Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

''Ανάμεσά σας''

  Σήμερα θα σας πάω μια εκδρομή, όχι στην εξοχή, εκπαιδευτική...Θα σας πάω μια βόλτα σε μια έκθεση ζωγραφικής. Κι αυτή όμως δεν είναι μια έκθεση όπως όλες οι άλλες...Θα έχει δύσκολες στιγμές αλλά και στιγμές χαράς κι ελπίδας...Θέλει ψυχή για να την δείτε, τα μάτια σας απλά θα ''μεταφέρουν'' συναισθήματα στην καρδιά. Είναι η έκθεση ''Ανάμεσά σας'' που διοργάνωσε η ''Πίστη''. Η Πίστη είναι σύλλογος γονέων παιδιών με νεοπλασματικές ασθένειες. Σας έχω πει αρκετά γι'αυτήν και για την συμμετοχή της ομάδας μας ''Ζωγράφοι σε δράση για τα παιδιά''  με 100 και παραπάνω έργα ζωγραφικής. Δεν θα σας κουράσω μ'αυτά, θα σας ξεναγήσω κατευθείαν μέσα στο χώρο με την ίδια σειρά που το έκανα όταν ερχόταν κάποιος φίλος εκεί:

Ξεκινάμε από τα εύκολα...είναι τα έργα που έδωσε η ομάδας μας για να πουληθούν στην έκθεση και τα χρήματα να δοθούν για υλικά ζωγραφικής και χειροτεχνίας των παιδιών...





 \







  Δεν φαίνονται όλα στις φωτογραφίες...ήταν πάρα πολλά και μερικά ήρθαν καθυστερημένα, αφού στήθηκαν όλα! Μέχρι και κάτω βάλαμε αρκετά για να χωρέσουν! Ο κόσμος πραγματικά έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον και τα περισσότερα έργα έχουν πουληθεί (είναι σε πολύ καλές τιμές και είναι κι ο σκοπός που ευαισθητοποιεί). Μας έστειλαν έργα απ΄όλη την Ελλάδα, όπως κάθε φορά που χρειάζεται και είναι και πολλά από την γειτονιά μας.

Θα συνεχίσουμε με τα έργα μαθητών σχολείων του Π.Φαλήρου. Δόθηκαν θέματα σχετικά με την πνεύμα της έκθεσης και τα παιδιά ζωγράφισαν ό,τι φαντάστηκαν. Τα χρώματά τους χαρούμενα και φωτεινά,γεμάτα ελπίδα!





  Και σιγά σιγά να περάσουμε στα έργα των παιδιών που είναι αφιερωμένη η έκθεση. Των παιδιών που αγωνίστηκαν και νίκησαν, που συνεχίζουν να παλεύουν και να ελπίζουν. Στο Τ.Α.Ο (τμήμα παιδικής αιματολογίας-ογκολογίας) λειτουργεί εργαστήρι ζωγραφικής. Με την ευκαιρία να σας υπενθυμίσω πως όποιος ενδιαφέρεται να πηγαίνει εθελοντικά να ζωγραφίζει με τα παιδιά μπορεί να επικοινωνήσει με την ''Πίστη''.

Ας δούμε μερικά έργα των μικρών μας φίλων:









  Η καρδιά βρίσκεται σε πολλά έργα των παιδιών...σύμβολο ή καλύτερα πίστη στη ζωή...Κάθε έργο έχει κάτι να πει,κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο...

