέσα υπάρχει ένας κόσμος που μόνο όσοι τον ζουν μπορούν να τον αντιληφθούν. Δεν είναι εικονικός όπως λένε ορισμένοι...έχει ανθρώπους πραγματικούς, έχει δημιουργία, έχει συγκινήσεις, έχει φιλίες. Ίσως έχει και κάποια αρνητικά...όπως οτιδήποτε έχει να κάνει με ανθρώπινες σχέσεις...
 Σκοπός μου ήταν και είναι να δείξω τη δουλειά μου και να ανταλλάξω ιδέες με όσους ενδιαφέρονται. Και οι δύο στόχοι επετεύχθησαν  μαζί με έναν τρίτο...την δημιουργία σχέσεων αληθινών και ουσιαστικών. Μπορώ να μιλάω ώρες για τις απίστευτες εμπειρίες που έχουμε ζήσει όλοι εδώ, αλλά κάτι ανάλογο έχετε κι εσείς βιώσει, οπότε καταλαβαίνετε τι εννοώ. 
  Αυτό που θέλω να κάνω τώρα είναι να σας ευχαριστήσω για όσα μου προσφέρετε. Για μένα σημείο αναφοράς είναι η στιγμή που ξεκινήσαμε να ζωγραφίζουμε μαζί εκείνον τον πίνακα με τη βροχή:





  Εκεί άρχισα να νιώθω πραγματικά την ενέργεια τόσων ανθρώπων στα χέρια μου και τότε ήρθα πιο κοντά με πολλούς από εσάς. Ακολούθησε η έναρξη της ενότητας με τα ''μαθήματα'' κι εκεί η σχέση μας απογειώθηκε . Αυτό που θα ήθελα πραγματικά είναι να είχα τον πίνακα που ζωγραφίσαμε σε πολλά πρωτότυπα και να σας τα χαρίσω. Όμως επειδή αυτό   δεν είναι δυνατό,  θα κάνω κάτι άλλο που πιστεύω θα σας αρέσει. Θα λειτουργήσει σαν give away...θα αφήσετε το σχόλιό σας (όσα σχόλια κι αν αφήσετε, μία φορά θα συμπεριληφθεί το κάθε όνομα, διευκρινίζω για τυχόν παρεξηγήσεις) κι εγώ θα σας συμπεριλάβω σε μια κλήρωση που θα γίνει 31/3/2001...Αν κάποιος θέλει να σχολιάσει αλλά να μη συμπεριληφθεί το όνομά του, ας το διευκρινίσει. Ποιο θα είναι το δώρο; Θα είναι έκπληξη...θα με εμπιστευθείτε και σ'αυτό και στη διεξαγωγή της κλήρωσης. Ξέρετε τι κάνω, ξέρετε τι αγαπώ...αφήστε τη φαντασία σας ελεύθερη. Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν... Την αγάπη μου την έχετε κερδίσει έτσι κι αλλιώς...

Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Αποκαλύψεις!!!

  Και μετά από τόσο μάθημα και συζήτηση...άσχετη του μαθήματος αλλά χρήσιμη κι αυτή...ήρθε η ώρα για ένα διάλειμμα..Κι επειδή εμείς οι ''δασκάλες'' δεν αφήνουμε τίποτα στην τύχη, θα σας γεμίσω το χρόνο σας μιλώντας για μένα!!! Δεν είμαι εγώ υπεύθυνη γι΄αυτό... τα παράπονά σας στην Νίκη και την Άσπα που με βάλανε στο λούκι...Ευχαριστώ (μην ακούτε που γκρινιάζω...) κορίτσια για την προτίμηση...Δεν παραπονιέμαι...τίποτα δεν έχω ν' απαντήσω σε σχέση με όσα έχω δει!!!

Με τη σειρά λοιπόν....

