Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Κόκκινη κλωστή δεμένη...

  Τα λαϊκά παραμύθια της χώρας μας είναι αμέτρητα και οι παραλλαγές τους από τόπο σε τόπο, επίσης. Πριν μερικά (αρκετά η αλήθεια) χρόνια μου δόθηκε η ευκαιρία να εικονογραφήσω ένα μεγάλο μέρος των μύθων του Αισώπου. Ίσως να ήταν και όλοι. Ήταν μια πολύ ευχάριστη και δημιουργική διαδικασία που μου έδωσε την ευκαιρία να θυμηθώ και να αξιολογήσω από την αρχή, με το μάτι πια του ενήλικα, αυτό που λέμε ''ηθικό δίδαγμα''. Σε παλαιότερη ανάρτηση μπορείτε να δείτε και τις εικόνες. 
  Στη σύγχρονη πραγματικότητα δεν ξέρω πια θέση έχουν όλα αυτά τα παραδοσιακά παραμύθια, πόσο γνωστά είναι στα σημερινά παιδιά και πόσοι γονείς τα γνωρίζουν. Μερικά παραμύθια του τόπου μας, αλλά και πολλά από αυτά που ονομάζουμε ''κλασσικά '' της παγκόσμιας λογοτεχνίας, έχουν κατηγορηθεί πως περιέχουν σκηνές βίας και βλάπτουν την ψυχολογία των παιδιών. Έτσι γράφτηκαν νέα στα οποία ο λύκος έγινε καλός, ή ακόμη και θύμα των πρώην θυμάτων του! Πολλά έχουν ειπωθεί, ίσως και περισσότερα απ'όσα πρέπει, για το τι είναι καλό και τι όχι για την ψυχική υγεία των παιδιών μας.
   Μεγάλο κεφάλαιο που δεν μπορεί να κλείσει με  λίγες φράσεις. Προσωπικά έχω ακούσει διάφορα ''παραμυθάκια - θρίλερ'' από τη γιαγιά μου και θυμάμαι πως με τρόμαζαν. Ίσως όμως ήταν και μια προετοιμασία για όσα ''φρικαλέα'' θα έβλεπα αργότερα στην πραγματικότητα. Νομίζω πως στη σημερινή TV η βία είναι πολύ πιο έντονη και πολύ συχνά, πραγματική. Κανείς όμως δεν αντιδρά σ'αυτό. Αντίθετα με ευκολία βγήκε το τσιγάρο από το στόμα του Lucky Look, ή πίπα από τον Ποπάυ (Κανέλη κράτα γερά!) και κάπου άκουσα πως σκέφτονται να βάλουν παντελόνι στον Ντόναλντ γιατί σκανδαλίζει!!! Ο Σφουγγαράκης ( ή Μπουμπουκάκης που λέει ο μικρός μου), περνάει μηνύματα ομοφυλοφιλικά (ενώ πουθενά αλλού δεν βλέπουν τα παιδιά γκέι, ούτε σε σήριαλ, ούτε σε εκπομπές!). Εμένα ο γιος μου που κοιμάται με τον Μπομπ αγκαλιά είναι σε υψηλό κίνδυνο; 
  Υπάρχει μεγάλη υποκρισία... και για να ξαναγυρίσω στο θέμα μας, τα περισσότερα λαϊκά παραμύθια είναι πολύ διδακτικά καθώς και  διαχρονικά και πρέπει να προσπαθήσουμε να τα κρατήσουμε στη μνήμη μας γιατί οι παλιές γενιές φεύγουν και κινδυνεύουν να ξεχαστούν. Με χαρά μου βλέπω τα τελευταία χρόνια, να γίνεται μια προσπάθεια να συγκεντρωθεί όλος αυτός ο πλούτος κι έχουν κυκλοφορήσει πολλές καλές συλλογές διαφόρων εκδόσεων. Πριν λίγους μήνες τυχαία είδα στο διαδίκτυο έναν διαγωνισμό με αυτό το θέμα. Σκοπός του ήταν να συγκεντρωθούν όσα περισσότερα παραμύθια της χώρας μας και να εκδοθεί, ύστερα από ανοιχτή ψηφοφορία,  ένα ηλεκτρονικό βιβλίο με τα καλύτερα. Η πρωτοβουλία ανήκει στον Γιάννη Παπαδάκη και στο EBooks4Greeks . Σκέφτηκα πως θα ήθελα πολύ να εικονογραφήσω αυτό το βιβλίο και το πρότεινα χωρίς δεύτερη σκέψη  στους διοργανωτές. Η απάντηση ήταν θετική και ήδη έχω το εξώφυλλο! Ο διαγωνισμός βρίσκεται στο στάδιο της ψηφοφορίας και κανείς μας δεν ξέρει ποια παραμύθια θα αποτελέσουν το βιβλίο. Αν θέλετε να ψηφίσετε μπορείτε να το κάνετε εδώ. Στους συμμετέχοντες είναι και κάποιοι από την γειτονιά μας που όμως δεν μπορώ να σας τους πω για να μην σας επηρεάσω! Ένα μεγάλο μπράβο στο Γιάννη για την ιδέα και τον κόπο του όλο αυτό το διάστημα και φυσικά σε όσους έστειλαν τις ιστορίες τους.
   Δείτε τη ζωγραφιά που θα χρησιμοποιήσουμε για το εξώφυλλο του ebook.