  Τώρα πρέπει να ανεβούμε μια σκάλα...μια πραγματική  και μία συμβολική. Μια σκάλα παραπάνω σε δύναμη,σε συγκίνηση,σ'ελπίδα, μια σκάλα που θα μας δυσκολέψει, θα μας κόψει ίσως τα πόδια στα μισά, αλλά όταν θα την κατεβούμε το βήμα μας θα είναι ελαφρύ και η καρδιά μας πιο γεμάτη. Θα σας δείξω πρώτα μερικά  έργα ενός νέου παιδιού που βγήκε νικητής μετά από δύο περίπου χρόνια πάλης με το ''θηρίο'', του Ηρακλή, που τώρα, μετά από επιτυχημένη μεταμόσχευση, μπορεί και αντικρίζει ξανά τη ζωή μ'ένα χαμόγελο και απίστευτη ενέργεια. Εδώ κι ένα χρόνο προσφέρει εθελοντικά στην ''Πίστη'' κάνοντας μαθήματα ζωγραφικής στα παιδιά του Τ.Α.Ο. Είναι κι αυτός που πήρε όλη την έκθεση πάνω του...Πρώτα δουλεύοντας με τα παιδιά στο νοσοκομείο. Τον γνώρισα το Σάββατο που στήθηκε η έκθεση. Μ'ένα χιούμορ απόλαυση, ένα σφυράκι στο χέρι και μια χούφτα καρφιά, έβγαλε την περισσότερη δουλειά απ'όλους. Χωρίς αυτόν η έκθεση δεν θα ήταν η ίδια...Πάμε να δούμε την πορεία του μέσα από τις δημιουργίες του:

Εδώ είναι μια κατασκευή δική του...δεν θα την καταλάβετε από την φωτογραφία καλά. Να σας πω μόνο πως είναι μια κούκλα και επάνω και δίπλα βρίσκονται διάφορα αντικείμενα που σ'εμάς ίσως κάποια είναι άγνωστα, κάποια ίσως τρομακτικά, σ'όσους περνούν όμως το κατώφλι τέτοιων χώρων είναι εξαιρετικά οικεία...τα αντικείμενα της καθημερινότητάς τους...



Αυτά είναι κάποια από τα έργα του Ηρακλή, αυτά που έφτιαχνε στη διάρκεια της νοσηλείας και θεραπείας του.



Σας είπα και πριν πως η καρδιά δεσπόζει σ'αυτήν την έκθεση...







Κι ένας πίνακας λίγο διαφορετικός...


 Γιατί άραγε; Ας διαβάσουμε το χαρτάκι στον τοίχο:

 


Ηρακλή μου σ'ευχαριστούμε πολύ!

  Θα συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα έργα του ορόφου. Όπως σε κάθε μάχη δεν υπάρχουν μόνο νικητές...κι αυτή η μάχη είναι κι άνιση μερικές φορές. Αυτά που θα δούμε εδώ και που θα σας πω δεν είναι εύκολα. Σβήνω και γράφω συνέχεια, αναλύω και μετά διαβάζω και διαγράφω...Είναι γιατί δεν υπάρχουν λόγια πάντα για να πεις κάτι. Είναι οι ζωγραφιές των παιδιών που δεν τα κατάφεραν ή μάλλον τα κατάφεραν πολύ καλά αλλά ο εχθρός ήταν πολύ πιο σκληρός. Επίσης κι έργα γονιών που πάλεψαν μαζί με τα παιδιά τους, γονιών απελπισμένων που άντλησαν δύναμη από τα ίδια και στάθηκαν όρθιοι και στέκονται ακόμη. Πιστέψτε με όμως αυτά τα έργα που θα δείτε έχουν ελπίδα, έχουν μηνύματα, έχουν δύναμη, ναι δύναμη είναι η σωστή λέξη:

Για τη διευκόλυνση στη χορηγία των φαρμάκων, για αιμοληψίες και για πολλά ακόμη, στα παιδιά χρησιμοποιείται ένας μόνιμος καθετήρας που μένει ανοιχτός κι ονομάζεται hickman. Αναπόσπαστο κομμάτι του σώματός τους, μαθαίνουν να ζούνε μ'αυτό και πολύ συχνά το αποτυπώνουν στις ζωγραφιές τους, όπως επίσης και το χώρο του νοσοκομείου κι όλα τα αντικείμενα.







Αυτός ο πίνακας πόσους συμβολισμούς μπορεί να έχει...εκείνη η φιγούρα του γιατρού με τα φτερά αγγέλου...σκέφτομαι...πόσο βαθιά ανόητοι είμαστε όσοι κυνηγάμε τα πλούτη και τη δόξα...άπειρες σκέψεις από τόσο απλά σχήματα...