1.Ποιο είναι το τελευταίο βιβλίο που διαβάσατε και σας άρεσε;
Έχω καιρό να ενθουσιαστώ με βιβλίο...μου άρεσε όμως το βιβλίο της Julia Gregson ''Στην καρδιά των Μουσώνων''.
2.Ποιο τραγούδι σιγοτραγουδάτε τελευταία;
''Να μη ξεχνάς το πόσο με έχεις ανάγκη...και 'γω θα μείνω κοντά σου μικρή μου αγάπη...'' Μ.Στρατής...κόλλημα του μικρού που μου το μετέδωσε!!! Συνήθως με συνοδεύει με την κιθάρα του...την σπασμένη, αυτή θέλει,...η οποία δεν βγάζει ήχο,ευτυχώς!!!
3.Ποια είναι η αγαπημένη σας ελληνική ταινία;
''Τζένη Τζένη'' απολαυστική Τζένη Καρέζη, απίστευτες ατάκες και βέβαια γυρισμένο στις αγαπημένες Σπέτσες...που τότε ήταν μαγικές!
4.Και ποια ξένη;
''La Vita e Bella'' Roberto Benigni...΄Εχω ξαναπεί γι'αυτή την ταινία...μουσική, σκηνοθεσία,ερμηνεία,μηνύματα...τα'χει όλα και πάνω απ'όλα όχι Αμερικάνικη!!!
5.Ποιο είναι το ταξίδι των ονείρων σας;
Κάποτε ήθελα να πάω στο Θιβέτ...τώρα δεν ξέρω...ίσως ο γύρος του κόσμου οδικώς...
6.Αν έπρεπε να μετακομίσετε σε μια χώρα στην Ευρώπη ποια θα διαλέγατε;
Θα πω τα γνωστά...δεν μπορώ το κρύο και την υγρασία...θα περιοριστώ στην Μεσόγειο...Ιταλία,άντε Ισπανία...αλλά μάλλον θα κάτσω εδώ...
7.Αν ερχόμουν στον τόπο σας που θα πηγαίναμε και τι θα μου δείχνατε πρώτα;
Θα σε πήγαινα διαδήλωση στο Σύνταγμα...αυτά έχει ο τόπος μου τώρα να δείξει...τ΄άλλα εν καιρώ...
8.Αν τα χρήματα δεν ήταν πρόβλημα, ποια δουλειά θα θέλατε να κάνετε;
Επειδή πραγματικά τα χρήματα δεν είναι πρόβλημα...αυτή που κάνω...ζωγραφική,ζωγραφική,ζωγραφική, κανένα μαθηματάκι και τα σχετικά...Ποιος τα... ....υπολογίζει τα λεφτά....
9.Υπάρχει κάτι που φοβάστε;
Εκτός από τις κατσαρίδες...μη πάθουν κάτι όσοι αγαπώ και είναι και πολλοί και άστα να πάνε...
10.Πείτε μια φράση που να αντιπροσωπεύει τον τρόπο που σκέφτεστε:
Υπάρχει πάντα και η άλλη πλευρά...ή σχεδόν πάντα, μόνο σε κάποια (λίγα όμως) πράγματα είμαι απόλυτη...
11.Κάντε μια ευχή:
Εύχομαι να νιώθω πάντα όπως νιώθω τώρα και να έχω όσα έχω τώρα...δεν θέλω παραπάνω...μου αρκούν και μου περισσεύουν.


Δεύτερος γύρος...