Κυριακή, 28 Αυγούστου 2011

Επιστροφή με χαμόγελο!


  Επιστρέψαμε! Όλα καλά! Δεν γκρινιάζουμε γιατί και αρκετές μέρες ήταν οι διακοπές μας και πολύ όμορφα περάσαμε και πολλά έχουμε να κάνουμε τώρα που γυρίσαμε. Πρώτα να ευχαριστήσω όσους μου ευχήθηκαν διαδικτυακά για τη γιορτή μου και δεν μπόρεσα να τους απαντήσω μη έχοντας καλή πρόσβαση στο ίντερνετ όλες αυτές τις εβδομάδες. Επίσης να ευχηθώ με τη σειρά μου σε όσους γιόρταζαν. 
  Στην τελευταία μου ανάρτηση σας ενημέρωνα πως και τα δύο έργα μου εγκρίθηκαν για τη 10η έκθεση που διοργανώνει  η ένωση ζωγράφων με χρωματιστά μολύβια της Αγγλίας ( UKCPS ). Είναι πρώτη φορά που στέλνω έργα μου σε μια τέτοια έκθεση και όπως διαπίστωσα εκ των υστέρων, δεν είναι λίγα αυτά που απορρίπτονται. Επίσης δεν γνώριζα αν επιτρέπεται να τα δημοσιεύσουμε πριν το άνοιγμα της έκθεσης αλλά τώρα που γύρισα είδα πολλούς να το κάνουν, οπότε με μεγάλη μου χαρά (για να πω  την αλήθεια είμαι ενθουσιασμένη, αλλά το ελέγχω!) θα σας τα παρουσιάσω.
  Όχι ακόμη. Πρώτα θα σας πω τι πέρασα πριν φύγω για διακοπές. Οι πίνακες έπρεπε να αμπαλαριστούν και να σταλούν στην Αγγλία. Επέλεξα τα ΕΛΤΑ εκφράζοντας κάποια ανησυχία για την όλη διαδικασία και τελικά τη μεγάλη γκάφα την έκανα μόνη μου. Επειδή δεν μπορούσα να τα στείλω η ίδια (πέρασα λίγες ημέρες στα ''πάτρια''  και γυρίζοντας θα φεύγαμε για διακοπές), ανέλαβε ο καλός μου σύζυγος κι εγώ του έδωσα ένα πολύ ωραίο χαρτάκι με τα στοιχεία για να τα ετοιμάσει. Μόνο που του έγραψα τη μισή διεύθυνση (του έδωσα το λάθος χαρτάκι, γιατί την είχα γράψει κι ολόκληρη σε ένα άλλο). Για να καταλάβετε έλειπε ο ταχυδρομικός κώδικας και η πόλη!!! Θα μου πείτε τι έγραψα; Έγραψα τον παραλήπτη , την οδό (κάποια φάρμα!) και την περιοχή (ένα τοπωνύμιο προφανώς.). Α,  και τη χώρα!!! ENGLAND!!! Μια χαρά, τι είναι η Αγγλία... ένα μεγάλο χωριό. Θα βγει ο ταχυδρόμος με τη ντουντούκα στην πλατεία, θα φωνάξει την κυρία κι εκείνη θα πάει να πάρει το δέμα!!!
   Όταν το διαπίστωσα (εντελώς τυχαία το ίδιο απόγευμα,κουβεντιάζοντας πως ήταν κάπως περίεργη η διεύθυνση με τη φάρμα και τα σχετικά) έπαθα συμφορά. Τηλεφωνούσα όπου μπορούσα για να μάθω αν υπήρχε περίπτωση να το σταματήσω και τελικά την επόμενη πρωί πρωί μου είπαν πως το δέμα είχε φύγει και από το ταχυδρομείο και από το Ρουφ και ήταν καθ'οδόν προς αεροδρόμιο. Τόση ταχύτητα δεν την περίμενα. Έστειλα email στον παραλήπτη εξηγώντας τα ρεζιλίκια μου κι ελπίζοντας πως αν είναι να επιστραφεί θα προλάβω να το ξαναστείλω αγγαρεύοντας κάποιον που ίσως βρισκόταν στην Αθήνα Αυγουστιάτικα (βρήκα και το μήνα!!!). 
 Το ίδιο βράδυ όμως, ο παραλήπτης,μου έστειλε ένα κάπως καθησυχαστικό μήνυμα πως η τοποθεσία αυτή ήταν μοναδική στην Αγγλία και πως υπήρχαν πολλές πιθανότητες να φθάσει το δέμα. Δεν θα το πιστέψετε! Το επόμενο απόγευμα πήρα ένα email πως οι πίνακές μου έφθασαν ασφαλείς και όλα ήταν εντάξει! Τα έστειλα Δευτέρα με ελλειπή διεύθυνση και την Τετάρτη ήταν εκεί! Απίστευτο; Πως να μη συγχαρώ τα ΕΛΤΑ μας αλλά και τα αντίστοιχα της Αγγλίας για τέτοια ταχύτητα και ακρίβεια!
   Όλα αυτά σας τα είπα για να έχετε το νου σας και να τσεκάρετε πολλές φορές ό,τι γράφετε κι επίσης για να δηλώσω πόσο χαζή νοιώθω διαβάζοντας τις ανησυχίες μου για τα ταχυδρομεία μας στην προηγούμενη ανάρτηση.
   Πάμε τώρα στους πίνακες που είναι το πιο σημαντικό. Θα σας δείξω τις φωτογραφίες και θα ακολουθήσουν κάποιες εξηγήσεις για τα τεχνικά ζητήματα: 