Και έργα γονιών αφιερωμένα στα παιδιά τους...ό,τι και να πω ανοησία θα είναι...κοιτάξτε τα μόνο.














Κι αυτός ο πίνακας αφιερωμένος στον Προκόπη (από τον μπαμπά ενός άλλου παιδιού),ένα αγόρι που έφυγε πριν λίγους μήνες,την ώρα που ξεκινούσε η οργάνωση γι΄αυτήν εδώ την έκθεση. Η μητέρα του, από τα ενεργά μέλη του συλλόγου,έστεκε όλες τις ημέρες εκεί δυνατή, προσφέροντας με την ψυχή και τα χέρια της...που αλλού μπορούσε να ήταν άλλωστε, παρά δίπλα του... 

''Το ταξίδι του Προκόπη''



Κι εδώ είναι τα έργα του Προκόπη μας...του άρεσαν τα καράβια ή έτσι έβλεπε τη ζωή...ένα ταξίδι...Γραμμές καθαρές σαν με χάρακα τραβηγμένες και μηνύματα για μας...παντού μηνύματα για αφύπνιση, για προσφορά...όχι για κείνον πια, μα για τ' άλλα παιδιά αυτά που αγωνίζονται και αυτά που θ'αγωνιστούν.




















  Ήταν κι άλλα πολλά...αυτά όμως θεωρώ πως φτάνουν για να νιώσετε λίγο ό,τι ένιωσαν όσοι ήρθαν. Δυσκολεύτηκα σε πολλά σημεία και ίσως να μην είπα όσα ήθελα και να έκανα και λάθη...Ελπίζω να απέφυγα τον δραματικό τόνο (δεν το ήθελα αυτό με τίποτα) κι αν δεν το έκανα σε κάποια σημεία συχωρέστε με, ίσως να μη γινόταν. Οι μέρες αυτές να σας πω πως είχαν πολλές δραστηριότητες.Τραγούδια, κλόουν, θεατρικά, μουσική ,πολλή ζωγραφική, συζητήσεις κι άλλα πολλά για μικρούς και μεγάλους. Το κλίμα ήταν χαρούμενο, υπήρχαν και αρκετές στιγμές συγκίνησης βέβαια, αλλά γρήγορα πάλι άλλαζε. 
  Σήμερα έπεσε η αυλαία. Οι δραστηριότητες της ''Πίστης'' συνεχίζονται βέβαια κι εμείς όπου και με όποιον τρόπο μπορούμε θα παραβρεθούμε. 
  Λίγο πριν φύγω απόψε από τον Φλοίσβο άκουσα πως ο Προκόπης έγραψε κι ένα τραγούδι που υπάρχει η σκέψη να μελοποιηθεί και να παρουσιαστεί σε κάποια άλλη εκδήλωση. Ζήτησα να το ακούσω...το άκουσα από κάποια δοκιμαστική εγγραφή...ίσως η πιο δύσκολη στιγμή...αφορμή να βγει όλη η ένταση των ημερών...λύτρωση το λέω εγώ...αν το φτιάξουν ίσως σας το δείξω...θα δούμε.
  Κλείνοντας να ζητήσω να ξαναδιαβάσουμε όλοι και να σκεφτούμε μια δεύτερη φορά τα μηνύματα του μικρού μας φίλου.  Μη τα προσπεράσουμε,είναι εκεί για μας...

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012

'' Ένας παράξενος άνθρωπος ''

  Τη  Ρούλα τη γνώρισα πριν λίγο καιρό εδώ μέσα αλλά είναι απ'αυτούς τους ανθρώπους που δεν χρειάζεται να τους ξέρεις πολύ για να τους εκτιμήσεις. Έμαθα πως γράφει, ποιήματα, στίχους, παραμύθια, μαντινάδες, είδα πως φτιάχνει πράγματα μόνη και μαζί με τον αγαπημένο της και πρόσφατα ξεκίνησε και να ζωγραφίζει. Πριν λίγες ημέρες της ζήτησα να μου στείλει ένα παραμυθάκι της να του βάλω εικόνες.Το έκανε...έστειλε ένα όμορφο παραμύθι που, όπως όλα  τα καλά παραμύθια, έχει ηθικό δίδαγμα...Δεν θα σας το πω, θα το καταλάβετε διαβάζοντάς το. Έφτιαξα αυτό που θα δείτε παρακάτω και το αφιερώνω σε κείνη και σε όλους εσάς που μας διαβάζετε...