1.Τι σημαίνει για σένα Άνθρωπος;
Ως είδος...ό,τι πιο καταστροφικό πέρασε από τον πλανήτη...βρίσκεις κι όμορφα πολλά σ'αυτόν αλλά θέλει κουράγιο και ψάξιμο...
2.Αντιμετωπίζεις την ζωή...
Ναι την αντιμετωπίζω...δεν περιμένω να πεθάνω...χαχα...με αισιοδοξία πάντα!!!
3.Τι σου δίνει μεγαλύτερη ευχαρίστηση;
Η αγκαλιά του Βασίλη...κι άλλα πολλά που να τα λέω...γενικώς δεν μου λείπει...
4.Σε ποια εποχή θα ήθελες να ζεις;
Στην αρχαία Ελλάδα...αλλά να ήμουν θεός άντε ημίθεος...χαχα...όχι δούλος κλπ. Καλή είναι και η τωρινή...παίρνει και βελτίωση βέβαια...
5.Τι σε νευριάζει πιο πολύ από όσα διαδραματίζονται γύρω μας;
Που στις εκλογές ορισμένοι (ελπίζω λίγοι),θα ξαναψηφίσουν όλους(από τα γνωστά κόμματα,συμπεριλαμβανομένης της αριστερής σουπιάς ) αυτούς τους αλήτες...είναι κάποιοι που δεν παίρνουν χαμπάρι με τίποτα!!!
6.Ποια τα ελαττώματά σου;
Ακούγομαι περισσότερο αυστηρή πολλές φορές απ΄όσο είμαι στην πραγματικότητα...και ίσως κάποιες φορές είμαι και περισσότερο απ'όσο  πρέπει, με όσους αγαπώ...Επίσης όταν κάτι(κάποιος) δεν μου αρέσει φαίνεται στη μούρη μου...καμία προσποίηση...ενοχλητικό κι αυτό...Έχω κι άλλα πιο πρακτικά...όπως μυωπία... αστιγματισμό...η τυφλή ζωγράφος!!! Α είμαι και Ντόναλντ...εντελώς!
7.Υπάρχει κάτι για το οποίο μετανιώνεις;
Δεν ήμουν αρκετά επίμονη σε κάποια πράγματα...(στα ελαττώματα κι αυτό),αυτό μόνο...όχι πάντως κάτι συγκεκριμένο και σοβαρό...Ναι αν είχα την ευκαιρία ίσως έκανα αλλιώς κάποια πράγματα αλλά και πάλι δεν ξέρω που θα με είχαν οδηγήσει...οπότε καλύτερα που δεν μπορώ.Αυτό που έχω τώρα με κάνει ευτυχισμένη...οπότε άκυρα όλα,τίποτα δεν θα άλλαζα!Σας ζάλισα...ό,τι καταλάβατε καταλάβατε...
8.Βουνό ή θάλασσα;
Α,και τα δύο...για να μείνω βέβαια μόνο θάλασσα αλλά για εκδρομή παντού!
9.Τι κάνεις όταν είσαι νευριασμένη;
Μιλάω με φίλους και μου περνάει...γενικώς δεν κρατάω τίποτα...τα συζητάω όλα...ευτυχώς έχω διαθέσιμους όλες τις ώρες!
10.Το καλύτερο ''αγχολυτικό'' είναι...
Το παιχνίδι με τα παιδιά...και τι άλλο...η δημιουργία (σκέφτομαι κι άλλα αλλά θα περιοριστώ)!


  Τώρα τι καταλαβαίνετε για μένα δεν ξέρω...δεν περιμένατε ,βέβαια, να με γνωρίσετε από δω...όλο και κάτι θα έχετε στο μυαλό σας!!!

Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

Μάθημα: Ελεύθερο σχέδιο Νο 1...

  Σήμερα θα μιλήσουμε για σκίαση...Θ' αρχίσουμε από τα πολύ βασικά και απλά, που αν τα γνωρίζουμε θα μας βοηθήσουν να κάνουμε σκίαση σε οποιοδήποτε αντικείμενο, ακόμη και σε πρόσωπο. Θα σας δείξω πως σκιάζουμε απλά γεωμετρικά στερεά. Όλα τα αντικείμενα γύρω μας μοιάζουν με κάποιο από αυτά ή είναι συνδυασμός δύο ή περισσοτέρων. 
  Κανονικά η πρώτη επαφή με το θέμα γίνεται χρησιμοποιώντας μολύβι...εδώ όμως θα πάμε κατευθείαν στο χρώμα. Δυο λόγοι με οδήγησαν σ' αυτό. Ο ένας πως οι περισσότεροι ίσως έχετε κάνει σκίαση με μολύβι κάποια στιγμή και ίσως σας φανεί βαρετό, ο δεύτερος πως τόσα χρόνια κάνοντας ελεύθερο σχέδιο σε φροντιστηριακό επίπεδο βαρέθηκα τ' άχρωμα σχέδια (δυστυχώς δεν έμενε ποτέ χρόνος να ξεφύγουμε από τα των εξετάσεων και περιοριζόμασταν στο μολύβι...η τυπικότητα των πανελλαδικών δεν αφήνει περιθώρια για κάτι περισσότερο ή διαφορετικό, ένα από τα βασικά και πολλά προβλήματα της ανύπαρκτης παιδείας μας). Τώρα όμως δικό μας είναι το μάθημα, δική μας και η απόφαση...θα βάλουμε χρώμα! Όποιος θέλει φυσικά ας χρησιμοποιήσει τα μολυβάκια του ( δείτε εδώ ποια είναι τα σωστά). Θα μελετήσουμε τέσσερα γεωμετρικά στερεά: 

Ξεκινάμε από το ορθογώνιο παραλληλεπίπεδο (και στον κύβο το ίδιο ισχύει). 