                                     
''A girl from the Cyclades'', coloured pencil,  28cmX36cm




''Treasures from the Earth'', coloured pencil, 51cmX41cm

  Ο πρώτος πίνακας είναι η προσωπογραφία ενός κοριτσιού, της Ειρήνης, με έντονα μεσογειακά χαρακτηριστικά και καταγωγή από την Ανάφη. Διάλεξα όμως τις Κυκλάδες για τον τίτλο με το σκεπτικό πως η Ανάφη θα είναι άγνωστη στους περισσότερους επισκέπτες της έκθεσης. Δεν θα υπάρχει κάποιος για να εξηγήσει τέτοιες λεπτομέρειες καθώς εγώ δεν θα μπορέσω, δυστυχώς,να παρευρεθώ.
 Η Ειρήνη υπήρξε μαθήτρια μου στο ελεύθερο σχέδιο και τώρα είναι φοιτήτρια. Σπουδάζει φωτογραφία κι επειδή είναι κι αυτή καλλιτέχνης και πολύ καλή φίλη πια, είχε την καλοσύνη να μου επιτρέψει να φτιάξω το πορτρέτο της για την έκθεση. Που θα έβρισκα τέτοια κοπέλα! Ειρηνούλα μου σ'ευχαριστώ πολύ.
  Το έργο είναι ζωγραφισμένο σε Ampersand claybord 3/4 και δεν χρειάστηκε κορνίζα. Δείτε το από το πλάι για να καταλάβετε πως είναι αυτή η επιφάνεια:



   Το δεύτερο έργο έχει ως θέμα το ρόδι. Είναι κι αυτό ένας από τους θησαυρούς της Ελληνικής γης, σύμβολο καλής τύχης. Γυρίζοντας κάθε χρόνο από την Κρήτη, που είναι πια δεύτερή μου πατρίδα, είμαι όλο και πιο σίγουρη πως ο άνθρωπος δεν χρειάζεται τίποτε απ'όλα αυτά που μας σερβίρουν στις τηλεοράσεις και τα περιοδικά. Τόσος πλούτος σ'αυτή το νησί! Δεν υπάρχει τίποτε που να μη μπορεί να φυτρώσει σ'αυτά τα χώματα, σύκα, σταφύλια, ρόδια, λαχανικά, χόρτα απίστευτα, μανιτάρια, βατόμουρα...Λίγο να φύγεις από τις κεντρικές πόλεις και σε κατακλύζουν μυρωδιές. 
  Κι όχι μόνο στην Κρήτη βέβαια. Σ'όλη την Ελλάδα. Τι να πει κανείς για το λάδι μας! Πόσες λίγες χώρες στον κόσμο παράγουν ελαιόλαδο; Είναι λιγότερες από τα δάχτυλα ενός χεριού! Ξεχνάμε τι έχουμε και ψάχνουμε σε λάθος δρόμους...
  Για να επιστρέψω στον πίνακα να πω πως είναι ζωγραφισμένος σε Ampersand pastelbord και τον πλαισίωσα με ξύλινη κορνίζα. Τζάμι φυσικά δεν χρειάζεται γιατί αυτά τα υλικά είναι σταθερά σαν ξύλα και παίρνουν και βερνίκι. Δείτε τον πως είναι ολοκληρωμένος:





Αυτά όσον αφορά στην έκθεση και όποιος βρεθεί προς Λονδίνο (λέμε τώρα...μπορεί να πεταχτείτε για ψώνια!), ας περάσει να δει από κοντά τη δουλειά μας. Η έκθεση θα γίνει στο Methodist Central Hall, Westminster, London.