   Σ'ευχαριστώ Ρούλα μου που με εμπιστεύθηκες, μακάρι να μπορούσα να στο φτιάξω αληθινό!






































Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2012

Μάθημα...''Ελάτε να χρωματίσουμε''

  Για το χρώμα έχω να σας πω πάρα πολλά.Υπάρχουν όμως πολλοί τρόποι για να μάθετε ποια είναι τα βασικά χρώματα,πως βγαίνουν τα υπόλοιπα,ποια είναι τα ψυχρά,τα θερμά κι όλα τα σχετικά γύρω από αυτό το θέμα.Θα μπορούσα να σας πω για την ιστορία του κάθε χρώματος ή για το πως επιδρά στην ψυχολογία αλλά γι'αυτό το κομμάτι έχω την επιθεωρητή -εγκυκλοπαίδεια-Σωσώ.









  Διάλεξα λοιπόν να σας πω κάποια άλλα πράγματα που ίσως δεν τα βρίσκουμε τόσο εύκολα ή δεν είναι τόσο κατανοητά στα βιβλία.Αφορμές παίρνω πάντα από αυτούς που με ρωτάνε κατά καιρούς διάφορα σχετικά με το τεχνικό κομμάτι της ζωγραφικής. Το θέμα μας λοιπόν είναι πως βγαίνουν οι τόνοι και πως οι αποχρώσεις σ'ένα χρώμα.Δεν αντιγράφω από βιβλία,θα σας τα πω με δυο απλά λόγια όπως θα τα έλεγα σε κάποιον που θα με ρωτούσε στο... λεωφορείο ας πούμε,ή στο τραμ(εδώ θα είχα πολύ περισσότερο χρόνο διότι το τραμ ως γνωστόν χελωνίζει!).
 Οι τόνοι σ'ένα χρώμα,δηλαδή το πόσο φωτεινό ή σκοτεινό είναι,προκύπτουν προσθέτοντας το λευκό ή το μαύρο αντίστοιχα. Οι αποχρώσεις προσθέτοντας από τα ίδια τα χρώματα που το συνθέτουν.Πχ όταν έχουμε ένα πράσινο (το οποίο είναι ανάμειξη κίτρινου και μπλε)προσθέτοντας περισσότερο κίτρινο ή μπλε δημιουργούμε διαφορετικές αποχρώσεις. Όταν στα χρώματα προσθέτουμε λευκό παίρνουμε τόνους πιο θαμπούς τα λεγόμενα παστέλ χρώματα,όταν προσθέτουμε μαύρο έχουμε σκούρα μεν αλλά μουντά χρώματα.Όταν όμως προσθέτουμε σε ένα χρώμα κάποιο από τα συστατικά του (μπορεί να είναι περισσότερα από δύο)είτε θέλοντας να το ανοίξουμε(οπότε προσθέτουμε το πιο ανοιχτό)είτε να το σκουρύνουμε (προσθέτοντας το πιο σκούρο όπως είναι προφανές), οι αποχρώσεις που παίρνουμε είναι έντονες και φωτεινές. Είναι απλό: Θέλουμε ένα ανοιχτό πράσινο αλλά όχι έντονο,βάζουμε λευκό,θέλουμε ένα σκούρο μουντό πράσινο,βάζουμε μαύρο,θέλουμε ένα ζωηρό λαχανί βάζουμε κίτρινο,θέλουμε ένα σκούρο αλλά φωτεινό πράσινο,βάζουμε μπλε.Το ίδιο με το πορτοκαλί(προκύπτει από κίτρινο και κόκκινο),με το μωβ(από κόκκινο και μπλε),με το καφέ(πράσινο ή μπλε/κίτρινο και κόκκινο) και με όλα τα χρώματα.
  Δεν υπάρχει σωστό και λάθος.Εξαρτάται από το τι θέλουμε εμείς.Με αυτούς τους τόνους και τις αποχρώσεις θα κάνουμε και τις σκιές και τις διαβαθμίσεις σ'αυτό που ζωγραφίζουμε.Είτε είναι τοπίο,είτε προσωπογραφία,είτε νεκρή φύση ακόμη και αφηρημένο.
  Ένας μεγάλος κι αγαπημένος ζωγράφος χρησιμοποιούσε πάντα το μαύρο για να κάνει πιο μουντά τα χρώματά του.Αυτός είναι ο Renoir.Όταν προσπάθησα να φτιάξω ένα αντίγραφο του πίνακά του ''The luncheon of the boating party'', δείτε εδώ τη σχετική ανάρτηση, και παλεύοντας ατελείωτα να βγάλω τα χρώματα (ήταν το δεύτερο μου έργο με λάδι,κάτι λιγότερο από 20 χρόνια πίσω!!!),διαπίστωσα πως ακόμη και το λευκό του είχε μια σταγόνα μαύρο. Το λέω και στην ανάρτηση εκείνη ,ήταν μεγάλο μάθημα για μένα να φτιάχνω αντίγραφα μεγάλων καλλιτεχνών.