  Κάθε μία από τις πλευρές έχει διαφορετικό τόνο, ανάλογα με το εστία φωτός. Εάν το φως έρχεται από δεξιά,τότε η πρώτη προς το φως πλευρά θα είναι ανοιχτόχρωμη και η άλλη (η γυρισμένη αντίθετα προς το φως), θα είναι πιο σκούρα. Η επάνω πλευρά θα είναι πιο φωτεινή και από τις τρεις. Σε κάθε πλευρά όμως η σκίαση θα είναι ενιαία, σε όλες τις επίπεδες επιφάνειες δεν υπάρχει διαβάθμιση. Άλλη σκιά μπορεί να δημιουργηθεί μόνο εάν είναι κάποιο άλλο αντικείμενο δίπλα. Παραλληλεπίπεδα και κύβοι υπάρχουν άπειρα γύρω μας...κουτιά, κτήρια, βιβλία, έπιπλα κι ό,τι άλλο έχει έδρες (πολύ γεωμετρία σήμερα...ανοίξτε κανένα βιβλίο των παιδιών...πάντα χρησιμεύει!).


Συνεχίζουμε με τον κύλινδρο...





  Το παράδειγμα είναι με διάχυτο φωτισμό. Το φως είναι στο κέντρο (δηλαδή στο τμήμα που είναι πιο έξω από το υπόλοιπο) κι όσο πηγαίνουμε προς τις άκρες (και προς τα μέσα δηλαδή), σκουραίνει. Εάν έχουμε εστία φωτός από μία πλευρά τότε το ανοιχτό κομμάτι θα είναι από τη μεριά που έρχεται το φως και το υπόλοιπο σιγά σιγά και βαθμιαία θα γίνεται πιο σκούρο. Οι διαβαθμίσεις μας έρχονται κάθετα προς τη βάση και παράλληλα με τις πλαϊνές πλευρές. Το επάνω και το κάτω μέρος (οι δύο κύκλοι δηλαδή) είναι επίπεδα και σκιάζονται με έναν ενιαίο τόνο, όπως οι πλευρές του κύβου. Κυλινδρικά είναι πολλά πράγματα από αυτά που ζωγραφίζουμε...ένα μπουκάλι, ένα ποτήρι, ακόμη και τα ανθρώπινα χέρια, τα δάχτυλα, ένας κορμός δέντρου, ένα κλαδί και άπειρα ακόμη αντικείμενα.


Σειρά έχει η σφαίρα...




  Η σφαίρα δεν έχει κανένα σημείο στο ίδιο επίπεδο. Ουσιαστικά όταν την τοποθετούμε σε μια επίπεδη επιφάνεια, τότε θα εφάπτεται με ένα και μοναδικό σημείο της. Έτσι κάθε σημείο της έχει άλλο τόνο (θυμηθείτε πως στον κύβο κάθε έδρα έχει έναν μόνο τόνο γιατί όλα της τα σημεία είναι στο ίδιο επίπεδο, εδώ συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο!). Η σκίαση λοιπόν στη σφαίρα είναι πιο πολύπλοκη αλλά και πιο γοητευτική... Εάν το φως έρχεται από δεξιά πχ (όπως στο δικό μου παράδειγμα),τότε επάνω και δεξιά θα είναι και το πιο φωτεινό της κομμάτι, το εκ διαμέτρου αντίθετο θα είναι το πιο σκοτεινό και τα υπόλοιπα σε ενδιάμεσους τόνους. Δείτε κι αυτό το σκίτσο για καλύτερη κατανόηση:



  Όταν για παράδειγμα έχουμε μια πηγή φωτός από δεξιά τότε φωτίζεται το δεξί ημισφαίριο και το άλλο μένει σκοτεινό. Πέρα όμως της εστίας φωτός η ίδια η σφαίρα λόγω του σχήματός της ρίχνει σκιά στο κάτω ημισφαίριο της ενώ το επάνω μένει πιο φωτεινό. Έτσι συμβολίζοντας με Σ το σκοτάδι και Φ το φως,βλέπουμε ποιο είναι το πιο φωτεινό, το πιο σκοτεινό και ποια τα δύο μέρη με τον ενδιάμεσο φωτισμό.

  Σφαίρες συναντάμε επίσης συχνά στο περιβάλλον μας. Εκτός από μια μπάλα ή ένα αυγό (είναι οβάλ αλλά έχει παρόμοια λογική στη σκίαση), σφαίρες είναι και τα μπαλόνια, το ανθρώπινο κεφάλι (εντάξει εδώ υπάρχει ποικιλία, δείξτε επιείκεια...), ακόμη κι ένας θάμνος ή ένα πόμολο.