Αυτός είναι ο δικός μου πίνακας...(μη παρεξηγηθούμε κιόλας με τον... συνάδελφο!)


Δείτε κι έναν άλλον εντελώς διαφορετικό όπου εδώ τα περισσότερα χρώματα αναμίχθηκαν με λευκό:





Όταν θέλουμε έντονα χρώματα αποφεύγουμε το λευκό και δημιουργούμε τις αποχρώσεις με τα ίδια τα χρώματα όπως είπαμε:






 Μπορείτε λοιπόν όσοι έχετε κάποια χρώματα σε σωληνάρια (τέμπερες,λάδια,ακρυλικά) να πειραματιστείτε και να μας δείξετε τ΄αποτελέσματα ή όχι.Δική σας επιλογή. Εγώ θα σας πω πως μια καλή άσκηση είναι να ξεκινήσετε με μια νεκρή φύση.Ζωγραφίστε ένα βάζο,ένα φρούτο,ένα λουλούδι ακόμη καλύτερα και προσπαθείστε να δώσετε τις σκιές πρώτα με τον έναν τρόπο και μετά με τον άλλον για να δείτε τη διαφορά. Σας δίνω κάποια σχέδια για να πάρετε ιδέες,σχεδιάστε τα και προσπαθείστε να τα χρωματίσετε με διαφορετικό τρόπο κάθε φορά.