Τέλος ο κώνος...




  Κώνος είναι ένας κύλινδρος που έσμιξε το επάνω μέρος του...Όπως λοιπόν σκιάσαμε το κύλινδρο έτσι θα κάνουμε κι εδώ, αλλά οι αποστάσεις όσο ανεβαίνουμε θα μηδενίζονται. Αυτό θα γίνεται σταδιακά και η σκίασή μας δεν θα είναι κάθετη αλλά λοξή (περισσότερο στις άκρες και λιγότερο όσο ερχόμαστε προς το κέντρο). Ένα κινέζικο καπελάκι, μία γλάστρα (φανταστείτε έναν κώνο που έχουμε κόψει τη μύτη του), ένα βουνό (!!!) και πολλά άλλα είναι μερικά από τα σχήματα που μας θυμίζουν κώνους. Τέλος η βάση σκιάζεται σαν επίπεδο με έναν τόνο ( στο συγκεκριμένο δεν την βλέπουμε εάν όμως ήταν γυρισμένο διαφορετικά θα ήταν ορατή).


  Για τη σκίαση χρησιμοποίησα χρωματιστά μολύβια. Για κάθε σχήμα χρειάστηκα δύο μολυβάκια,ένα ανοιχτόχρωμο κι ένα πιο σκούρο. Όταν τα μολύβια μας είναι καλής ποιότητας τότε μπορούμε να περνάμε το ένα χρώμα επάνω από το άλλο και να ενώνονται, έτσι φτιάχνουμε όσους τόνους θέλουμε. Όταν χρωματίζουμε με χρωματιστά μολύβια συνήθως κάνουμε πλάγιες ίσιες πυκνές γραμμές (κρατώντας το μολύβι μας ελαφρώς πλαγιαστά) και ξαναπερνάμε με αντίθετη κατεύθυνση από πάνω και ξανά από την άλλη κατεύθυνση κι αυτό όσες φορές χρειαστεί για να πετύχουμε το χρώμα που θέλουμε. Όταν κάνουμε τη διαβάθμιση προσέχουμε να μη ξεχωρίζει ο ένας τόνος από τον άλλον κι όταν αυτό συμβεί ακριβώς εκεί που ενώνονται με το μολύβι μας δημιουργούμε έναν ενδιάμεσο ώστε να εξαφανίσουμε το χώρισμα. 
  Έχοντας κατανοήσει αυτά το μόνο που μας λείπει για να μπορούμε να σχεδιάσουμε αντικείμενα από το περιβάλλον μας, βλέποντάς τα, είναι η προοπτική. Είναι από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στο ελεύθερο σχέδιο και τη ζωγραφική και χρειάζεται μελέτη. Στηρίζεται σ΄έναν βασικό κανόνα και όταν τον κατανοείς γίνεται εύκολη υπόθεση. Θα το αναπτύξουμε στο μέλλον. 
  Μια καλή εξάσκηση για όσα είπαμε είναι να φτιάξουμε μια σύνθεση όπως αυτές που ακολουθούν ή άλλες δικές σας. Η επανάληψη και η επιμονή θα φέρει και το ποθητό αποτέλεσμα.








  Εδώ κλείνει το πρώτο μέρος...θα ακολουθήσει η προοπτική (θέλει χρόνο...μη με πιέσετε...) και μετά ποιος μας πιάνει!!! Απορίες θα'χετε φαντάζομαι...ρωτήστε εσείς κι εγώ θα λείψω δυο - τρία χρόνια...θα είμαι εδώ ήθελα να πω, για ν'απαντήσω σ'όλα, ακόμη και στα αναπάντητα!!!


  Προσθέτω άλλα δύο παραδείγματα σκίασης κυλίνδρου και κώνου με διαφορετική εστία φωτισμού για να γίνουν πιο κατανοητά όσα είπα παραπάνω:







 


  Και στις δύο περιπτώσεις το φως έρχεται από δεξιά...εάν έρχεται από αριστερά τότε η σκίαση γίνεται αντίθετα,το φωτεινό κομμάτι αριστερά και το σκούρο δεξιά. Εύχομαι να έλυσα τις απορίες σας κι αν όχι...εδώ θα είμαι και θα συνεχίσω...