 Ακόμη θεωρώ χρήσιμο για κάποιον που ξεκινάει να ξέρει ποια χρώματα πρέπει να αγοράσει.Πηγαίνοντας σε ένα κατάστημα με είδη ζωγραφικής και κοιτώντας το σταντ με τα σωληνάρια μπερδεύεσαι και δεν ξέρεις τι να διαλέξεις.Επειδή όλα αυτά τα είδη δεν είναι καθόλου φθηνά και είναι κρίμα να παίρνουμε περισσότερα ή διαφορετικά απ'όσα χρειαζόμαστε,θα σας δώσω μια λίστα με μερικά χρώματα που είναι αρκετά για να ξεκινήσετε.Δεν είναι ούτε απόλυτα αυτά που θα σας πω,ούτε κανόνας,είναι απλά αυτά που πιστεύω πως χρειάζεστε.Δεν έχει σημασία εάν θα χρησιμοποιήσετε ακρυλικά ή λάδια ή ό,τι άλλο,οι ονομασίες των χρωμάτων είναι ως επί το πλείστον κοινές.Σας δίνω και μια  περιγραφή να ξέρετε για τι περίπου ψάχνετε,εάν δεν βρίσκετε αυτά τα ονόματα:
Titanium white λευκό, προτιμήστε αυτό(σε περισσότερα ml από τα υπόλοιπα)
Cadmium yellow  ένα σκούρο κίτρινο
lemon yellow  ένα φωτεινό κίτρινο
Vermilion ή Light red  ένα ανοιχτό κόκκινο 
Carmine ένα σκούρο κόκκινο(πχ μπορτνό)
Αlizarin crimson βυσσινί
Cobalt blue ή Ultramarine ένα φωτεινό μπλε
Prussian blue ή Phthalo blue  ένα σκούρο μπλε
Emerald green  φωτεινό πράσινο 
Phthalo green  σκοτεινό πράσινο
Yellow ochre δηλαδή μια ανοιχτή ώχρα
Vandyke brown ένα όχι πολύ σκούρο καφέ
Burnt sienna δηλαδή κοκκινοκαφέ
Burnt umber σκούρο, σχεδόν μαύρο καφέ
Ivory black  μαύρο
    Κι αν αυτά σας φαίνονται πολλά,πάρτε ένα κόκκινο,ένα μπλε,ένα κίτρινο,ένα άσπρο κι ένα μαύρο.Μια χαρά θα κάνετε τη δουλειά σας και πάλι.
   Τώρα για την επιφάνεια που ζωγραφίζουμε υπάρχουν οι εξής επιλογές(υπάρχουν κι άλλες αλλά γι'αργότερα): Είτε χρησιμοποιούμε καμβά, είτε τα ειδικά χαρτιά για κάθε είδος χρωμάτων (άλλο χαρτί για τα λάδια,άλλο για τα ακρυλικά).Τα πινέλα κι αυτά διαφορετικά.Πιο σκληρά για το λάδι,λιγότερο για τα ακρυλικά.
  Όταν χρωματίζουμε ο βασικός κανόνας είναι πως ξεκινάμε από τα χρώματα που είναι πίσω κι ερχόμαστε προς τα εμπρός.Δηλαδή εάν έχουμε ένα πράσινο σκούρο φύλλο που έχει κάποια φωτεινά σημεία και κάποιες λάμψεις επιπλέον,βάφουμε πρώτα το σκούρο,από επάνω περνάμε το πιο φωτεινό(είπαμε πως το φτιάχνουμε) στα σημεία που θέλουμε και τέλος φτιάχνουμε με ακόμη ένα πιο φωτεινό χρώμα τις λάμψεις (όλα αυτά μπορούμε να τα κάνουμε απλά προσθέτοντας λευκό εάν θέλουμε ένα πιο παλ αποτέλεσμα,μπορούμε και να συνδυάσουμε σαφώς τους τρόπους). Η σειρά των χρωμάτων δεν είναι πάντα από τα πιο σκούρα στα πιο ανοιχτά,μπορούμε να βάλουμε κι ένα σκούρο επάνω από ένα ανοιχτόχρωμο,απλά πρώτα το πίσω και μετά το μπροστά.Και το πιο σημαντικό,για να μη γίνει ''λάσπη'' το χρώμα μας (ειδικά στα λάδια)όταν περνάμε χρώμα επάνω από άλλο, το δεύτερο να είναι περισσότερο αραιωμένο για να  μη γίνει ένα με το από κάτω και τελικά έχουμε μια μουντζούρα.
  Οι κανόνες όμως είπαμε υπάρχουν για να μας δείχνουν την κατεύθυνση,τον δρόμο θα τον βρούμε μόνοι μας κι αν μας βολεύει κάτι άλλο ας το κάνουμε.
  Τώρα προφανώς κάποιοι θα έχετε πολλές απορίες.Επίσης ξέρω πως για πολλούς αυτά είναι γνωστά και δεν τους αφορούν.Δεν είναι εφικτό να μπορώ να απευθυνθώ σε όλους ταυτόχρονα.Ο καθένας κοιτάζει και κρατά ό,τι του χρησιμεύει. Εάν χρειαστεί να εξηγήσω κάτι περισσότερο,ευχαρίστως θα το κάνω. Ως το επόμενο ''μάθημα''...χαρούμενη ζωγραφική που λέει και ο Bob, λέτε να πάρω και κανένα σκιουράκι;Για το μαλλί μη το σκέφτεστε καθόλου...